week 13

 

regen en nog meer regen en barbeel

 

Na een paar drukke dagen van voorbereidingen op de Visma en de beurs zelf, kreeg ik dinsdagavond een telefoontje van Leon Heanen. Ook hij had een hectische tijd achter de rug en wilde even een paar uurtjes ontspannen. Of zin had om hem te vergezellen op de Grensmaas. We spraken af om afgelopen donderdag 1-4 te gaan vissen. Het zou een geheel ontspannen sessie moeten worden, waarbij we zouden proberen om barbeel te vangen met geheel natuurlijke elementen. Wat dat inhield?? Alleen hengelspullen meenemen naar de waterkant, verder geen aas of voer. Met de middelen die de natuur ons aanreikte zouden we gaan vissen. Daarvoor moesten we langs de waterkant zelf op zoek naar geschikt aas.

stamppot.....

 

Het water heeft de laatste weken vrij hoog gestaan aan de Grensmaas, waardoor er een langgerekt spoor zwerfafval te zien is langs de gehele waterkant. Leon struinde vlak langs de waterkant naar kreeftjes en slakken, terwijl ik meer langs het zwerfafval zocht naar geschikt aas. Tussen de vele takjes, plastic en riet was het moeilijk zoeken naar iets wat op geschikt aas leek. Leon hoefde minder moeite te doen, enkele dikke wormen, twee kreeftjes en wat kleine garnaaltjes stonden voor hem op het menu. Ik kwam terug met een halve aardappel en een stukje verrotte wortel.

een blokje wortel bleef zitten op de hair.

Het waterpeil van de Grensmaas had een mooie hoogte van 4050. Het was die nacht bijna 1 meter gestegen en nu langzaam zakkende. De bewolking maakte soms plaats voor een paar flauwe zonnestralen. In een geheel ontspannen sfeer werden de lijnen voorzien van het ons gevonden aas. Leon prikte een gedeelte van de kreeft op zijn haak, terwijl ik probeerde om een stukje aardappel op de hair te krijgen. Na wat gepeuter lukte het me en verdween ook mijn lijn te water. We nestelde ons een paar meter achter de hengels en genoten van de koffie en broodjes. En natuurlijk even bijkletsen. De afgelopen winter passeerde de revue, het koude en natte voorjaar, de bijbehorende slechte vangsten maar ook andere gemeenschappelijke onderwerpen. We zouden haast vergeten dat we zaten te vissen. De toppen van onze hengels stonden bewegingsloos gericht naar het water. De aardappel bleef niet lang op de hair zitten, er zat dan ook niets anders op om deze op de haak te zetten. De ruwe aardappel scheurde te gemakkelijk en was in deze vorm niet geschikt als aas. Dan maar een blokje wortel. Alleen al mooie oranje kleur zou toch een vis moeten aanzetten tot bijten! Ik had geen andere keuze…

 

Leon verving de kreeft voor een paar dikke wormen. Hij maakte hiermee niet alleen kans op een barbeel, maar ook een dikke brasem of voorn zou het aas zomaar kunnen pakken. Zijn stoel plaatste hij nu zo neer dat hij korter bij de hengel zat, en deze meteen kon pakken. Mijn lijn gooide ik eerst kort aan de kant. Ik was benieuwt of het stukje wortel überhaupt zou zinken. Geen probleem zagen we al snel, dus ook die montage verdween in de hoofdstroom.

De tweede kan koffie werd aangesproken en rustig keuvelde we door over de diverse onderwerpen. De koffie zorgde ervoor dat ook een sanitaire afvoer nodig was, en terwijl ik een paar meter wegstond van onze visplek keek ik naar de hengels. Dat doe je zo automatisch dat je bijna zou vergeten dat je met een stukje wortel zit te vissen… Toch helemaal uit het niets wordt er ineens een top helemaal krom getrokken en gier de slip van de molen het uit. Leon pakt de hengel rustig op in de veronderstelling dat het drijfvuil is. Maar die rust maakt snel plaats voor gezonde spanning als blijkt dat er wel degelijk vis gehaakt is!! De vis heeft het stukje wortel gepakt. Hij voelt zwaar aan. Het zijn de bekende stoten en runs van een barbeel. Helemaal verrukt drilt Leon de vis, ook ik sta te shaken. Het zou toch wat zijn, een stukje wortel….

