week 9

 

De slotdag van deze winersessie zou een speciale worden. Al in oktober heeft Leon op een zondagmiddag met me rondgereden langs de diverse stekken die hij wilde bevissen tijdens deze wintermaanden. Daar zaten enkele hele mooie plekken bij, sommige waren geschikt om te vissen met een aantal personen en sommige kon je slechts bevissen met twee man tegelijk. We hadden een soort van schema gemaakt hoe we het gingen aanpakken. Achteraf is daar niet veel van gekomen. Op zich niet erg, ook op de manier zoals het nu gegaan is hebben we toch weer erg veel opgestoken. Al met al was het een zeer leerzame periode en ik verheug me nu al op weer op de volgende...

Tijdens het rondrijden die oktoberzondag kwamen we bij een plek waar Leon al een paar keer gevist had, maar nog geen barbeel had kunnen strikken. Voor ons stond die zondagmiddag al vast dat dit de topper zou gaan worden. Door omstandigheden werd de stek steeds verder naar achter geschoven in het schema.....tot hij afgelopen zondag dan toch eindelijk aan de beurt was. Toen ik de stek weer terugzag was ik weer direct overtuigd dat hier barbeel moest liggen. Omdat Leon nu zelf een rubriek heeft op Total Fishing elke donderdag loop ik niet verder vooruit op deze laatste dag. In overleg hebben we besloten dat ik van de laatste maanden een overzichtje zou maken en hij zijn bevindingen in plaats van hier a.s. donderdag verteld op TF.

Met een wisselende bezetting hebben we de afgelopen maanden elke zondag wel een rivier in de Ardennen bezocht. Of de Ourthe of de Ambleve. De groep bestond uit 7 personen die allemaal dezelfde drijfveer en passie voor de barbeel hebben. Ik had niet de intentie om elke zondag aanwezig te zijn, daarvoor was de afstand te groot. Maar omdat Harold en ook Tim dezelfde drang hebben als mij, werd er al snel stilzwijgend om beurten gereden en waren we er zodoende met zijn drieën bijna elke zondag bij....het kan raar lopen...elke zondag toch maar weer om 6 uur 's morgens naast je bed en soms wel eerder..

Toch die ene aanbeet die je misschien zou krijgen zou alles vergoeden. Die was het steeds die lange rit waard. We hadden al snel het geluk op een stek te vallen die erg goed barbeel opleverde. Dat heeft ons uiteindelijk van ons plan afgebracht. Het avonturierlelijke wat we in ons hoofd hadden heeft uiteindelijk plaats gemaakt voor het zekerheidje... Natuurlijk niet gek als je net als mij 320 kilometer of meer moet rijden voor een paar uur vissen. Dan ben je al snel geneigd steeds naar de stek te rijden waar je zeker van barbeel bent...

 

Van de ene kant natuurlijk jammer, toch heeft het goed uitgepakt. We zijn er gaanderweg deze 3 maanden achter gekomen hoe snel een stek kan veranderen. Maar ook dat de barbeel vrij honkvast is, zeker in de winter. Ondanks dat honkvaste vraagt hij wel een andere benadering dan in de zomermaanden. Als wij deze maanden statisch vanaf een steun hadden gevist zouden we erg weinig barbeel hebben gevangen. Terwijl juist in de zomermaanden die taktiek erg goed werkt. Het uit de hand vissen zoals Leon ons geleerd heeft, is toch wel speciaal. Het was erg leerzaam om te doen. Het gevoel wat je steeds doorkrijgt via de lijn en de hengell in je hand is niet te omschrijven, dat moet je beleven.

Je hebt heel snel door hoe de bodemstructuur is en je leert ook heel goed welk gewicht lood je moet gebruiken om een een mooie drift te kunnen maken. Het gewicht van het lood moet steeds net voldoende zijn dat het blijft liggen. Om het moment dat je de hengel een beetje lift rolt het lood even een paar meter en krijg je vaak een aanbeet. Wat dat betreft is er geen verschil met de grote Nederlandse rivieren, ook daar krijg je vaak bij verschuiving een aanbeet.

