week 1

alle lezers een succesvol en barbeelrijk jaar toegewenst.

Het jaar 2010 hebben we vorige week af kunnen sluiten met 4 barbelen op de maandag na kerst. De dagen erna is het weer redelijk stabiel gebleven, er viel niet veel sneeuw bij en de temperatuur liep zelfs op in de middag tot boven het vriespunt. De angst voor smeltwater was voor ons nog niet aanwezig en zo maakte we ons op voor een nieuwe reis richting de Ardennen. We waren in dit geval Tim ( ijsselbarbelen.nl ) Harold en ikzelf.

Dat barbeel geen seizoensvis is, proberen we via deze trips aan te tonen. Het is natuurlijk wel zo dat niet iedere rivier hetzelfde gedrag vertoont. Zo zijn de grote diepe rivieren als de Waal en IJssel van december tot eind februarie niet te bevissen op barbeel. In die maanden moet je het juist op ondiepe rivieren zoeken.

Op zondag 2 januarie reizen we dan ook weer af naar de Ardennen om het op de Ambleve nogmaals te proberen. De laatste keer is vaak de graadmeter en dat geldt ook voor ons. Deze nacht had het niet hard gevroren en overdag zou de temperatuur rond de 5 C komen te liggen. Echte verwachtingen hadden we niet, met een paar aanbeten zijn we al tevreden. Met elke barbeel die we kunnen scheppen zijn we superblij. Zekerheidjes zijn er deze tijd van het jaar niet en het risico dat je de 320 kilometer voor niets rijd is elke week aanwezig.

Tim heeft zijn sneeuwbarbeel...

Rond de klok van 9 uur strijken we neer in het dal. De wegen rondom de rivier zijn goed begaanbaar. Slechts op sommige stukken ligt nog harde sneeuw. De afrit die we nemen is gelukkig sneeuwvrij zodoende kunnen we de auto vlak bij het water kwijt. Het water is enige cm gezakt ten opzichte van vorige week. We gaan ervoor... Dan blijkt toch al snel dat waterkennis heel belangrijk is. Leon gaf vorige week al te kennen dat waterhoogte belangrijk is op de Ardenner rivieren. Elke week bepaald hij de stekkeuze n.a.v. het waterpeil. Ik verbaas me nog elke week hoe belangrijk dat op deze rivieren is. Vorige week zaten we tegen de ondergrens aan, nu probeerde we het zelfs daaronder. Als we optuigen is het nog mistig en het kleine wereldje nog kleiner. Ondanks dat blijft de omgeving waar we steeds verblijven sprookjesachtig en nu met een sneeuwlaag helemaal. Vandaag kan mij al niet veel meer gebeuren in mijn warme laarzen......

allemaal dezelfde maat.

Al snel liggen onze lijnen in het ondiepe water. Alle drie vissen we met hezelfde systeem, vastlood montage, met een onderlijn van ca 50-60 cm en een blokje smac op de hair. Dit aas is de laatste weken veruit het meest succesvol gebleken, en zoals in het begin ik al zei de laatste keer is toch weer de leidraad..Mijn vrij loopsysteem heb ik met een simpele handeling omgebouwd tot een vastloodmontage. Gewoonweg door een loodhageltje net achter de runring te plaatsen, met een speling van 1 cm. Met de hengel in de hand bevissen we de strook van de rivier over de volle breedte. Op deze manier hopen we snel de barbeel te kunnen vinden. Het eerste uur blijven we beetloos, zo ook het tweede. Halverwege het derde uur krijg ik een telefoontje van Leon hoe het gaat. Hij geeft al direct aan dat deze stek niet zijn keuze was geweest vandaag. Zelfs deze rivier was niet zijn keuze geweest. Met deze waterstanden had hij voor de Ourthe gekozen. Hij verteld me welke plaats en stek hij gekozen zou hebben en wenst ons nog veel succes. Kort overleg met Harold en Tim zorgen ervoor dat we een kleine 15 minuten later in de auto zitten en afgaan op de expertise van Leon. Hij kent immers beide rivieren erg goed en we zouden gek zijn de aanwijzingen niet blindelings te volgen.

Harold is ontmaagd in de Ardennen

 

en ook hij heeft zijn sneeuwbarbeel!