.....................

Als de vis dichterbij komt zien we dat het inderdaad om een barbeel gaat. Ik wacht niets af en schep de barbeel meteen als hij in mijn vizier komt. Gelukkig voor ons is er niemand in de buurt, die hadden niet geweten wat er zich afspeelde daar langs de waterkant. Twee grote volwassen kerels die daar stonden te dansen en springen rond een schepnet met daarin een vis. We weten beide dat er veel mogelijk is om vis te vangen, maar een stukje wortel is wel het laatste waar je aan zou denken. Snel onthaken we de barbeel, maken een paar foto's zodat we dit voor ons heugelijke feit met iedereen kunnen delen en zetten daarna de barbeel weer terug. Die heeft niet lang nodig om zich te bedenken en met een snelle sprint begeeft die zich naar de diepere geul.

Als we de foto's terug zien op de camera beseffen we nog meer wat er gebeurd is. Dit geloofd niemand is het enigste wat we daarna nog uit kunnen brengen. Dit geloofd niemand….misschien ook wel na het zien van de foto's!!

Leon met zijn wortelbarbeel.

Overbodig om te zeggen dat we direct hebben afgesproken dit vaker te doen. Dit is dé ontspannen manier van vissen, zoals vissen bedoelt is. Wij kunnen het iedereen aanraden!!!

 

Paasweekend

Met het paasweekende in het vooruitzicht kon ik eindelijk eens een paar dagen op de Waal vertoeven...althans dat dacht ik. Er was flink wat regen voorspeld maar misschien had ik geluk. Vrijdagmiddag zette we vol goede moed koers richting camping. Tegen de avond zou het gaan regenen, dus hadden we mooi even de tijd om de laatste dingen in orde te maken. Later op de avond wilde ik op twee kribben wat gaan voeren, maar bij de Waal aangekomen zag ik dat de kribben nog niet ver genoeg boven water stonden. Het water was wel zakkende, er zat niets ander op om tot de volgende dag te wachten. Die zaterdagmorgen zag het er vrij redelijk uit. Buienradar.nl gaf aan dat het vroeg in de middag zou gaan regenen. Dat je niet altijd op die site kunt vertrouwen bleek een kleine 15 minuten later al. Regen. Even daarna stopte het met regenen en begon het te hozen.... Binnen korte tijd stond het hele veld blank. Een paar uur later regende het nog steeds en de vooruitzichten waren niet echt gunstig, ook voor de zondag nog veel regen. Op paaszondag had de regen plaats gemaakt voor buien. Inmiddels sopte het flink op het veld. De grond kon het vele water niet verwerken, en vele kleine plassen werden tegen de avond één grote.

Het regende nog niet genoeg..............

Dat het ook anders kan bleek vandaag wel ( paasmaandag). Een strak helder blauwe hemel, een zonnetje en 14C, al vroeg op de ochtend!! Alles stond al klaar vanaf vrijdagmiddag ik hoefde alleen nog maar weg te rijden. Het water op het veld is ondertussen verdwenen. Als ik buiten de tent kom weet ik ook meteen waar het is. De grond is zo soppig dat ik bij elke stap tot over mijn enkels wegzak. Even wegrijden is er ook niet bij, de wielen zijn zover weggezakt dat ik nog niet eens van mijn plaats kan komen. Een trekker moet er aan te pas komen om de auto op het verharde stuk te krijgen.

Deze paaseieren leveren nieuwe ganzen op.

Aangekomen bij de Waal zie ik dat deze voldoende gezakt is. Ondanks de vele regen is het water niet gaan stijgen. De neringen liggen in het verlengde van de kop van de krib, mooier kan niet!! Ik begin meteen wat hennep en pellets te voeren en meet de temperatuur van het water op. 11.3 C. Dat zou toch voldoende moeten zijn. Daarna maak ik mijn hengels in orde. Beide hengels voorzie ik van korven met een gewicht van 240 gram. De ene gevuld met pellets, de andere met een groot stuk kaas. Een kleine 1,5 uur later heb ik nog geen stootje gehad. Ik verruil de kaaskorf van 240 gram voor één van 80 gram en wil het wat bewegelijker gaan proberen. Statisch vissen levert nu niet op. Het kaasblokje op de hair laat ik zitten. Binnen 10 minuten krijg ik twee tikken, gevolgd door een run. Meteen na het zetten van de haak voel ik het kopschudden van de vis. Winde. De verandering levert in ieder geval vis op. Verdere pogingen op die krib leveren niets meer op. Ondertussen heb ik op de volgende krib al wat hennep en pellets gevoerd. De neringen op die krib worden naar binnen gedrukt. Na drie uur vissen besluit ik te verkassen. Het is duidelijk nog te vroeg om op elke krib al barbeel te verwachten.

