week 37

Ook afgelopen week was het weer redelijk stabiel met de vangsten van barbeel. Het verwachtte herfstweekend bleef uit en zo kon er toch op veel plekken gevist worden op barbeel. Opvallend deze week zijn de blankmeldingen van het stuk Waal van Lobith tot Nijmegen. Normaal zijn ze in dit gebied goed te vangen in deze tijd van het jaar, toch kreeg ik van dit gebied drie blankers te lezen. Zelf was ik nummer 4, want zaterdagmorgen kreeg ik ook geen enkele tik op de hengels. Over deze sessie valt dan ook niet veel te zeggen. De tijd dat ik met kaas viste bleef deze onaangeroerd, ook door de krabben. Ook deze week geen spectaculaire aantallen, veelal waren het 1-4 barbelen per sessie. Harold wist een mooie 80 tiger te vangen, jammer zonder gewicht. De barbeel ziet er goed gezond uit. Op de 4 blankmeldingen na zijn de Waal en IJssel deze week aan elkaar gewaagd.

Het hele jaar door zijn er diverse vragen geweest en ook speculaties waarom de vangsten van de barbeel zo achter bleven vergeleken met andere jaren. In elke speculatie zit misschien wel en kern van waarheid. Helaas zijn we niet in staat om op de bodem van de Waal en IJssel te kijken om te zien wat er zich op dat moment afspeelt. Ook zijn we niet in staat om de barbeel te volgen, mochten ze zich verplaatsen tijdens de koude periode en de paaiperiode. Inderdaad het blijft speculeren gewoonweg omdat we nog te weinig kennis hebben van de barbeel.En de kennis die we kunnen vinden vanuit Engeland zijn niet vergelijkbaar. De Waal is zeker uniek, maar ook een rivier zoals de IJssel kennen ze daar niet, al komt de Trent wel in de buurt. We zullen nog zeker enkele jaren geduld moeten hebben om misschien tot een antwoordt te kunnen komen. Transponders bij enkele barbelen zou een uitkomst zijn. Dan weten we al weer meer...

Een opsomming

De hoge waterstand begin dit jaar heeft een groot deel van de rivier doen verzanden. Tot zelfs boven Koblenz was die verzanding merkbaar en zichtbaar. Bijna iedereen sprak in de diverse meldingen van de zichbare verzanding. Zeker op de Waal was dit probleem heel zichtbaar. Niet alleen de kribben, ook de oevers waren bedekt met een flinke laag fijn zand. Ondanks de zuigingen van de scheepvaart en de stromingen die daarmee gepaard gaan blijft het zand liggen. Slecht op enkele plekken komt er weer wat grind in het zicht. Of de barbeel daarom in de eerste maanden verstek liet gaan??? Op stukken rivier die al jaren bekend staan om zijn zandbodems werden in het verleden ook gewoon barbeel op gevangen. Wel stukken minder dan op de grindbodems maar toch.

De hoge temperatuur in het voorjaar waardoor de watertemperatuur al snel boven de 17C kwam half april. De grens waarbij de barbeel gaat paaien. Trekken ze weg om te paaien??? Onbekend, al vermoedden de meesten wel dat ze wegtrekken naar ondiepere stukken en riviertjes die met de Waal en IJssel in verbinding staan. Of ze wegtrekken naar Duitsland?? Zou kunnen. Op het moment dat de barbeel klaar was om te paaien zakte de temperatuur ineens en werd daardoor de paai uitgesteld. De watertemperatuur kwam dik onder de 17 C. Pas begin juni klom de temperatuur weer en paaide de barbeel. Ook in deze speculatie zit een deel waarheid in. Feit is in ieder geval dat slechts de eerste twee weken van mei er goede vangsten van barbeel waren. Ervoor en ook de ruim 6 weken erna waren bedroevend slecht. Zeker als je ze gaat vergelijken met voorgaande jaren.

Tegelijk met de eerste stijging van de temperaturen half april zakte het waterpeil naar een zeer lage stand. Veel kribben kwamen zelfs tot bijna aan de kop droog te staan. De lage waterstand had ook een zeer lage stroomsnelheid tot gevolg. De vis hoefde hierdoor niet zo hard te werken en had daardoor minder energie nodig. Ook hier zit weer een kern van waarheid in. Ook de verminderde scheepvaart zou hiervoor zorgen. De vis kan gemakkleijker op zijn plaats blijven liggen omdat er veel minder zuiging en stuwing zou zijn. Als de drukte af blijft nemen komt er een moment van gewenning door de vis en heft dit probleem zich op.

De sterke toename van meerval zou de barbeel doen verjagen en ook verminderen omdat ook meerval barbeel op het menu heeft staan. Ook deze stelling werd vaak geopperd. Persoonlijk twijfel ik aan de sterke toename van deze vissoort. Het is al weer drie jaar geleden dat ik zelf een meerval haakte in de Waal. Zouden er momenteel veel meervallen voorkomen zou je toch een keer een meerval moeten haken. Of die dan groot of klein zou zijn maakt dan niet uit. Ook bij de vele meldingen geen meerval te bekennen. Ook niet de bekende meervalaanbeten....Maar ook in deze geldt, we weten het niet zeker....

Dan weer eentje waar vele sportvissers momenteel last van hebben, de donderpadjes en de verschillende grondels. Het zou een ware plaag zijn op de Waal en IJssel. Zelf heb ik er geen gevangen maar daar moet ik dan ook bij zeggen dat ik nooit met made vis in de Waal. Diegene die dat wel hebben gedaan de laatste twee jaar hebben er vele gevangen. Momenteel wordt er door witvissers en zeker tijdens wedstrijden gericht op deze visjes. Tijdens wedstrijden van 3-4 uur worden er 300 tot 500 grondels gevangen met een topsetje net achter de stenen. Scholen brasems die aan de oppervlakte zichbaar zijn krijgen ze gewoonweg niet naar de bodem. Er zou een waar tapijt liggen van deze stekelige visjes. Mocht dat inderdaad zo zijn dat deze vissen de bodem massaal bedekken, dan zouden ze andere vissoorten zoals barbeel en brasem naar een hogere laag dwingen. Ook met deze stelling kun je leven.

