week 6

lenteweekend...

Halverwege de week worden de afspraken gemaakt voor het naderende weekend. De bedoeling was om op zondag in twee ploegen te vissen. Bedoeling want op vrijdag werden de plannen omgezet. Zakelijke en sportieve belangen stonden in de weg. Daarom reisde ik niet met Leon naar een nieuwe stek maar met Harold naar de stek waar we twee weken geleden zoveel materiaal verspeelde. Dat was natuurlijk niet onze drijfveer...!! De goede vangsten die daar steeds vandaan komen dreven ons weer naar die plek. Op zaterdag nam ik de nodige voorbereidingen.

teveel foam

Onderlijnen maken natuurlijk...want die verspeelde we daar veel. Onderlijnen is niet het goede woord, haken verspelen we daar veel. Die blijven ergens in hangen...Daarom had ik bedacht om op de haak een stukje foam te schuiven zodat de punt van de haak ruim boven de bodem bleef drijven. Teveel foam deed de haak drijven, dus moest ik steeds een beetje blijven knippen en proberen, totdat de haak met foam zonk naar de bodem van het glas. Daar moest de foam de haakbocht naar boven laten wijzen. Nu maar hopen dat het ook werkte...

precies goed...

Zondagmorgen staat Harold voor de deur. Ook hij heeft zijn voorbereiding gedaan. Maar liefst 20 onderlijnen sieren zijn rek..dat moet genoeg zijn zegt hij als we instappen. Anderhalf uur later staan we aan onze gevreesde stek. Het water is vrij laag en helder. We kunnen ver wegkijken en zien toch wel enkele grote brokken steen liggen. Zou dat de oorzaak zijn van het vele vastzitten?? Ik houd het meer bij takjes en wortels van de omringende bomen die de oevers hier sieren. We zullen het zo weten zeggen we tegen elkaar als we even later de eerste lijnen ingooien. Het duurt nog geen 45 minuten.....dan ben ik al mijn 9 geprepareerde onderlijnen al kwijt, net als 4 complete montages. Harold zijn onderlijnen zijn op dat moment gehalveert...

een prachtige stek, maar die bodem.....

De lol is er voor ons helemaal af. Op dat moment hebben we 1 barbeel gevangen en een paar losse tikken gehad. Het is echt frustrerend om te weten dat er vis aanwezig is, maar je domweg geen beet kunt krijgen omdat je steeds bij de eerste inworp meteen muurvast zit, waar je ook ingooid. Natuurlijk laten we diverse theoriën los. Achter de oorzaak komen we niet. Er komt niet één keer iets mee van de bodem waaraan we kunnen zien wat ons zo tegen zit. Deze stek heeft ons aan het begin van de maand veel barbeel opgeleverd, met hoger water. Ook toen zaten we wel eens vast...Het hoge water heeft waarschijnlijk de bodem op zijn kop gezet.

Ook de 30 meter voor en na de stek kosten veel onderlijnen, en net na 12 uur pakken we in en besluiten een andere stek te proberen. We hebben 2 barbelen gevangen en enkele aanbeten gemist. De temperatuur is ondertussen opgelopen tot 13 C en het lijkt wel lente...Het eerste groen van de struiken begint alweer te groeien en laat een lichtgroene gloed over de heuvels achter. Deze Ourthe stek gaan we van de zomer nog eens bekijken als het water echt laag staat. Deze winter zien ze ons hier niet meer.

niet groot wel moddervet

Een paar kilometer verderop zien we een parkeerplaats en stoppen even om te kijken hoe de oever eruit ziet. We zien alleen maar fijne grind en een mooie stroming. Hier kan niets gebeuren.....en snel pakken we uit. Voor de zekerheid gaan we een 20 meter uit elkaar staan, zodoende kunnen we een eindje driftend vissen. De eerste 3 worpen die we maken kosten evenveel montages....en 20 minuten later rijden we al weer weg. Een groot rood kruis kan door deze plek!!

een dikke kop...voorn

Op de derde plek kunnen we eindelijk wel vissen zoals we voor ogen hadden. We hebben de Ourthe nu verlaten en zijn een stukje van de Ambleve langs gereden. Ondanks de ruwe kant ligt er veel kleine grind op de bodem. Het kost uiteindelijk toch nog een paar onderlijnen, maar tussendoor zijn er lange periodes dat we ongestoord kunnen driften. Harold haakt vrij snel een dikke kopvoorn. Dat is ook meteen het laatste wapenfeit van deze dan voor ons. We voelen en zien geen enkele aanbeet meer. Door de manier van vissen die we hanteren ( op gevoel) hebben we steeds tijd om van de natuur te genieten.

vissen op gevoel geeft de tijd om rond te kijken

Een koppel buizerds showd ons een mooie dans. Een ferme school aalscholvers die verderop in een boom de nacht gaat doorbrengen doet onze nekharen overeind komen. Laat in de middag rijden we weer richting huis. In plaats van de snelweg rijden we langs de twee rivieren richting Luik. De stormachtige wind van de laatste dagen heeft erg veel bomen het loodje laten leggen op de diverse hellingen langs het water. Op twee plaatsen is zelfs de weg afgesloten omdat er veel bomen zijn gesneuveld.

hoger water op deze stek leverd meer barbel op

Op de weg terug proberen we oplossingen te bedenken die het vele vastzitten kunnen voorkomen. Het foam op de haak heeft niet echt een kans gekregen. Deze keer was het niet alleen de haak die veel vastzat maar ook op het lood hadden we veel vastzitters. We bedenken van alles en zullen nog minimaal één keer terug moeten deze maand om te kijken of onze oplossingen er toe leiden dat we minder materiaal kwijt raken. Eind van deze maand sluit het visseizoen al weer in de Ardennen voor ons. We verlangen nu al naar de Waal waar we de hele dag kunnen vissen met dezelfde onderlijn......

ook bevers langs de oever

 

Nico Breevaart en Marcel Pomp hebben op zaterdag samen gevist in de Ardennen. Terwijl Marcel nog zijn spullen uitpakt heeft Nico de eerste barbeel al te pakken. Een uurtje later heeft ook Marcel zijn eerste van 2011 te pakken. Ook op deze plek zitten ze vaker vast dan ze normaal gewend zijn. We zijn gelukkig niet de enige... Net na de middag vangen ze nummer drie. Even later beginnen ze aan de ruim 250 kilometer terugtocht naar huis. Het klinkt ver, maar de paar aanbeten en prachtige drillen die je krijgt maken die hele rijtoer meer dan waard!!

Nico

 

de centerpin van Marcel heeft zijn vuurdoop gehad

 

 

Ook Pompie vist op gevoel

 

mooi om te zien waar de stroomnaad loopt, de barbeelzone