 

Op de tweede krib begin ik weer met een hengel statisch en de andere vrij rollend. De statische ligt in de tweede nering, de andere heeft de vrijheid daarachter en rolt alle kanten op. Toch is het de statische die al vrij snel doorbuigt en de bekende bonken laat zien. Barbeel!! Een 12 mm halibutpellet zorgt ervoor dat ik mijn eerste Waalbarbeel van 2010 even later kan scheppen. Twee uur later vang ik de tweede, ook weer op de statische. De rollende levert op deze krib geen stootje op maar laat wel zien dat er al krab tussen de kribben ligt. Tegen 16.00 uur begint het maar weer eens te regenen en kan ik niets anders doen dan inpakken. De kop is er weer af voor wat de Waal betreft.

 

De eerste is een dikke van ruim in de 60 cm

De tweede is achter in de 50 en gaf niet veel weerstand.

 

overige vangstmeldingen

Waal

Thuis gekomen zie ik in de mailbox dat er ondanks de vele regen toch nog behoorlijk veel gevist is dit weekend. Diegene die het op de Waal hebben geprobeert vingen voornamelijk brasem en winde. Ook was er 1 vangstmelding.

 

Beste Frans,


Zoals gezegd gisteren mijn 3e barbeelpoging van 2010. (Een maand geleden al op de Nederrijn geprobeerd en vorige week op de Roer.) Gisteren aan de waal gezeten van 14:00 tot 18:30 Binnen een half uur al beet, een mooie en goed doorvoede barbeel van 51cm. was het resultaat. Daarna geen beet meer gezien!  We hebben gevist met 2 man, ieder 2 hengels. (Hoofdzakelijk met kaas)
Had de barbeel op mijn nieuwe "Shimano Antares BX Barbel Power" ik ben super te spreken over deze hengel! Heb gevist met de zware top en het zware tussenstuk, hij gooit ook als een speer.


Mvg, Richard van Lierop

 

 

IJssel

Op de IJssel lijken de barbelen zich te concentreren tot een paar kribben. Voor de derde week op rij zijn Mike en Tim ( IJsselbarbelen.nl) succesvol. Zondagmiddag tussen de buien door vangen ze er 4, allen achterin de 50 en vooraan 60 cm. Paasmaandag gaat Mike een paar uurtjes alleen terug en weet er dan 1 te vangen. Net als de voorgaande weken worden ze nu ook gevangen met een pellet.

 

Op diverse andere rivieren ( Roer, Nederrijn, Maas en Lek) werd ook gericht op barbeel gevist. Daar liet hij zich nog niet zien. Toch zal het op die wateren ook niet lang meer duren. Het barbeelseizoen komt langzaam maar zeker weer op gang.

 

Dick Gentry stuurde een mooi barbeel gedicht op. In oude literatuur wordt er al vanaf 1650 gesproken over barbeel.

THE BARBEL.


The barbel, with his leathery nose,
Comes from the sea, as some suppose,
But lives and feeds in rivers fair,
And loves the summer's sun and air.
No fish more sly the stream contains,
And none more often triumph gains
O'er rods, and lines, and hooks, and bait,
While anglers mourn their hapless fate.
One's snapp'd his top, close at the joint,
Another's let the rascal point,
A third has lost his line complete,
A fourth, his hook and several feet.
And then 'tis farcical to see
What winks, and smirks, and smiles there be,
While one confounds the barbel's jaws,
And some one else with laughter roars.
Thus merrily, anglers pass a day
Where flowers expand and sunbeams play,
Where all the cares and woes they know,
From barbels' wily frolics flow.
Then let the angler's skill improve,
Each blemish from his lines remove,
His patience daily greater grow,
And then, to fish for barbel, go