Welke van de opsommingen zorgen voor mindere vangsten is onbekend. Misschien is het wel een samensmeltingen van alle speculaties. In sommige kan ik me wel vinden. Toch blijf ik persoonlijk van mening dat waar geen vis is je ze ook niet kunt vangen. Één aspect wil ik hierbij uitlichten, eentje die ook zeer weinig genoemd wordt; dressuur. Ook hier geldt weer, persoonlijk geloof ik hier niet in, zeker niet op rivieren als de Waal en IJssel. Tot vorig jaar heb ik diverse meerdaagse sessies gedan op dezelfde stek. De vangsten waren altijd oplopend zoals ik dat noem. De eerste dag kon ik vrij gemakkelijk 3-5 barbelen vangen, de tweede dag werden dat 6-10 stuks en de twee dagen erna kon ik tussen de 12 en 18 barbelen in enkele uren vangen. Dit was mogelijk op een groot gedeelte van de Waal. Ik heb hierbij verschillende kribben geprobeert tussen Lobith en Ochten. Slecht zelden bleven de vangsten stabiel. Dit jaar heb ik 4 sessies gevist van 4 dagen achtereen en de vangsten werden steeds slechter. Het hoogste aantal dit jaar van me op de Waal is 7 stuks. Gevangen op de derde dag. De keren dat ik dit jaar viste op de Waal moest ik me tevreden stellen met 1-4 stuks. Waarbij het vaker voorkwam dat het er 2 waren dan 4. Slechts een enkele keer lukte het iemand om een aantal van 10 of meer te vangen. Voorgaande jaren was dit schering en inslag. Opvallend werd er dit jaar erg veel geblankt op grote stukken van de Waal en IJssel. Welke van de oorzaken er dan losgelaten mogen worden??

Naast de IJssel en Waal heb ik dit jaar ook nog andere rivieren bevist op barbeel, ook in het buitenland. Op welke bezochte rivier ook, daar waren de vangsten gewoon vergelijkbaar met andere jaren en/of andere vissers. Viste ik meerdere dagen dan waren de vangsten oplopend. Ook hier gold dat voor de andere vissers ook. Op geen van de beviste rivieren werd merkbaar minder gevangen. Echt vergelijkbaar is niet mogelijk, de Waal en IJssel zijn redelijk uniek als barbeelrivier. Het zou jammer zijn als op deze rivieren minder barbeel te vangen zou zijn. Het waren voorgaande jaren toch de veroorzakers van het zgn barbeelvirus.

Overige vangstmelding

Waal

 

Afgelopen vrijdag na het werk ben ik even een paar uurtjes naar de Waal geweest. Weer eens een oude stek opgezocht waar ik en mijn pa een tijd terug een paar mooie barbelen gevangen hadden. Omdat de bewuste krib verlaagd is en erg ondiep ben ik maar een krib verder stroomafwaarts gaan zitten. Ook daar was het niet erg diep, maar net te doen. Wel veel last van druifvuil en waterplanten.

Na een uurtje of twee zonder aanbeet was ik van één van mijn hengels het aas aan het verversen toen van mijn andere hengel de baitrunner langzaam maar gestaag begon te lopen. Zal wel drijfvuil zijn dacht ik, pakte mijn hangel en gaf voor de zekerheid toch maar een tik. Mijn hengel stond hoepeltje krom en ik voelde een constante weerstand... vuil... dacht ik...

Na een paar meter met moeite binnen halen voelde ik ineens een paar heftige bonken en trok er iets weer enkele meters lijn van mijn molen.. Yesss, dit voelde goed!! Hierna kon ik hem langzaam maar zeker verder richting de krib pompen. Toen hij bij de krib de eerste keer half boven water kwam dacht ik dat het een flinke zestiger zou zijn. Bij de krib gaf hij een paar keer gas, trok weer meters lijn van de spoel en dook naar beneden. Toen hij voor het eerst goed aan de oppervlakte kwam zag ik dat hij toch wel groter was, eind zeventig misschien wel tachtig centimeter schatte ik hem.... de adrenaline pompte nog sneller door mijn aderen... even later gaf hij zich gewonnen en kon ik hem landen. Heb hem toen even laten herstellen in het landingsnet en daarna uit het water gelicht, naar mijn landingsmat toe, dit kostte me enige moeite, lekker zwaar was hij. Op de landingsmat op de meetplank tikte hij precies de 80cm aan.... een evenaring van mijn record, geweldig!! Ik had helaas geen weeggereedschap bij, was licht bepakt, heb hem dus jammer genoeg niet kunnen wegen.

Het weer begon minder prettig te worden, het regende af en toe en ik hoorde het rommelen in de lucht. Toen ik erover zat te denken om mijn spullen te gaan pakken kreeg ik een paar tikken op één van mijn hengels. Was te laat om aan te slaan, maar gelukkig kreeg ik een halve minuut later weer twee tikken, nu wel aangeslagen en voelde het kenmerkende bonken van barbeel, geen grote, maar toch! Even later kon ik een slanke barbeel van tegen de 50cm landen.

Nu begon het weer nog minder fijn te worden, een flinke bui en meer gerommel in de lucht, maar snel mijn spullen gepakt en thuis nog even nagenoten van de vangst.... heerlijk.

Groet Harold