De weersomstandigheden waren duidelijk in ons voordeel. Slechts twee keer hebben we echt slecht weer gehad met veel regen en kou. Op één keer na hebben we steeds barbeel kunnen vangen. Onder soms barre omstandigheden wisten we ook te vangen met zelfs bijna 40 cm sneeuw. Ook het extreme hoge water leverde voor ons een topdag op met maar liefst 14 barbelen. In totaal vangen we bijna 70 barbelen in 13 sessies. Het leverd enkele schitterende platen op. Helaas kan ik die wegens stekherkenning niet plaatsen en enkele heb ik dusdanig moeten bewerken dat het geen mooie foto meer is. Ook de komende jaren willen we blijven genieten van de stekken vandaar dat we er niet aan ontkomen om de achtergrond steeds te moeten bewerken. Het is dan ook wel prettig om een paar mooie en goede stekken te hebben waar je vrij uit foto's kunt maken. Zo komt de dag uiteindelijk toch het beste over....

Het was een unieke ervaring niet alleen voor mij, ook voor Harold en Tim als we onze eerste sneeuwbarbeel vangen. Het uit de hand vissen is een leuke bezigheid. Je hebt veel meer tijd voor de omgeving. Het gebruikte vastlood systeem is daarbij een goede combinatie. De onderlijnen die we gebruikt hebben waren in lengte van 60-120 cm. Het blokje smac op de haak of de hair was verreweg het favoriete aas, met pellest en made als goede tweede. Over het algemeen hebben we erg weinig gevoerd. Als we voerde was het altijd een mix van gekiemde hennep, kleine pellets, mais en wat blokjes smac.

Net als ik in Engeland heb gezien hadden we nu ook een tijdsgebonden stek. Tussen 11.00 en 13.00 uur kon je daar goed vangen. Daarna was het gedaan.... Dat de vis niet altijd op dezelfde plek lag hebben we ook ondervonden. Niet te snel opgeven op een stek is dan ook mijn advies. Omdat we op sommige dagen met 5 man viste hadden we de school barbeel meestal snel getraceerd. Ben je alleen kost je dat aanzienlijk meer tijd. Natuurlijk hadden we het zeer grote voordeel dat we zeker wisten dat er op bepaalde plekken altijd barbeel ligt. Ook gisteren kregen we daarvan weer bewijs. Voor de 5e keer werd barbeel éénoog namelijk gevangen. Opvallend was wel deze keer dat zijn onderlip helemaal rood doorbloed was, wat voor mij duidelijk was dat de bodem erg ruw is ter plekke. Maar ook zonder die aanwijzing was ons dat al duidelijk geworden gezien het aantal haken dat we daar ter plekke hebben achtergelaten. En geloof het of niet, de laatste 3 weken zaten we nauwelijks vast op die beroerde stek............

Kortom wij hebben genoten. Er is erg veel gelachen, we hebben ontzettend goed gevangen en ook weer het nodige geleerd. Het heeft mijn geleerd dat een barbeel geen seizoen vis is. Het is niet mogelijk om op elke rivier het hele jaar door barbeel te vangen. Met enig speurwerk naar de wat kleinere en ondiepe riviertjes, die ook in Nederland te vinden zijn, is het toch mogelijk om het hele jaar rond gericht op barbeel te vissen.

Dat hadden we een paar jaar geleden nog niet voor mogelijk gehouden. Eerlijkheids halve moet ik wel zeggen dat we toen ook nog niet verder kwamen dan de Waal en IJssel. Toch stond het buffelen van die eerste twee winters met het een paar man wel aan de wieg van wat we nu allemaal weten over deze schitterende vechtmachine. Het was een genot elke harde run weer te zien en te horen. De foto's maken duidelijk dat dat voor alle 7 van ons gold........