week 48

barbeel in de sneeuw?

 

Afgelopen week werd Nederland wit. En koud! In 4 dagen zakte de watertemperatuur van de grote rivieren van 7 C naar 3,2 C. Voor zondag stond een ritje naar de Ardennen in de agenda. De watertemperatuur van die riviertjes was vrijdagavond nog 7,6 C. Dat zou nog te doen zijn. Vrijdagmiddag krijg ik een mailtje van Harold of ik zin heb om mee te gaan naar de Roer. Met een barbeel in de sneeuw is nog steeds een uitdaging....

even een pak uitproberen.......

Zaterdagochtend als ik de honden uitlaat voel ik de harde wind door mijn jas heen snijden. Voor de zekerheid bel ik Harold en die is nog niet buiten geweest blijkt wel. Bij hem tussen de huizen waait het niet...We spreken af om vroeg in de middag nog even te bellen of we nu wel of niet gaan. Even na de middag belt hij al, zijn auto is al ingepakt. Ik verklaar hem voor gek en dan komt de ware reden nar boven....hij heeft een nieuw warmtepak en laarzen die moeten getest worden.....Ik stel hem voor om een uurtje in de tuin te gaan zitten, dan weet hij ook of het pak hem bevalt. Een kwartiertje later zitten we toch in de auto en kachelen naar het zuiden. Je weet inderdaad nooit met de Roer en we gokken toch weer op de snelle aanbeet.

ook wit is het aan de Roer genieten.

Het anders altijd warme zuiden is nu erg koud! De wind snijd door je lijf. Toch blijkt dan weer dat de warmtepakken van tegenwoordig erg goed zijn. Van mijn Korum pak wist ik het al en sinds zaterdag weten we ook dat de pakken van Arca winddicht zijn. Dat was die zaterdagmiddag ook het enige positieve wat er te melden is..Deze middag waren we heel licht bepakt aan de Roer neergestreken en hebben we een groot stuk bevist. Steeds om de ca 20 minuten verkaste we in de hoop een barbeel tegen te komen. In tegenstelling tot vorige weekend raakte we deze keer erg veel materiaal kwijt en konden we onze handen warm houden van al dat vele knopen. Tot tegen de schemer blijven we zoeken maar krijgen geen aanbeet. Op de terugweg heb we het over de ardenner rivieren en het feit dat de barbelen daar toch makkelijker te vangen zijn. Zo weet ik zeker dat het morgen gaat lukken.

 

I

In het begin was het nog groen in het buurland.

Blizzard in de Ardennen

Het is zaterdag middag als ik een verontruste Nico Breevaart aan de lijn krijg. Hij wil weten hoe de weersomstandigheden in het zuiden zijn. Hij vraagt zich hardop af of het wel verantwoord is om te rijden…….Tim Janssen van www.ijsselbarbelen.nl had al geroepen dat het geen enkel probleem zou zijn…die wil wel rijden….

Zondagochtend kijk ik om kwart na 6 naar buiten. Het sneeuwt. Ik check via de sms of de mannen onderweg zijn, maar niemand reageert. Eigenlijk weet ik dan al zeker dat ze wel onderweg zijn. Ik besluit alles in te laden en naar de afgesproken plek te rijden. Conform afspraak arriveert Nico, Tim en Frans er om half acht. Ik heb veel respect voor deze mannen. Het is niet niks om door dit weer zo'n lange rit te ondernemen met de wetenschap in het achterhoofd dat het wel eens een taaie dag zou kunnen worden.

dan begint het te sneeuwen....

Al snel rijden we de, door ons zo geliefde , Ardennen binnen. Frans is bij mij ingestapt en onderweg nemen we het verwachtingspatroon van de dag door. Positief als ik ben, roep ik dat ik er wel van overtuigd ben dat we barbeel gaan vangen…of het er veel zijn…tja, smeltwater, winter, sneeuw, vorst, veranderend weer. Ik betrap me erop dat ik naast mijn positieve inslag direct op zoek ben naar excuses. We zien het wel.

Na aankomst blijkt de Amblève, want daar vissen we vandaag, erg laag te staan. Te laag voor mijn gevoel. Het water oogt redelijk helder. We verdelen de stek een ieder neemt zijn stelling in. Het sneeuwt onafgebroken. Ik heb geen paraplu bij en besluit de dag door te brengen met de hengel in mijn hand. Das wel koud, maar ik verwacht dat de aanbeten sporadisch worden. Dan wil ik proberen ook niet te laat te zijn met aanslaan. Vandaar. Ik zie de drie kompanen verdwijnen onder de paraplu in de visstoel. De hengel netjes afgesteund. We vissen alle vier met 1 hengel. Afwisselend worden lunchworst en diverse smaken en formaten pellets aangeboden. Voeren is er vandaag niet bij. Dat heeft vandaag ook geen zin, want bij deze lage waterstand en het heldere water zijn het vooral de eenden die het gemunt hebben op al dat lekkers wat we zouden voeren. Ze duiken gewoonweg naar de bodem om de pellets van de rivierbodem te plukken. Hiermee geef ik meteen aan hoe ondiep het water is waar we vissen. Gemiddeld staat er niet veel meer dan een have meter water. Vreemd genoeg vangen we hier normaliter toch echt barbelen, ook in de winter.

na een paar uur in de sneeuw een verrimpelt huidje...

 

Er gaan een paar uur voorbij als ik uit het niets verrast wordt door een aantal korte venijnige tikken op mijn hengeltop. Ik sla aan en mijn beastmaster neemt direct een agressieve houding aan. Vis! Barbeel. Yes! Ik roep op Frans die direct met een fototoestel mijn kant uitgesneld komt….voordat hij goed en wel uit zijn visstoel is opgestaan is de vis los. Spontaan roep alle heiligen op…..ik weet namelijk dat er niet veel van dit soort kansen komen. Wat is dit balen. Ik werp opnieuw in en vrij snel meld zich weer een vis….deze pakt te voorzichtig.

langzaam maar zeker werden we ondergesneeuwd....

Uren lang gebeurt er niets. Mijn maten zien af en toe een tikje op de hengel, maar niemand weet een barbeel te verleiden. De laatste twee uur leen ik een hengel van Tim. Hij is de gelukkige eigenaar van een Korum Precission Specialist. Ik vis er een tijdje mee. Strakke hengel, veel body, netjes afgewerkt. Gezien de zeer vriendelijke prijs van 119 euro is het wel een hengel die binnenkort bij mij thuis te vinden zal zijn. Hier wil ik wel een setje van hebben. Zeker gezien het feit dat de hengel met twee topdelen wordt geleverd. Het ene deel is 1.75 lb, het tweede is minimaal 2 Lb. Dat kan wel eens handig zijn.

Ik was blij dat ik een plek had met vloerverwarming.....

We trekken allemaal de trukendoos open, Nico besluit zelfs met twee hengel s te gaan vissen. Er gebeurt niets. Blanken, ik weet het, het hoort er zeker bij, maar ik baal er wel van. Met vier vissers geen vis. Dat is jammer.

Het was wel een hele gezellige dag. Een dag met oranje bitter, een dag met heerlijke puddingbroodjes die Frans bij een lokale bakker heeft gekocht ( dank nog daarvoor). We hebben heerlijk gelachen met elkaar. De terugrit was heavy. De radio meldde dat in de Ardennen plaatselijk tot 40 cm sneeuw gevallen was.

Op de terugweg kunnen we op veel stukken slechts stapvoets rijden.

Volgende week een nieuwe poging.

 

Leon Haenen

 

Dit was belgië op zondagmiddag, net na Maastricht was alles weer gewoon groen....