Net na het middaguur draai ik de auto richting weiland en voor het hek laat ik hem staan. In deze omstandigheden hoeft er niemand door en staan de banden tenminste op het harde gedeelte. Meteen bij aankomst schiet ik een paar keer met de kataput 4 mm elipse pellets in het water. Omdat de tijd kort is die we hebben riskeer ik het voeren. Slechter als de ochtend sessie kan toch niet.. Deze elipse pellets zijn niet zoals alle ander halibuts, maar salmon pellets. Het laatste half jaar hebben deze nieuwe pellets zich erg goed bewezen op diverse rivieren. Snel staan we ook nu weer gedrieën op een rijtje te vissen, en ook nu weer benutten we de volle breedte. De eerste driften leren ons dat we op een keizelrijke ondergrond zitten. Met loodjes van 50-70 gram kunnen we het aas goed in de stroming houden en met regelmaat tikken we het lood los van de grond zodat het een keer kan rollen.

het kan niet op deze middag...

Een klein half uurtje nadat we begonnen zijn is Tim de eerste die een tik voelt. Meteen als hij aanslaat kromt zijn hengel en neemt de barbeel een spurtje. Niet veel later kunnen we hem via een foto vereeuwigen. Ook Tim heeft nu één van zijn wensen vervult, een sneeuwbarbeel !! Daar waar Harold en ik begonnen zijn met smac op de hair had Tim een 8 mm elips pellet gemonteerd onder zijn haak. Niet veel later krijgt hij weer een flinke tik, het sein voor ons om de smac te verwisselen.

 

Marcel Pomp vertelde laatst op zijn site in zijn verslag over onze trip naar Engeland dat het leek alsof hij in een film stapte toen hij over de laatste heuvel kwam en het uitzicht mocht aanschouwen....datzelfde gevoel hadden wij nu ook....Wat ons deze middag gebeurde zal nog lang op onze harde schijf blijven staan. Ik durf wel te stellen, zal nooit meer gewist worden!! In een sprookjesachtige omgeving beleven we een waar barbeelsprookje! Een kwartiertje nadat we overgestapt zijn op de pellet hebben we al drie barbelen kunnen scheppen. Met regelmaat krijgen we korte tikken op de top en als deze doorzetten kunnen we de haak zetten. Met het verstrijken van de tijd nemen ook de tikken af. Anderhalf uur na aanvang op deze stek is het helemaal doodstil.

prachtig contrast een donkere barbeel in de sneeuw

 

Ik besluit weer een paar keer pellets te schieten met de katapult. Binnen 10 minuten keren de korte tikken op de top weer terug en kunnen we opnieuw twee barbelen vangen. Dit spelletje herhaald zich 4 keer. Steeds als we een paar handjes kleine pellets voeren weten we de barbelen opnieuw te activeren. We weten niet wat ons overkomt. De laatste 3 sessies doet zich dit steeds voor. Tijd voor een experiment in de komende sessies die we gaan doen. Net voor de klok van 16.00 uur vangen we onze 9e barbeel van deze middag. Twee hebben zich gelost halverwege de dril en een keer of 5 hebben we misgeslagen als zich meer dan één tikje voordeed. Met dezelfde regelmaat van de aanbeten verliezen we ook onze haken. Om half 5 slaan Harold en ik kort na elkaar onze laatste onderlijn kapot. Na de laatste barbeel hebben we geen tik meer gehad.

 

Gekscherend overleggen we snel wat te doen. Weer voeren en een paar onderlijnen knopen en gokken op no 10?? We zitten voor ons op onbekend terrein en met de wetenschap dat het over 20 minuten donker is, besluiten we te stoppen. Pas later als we al een tijdje weer over de grens zijn in Nederland beseffen we ons pas wat we meegemaakt hebben. Het is 2 januari, er ligt nog een dikke 10 cm sneeuw, en het is slechts 4 C. We hebben maar liefst 9 barbelen gevangen. Een aantal waar je zelfs in de zomerdag hard voor moet werken!! Langzaam maar zeker komen we tot het besef dat we een unieke dag beleefd hebben. Maar ook dat waterkennis erg belangrijk is. Dat temperatuur belangrijk is en was voor barbeel daar zijn we al achter. Nu weet ik ook dat waterdiepte belangrijk is, zeker in de winterdag. De steling dat barbeel een seizoensvis is kan voor mij definitief in de kast. Barbeel is wel degelijk een vis die je het hele jaar door kunt vangen. Niet op elke rivier.....maar er leiden meer rivieren naar Rome......

er wordt wat afgekust tijdens onze sessies....