week 2

natte voeten...

 

De gehele afgelopen week was overal te horen en te lezen dat de temperatuur vrijdag en zaterdag wel eens kon stijgen tot 10-12 C. Vanaf donderdag was er een duidelijke verandering te zien, de sneeuw smolt voor de zon... Dat smeltwater kon wel eens voor overlast gaan zorgen....dat het zo snel zou gaan had denk ik niemand voorzien. Van vrijdag naar zaterdag zou de Waal met 265 cm stijgen, dat is meer dan 10 cm per uur. Op internet kon ik vrijdagmiddag al zien dat de kribben van de Waal onder water zouden komen. Toch waren de verwachtingen bij mij de hele week al hoog gespannen. De flinke temperatuursstijging zou wel eens vis op kunnen leveren. Gelukkig zijn er een paar hogere kribben zodat er op zaterdag toch nog een paar uur gevist zou kunnen worden. Samen met Frank Pullens reed ik naar de Waal in de veronderstelling dat we het einde van de middag niet zouden halen...

hoog water en harde wind aan de Waal.

Aangekomen op de beoogde krib viel het allemaal erg mee met de waterstand. Rond 11 uur hadden we nog zeker 1 meter speling. Met de verwachtte stijging was dat zeker 10 uur... Uiteindelijk was het niet het wassende water wat ons naar huis dreef, maar de enorme wind die we recht op kop hadden. Deze sneed dwars door je pak heen, en met de korte felle buitjes tussendoor hielden we het uiteindelijk toch nog 4 uur vol. Normaal praten kon niet, je moest schreeuwen naar elkaar wilde je je verstaanbaar maken. Met drie hengels hebben we diverse stroken bevist, ook met diverse aassoorten. Jammer genoeg bleef de verwachtte beet uit, ondanks dat de watertemperatuur steeg met bijna 1 C in 24 uur. De omstandigheden waren ideaal om een januaribarbeel te vangen op de Waal, de vis dacht er nog anders over...

de situatie in Borgharen.

Ook was er de laatste dagen druk overleg met Leon over het al dan niet afreizen naar de Ardennen. Tot vrijdagmiddag gingen we ervanuit dat het zondag geen enkel probleem zou opleveren. Leon vertelde vol enthousiasme dat als we met dit hoge water een aanbeet zouden krijgen, we deze dril waarschijnlijk nooit meer zouden vergeten....Ik geloof hem blindelings en maakte me dan ook op voor de ene aanbeet en een paar dagen spierpijn.

ook in de Ardennen veel smeltwater

Zaterdagmiddag rijdt Leon voor alle zekerheid toch maar even langs de stekken. De berichten die hem die ochtend bereikte maakte hem niet vrolijk en hij wilde ons niet voor niets meer dan 300 km laten rijden. Slechts een half uurtje later belde hij al dat het geen doen was....op diverse plaatsen waren de riviertjes buiten hun oever getreden. Ook het water in de maas steeg enorm in korte tijd en vele vreesde voor een herhaling van '93 en '95. Op het moment van schrijven ( 10-01-1011 - 20.00 uur) is het hoogste punt in Borgharen net geweest en is het weer zakkende... Het water in de Waal heb ik eens op het peil van 1340 Lobith zien staan, nu wordt er 1560 verwacht op donderdag.......

Het barbeel vissen staat logischerwijs de komende dagen ( weken??) in de ijskast...

.........................