week 31

Vacantietijd...

Het is duidelijk vakantietijd in Nederland. Iets mindere vangstberichten, er wordt duidelijk minder gevist in deze periode. De meldingen die binnenkomen zijn erg variabel...van goede vangsten met ruim 14 - 17 stuks per krib maar ook blankmeldingen. Op het juiste moment op de juiste plek zijn geldt nu een beetje... Wat de meldingen betreft is de Waal nu het meest stabiel, de IJssel minder en de Grensmaas heel moeilijk. Die laatste heeft veel regenwater te verwerken gekregen uit Frankrijk en België. Het water van de Waal was afgelopen week flink gezakt en de komende dagen gaat er nog zeker 30 cm af. De watertemperatuur van de rivieren ligt momenteel tegen de 23 C dat is vrij warm en maakt de vis loom... Uiteindelijk blijft het vissen en niet vangen....

Zaterdagmorgen reed ik naar de Roer met in het vooruitzicht goed weer, een mooie waterstand en een redelijke stroming. Allemaal ingredienten voor een mooie dag. Het water was nog zakkende en licht bruin van kleur. Alleen de ondiepe stukken waren al vrij helder en als de zon flink scheen was het mogelijk om zelfs op een dikke meter wat te ontwaren. Vooral de groenstroken werden dan een beetje zichtbaar. Zo kreeg ik een redelijke indruk van de bodem en wist ik waar ik moest zijn en waar zijn niet.... Maar ook de Roer liet zich vandaag van zijn grilligste kant zien....de eerste 4 uur bleef het stil...nou ja stil Patrick vergezelde me en dan is het altijd gezellig...

Op de momenten dat de zon scheen werd het meteen bloedheet. Er stond geen wind en dan is het afzien daar tussen het hoge gras... In en op het water was nergens een teken van leven te zien...het was zoeken waar de vis zich ophield. En dan was het nog de vraag wilde hij bijten... Patrick ging en onverwachts kwam Richard langs. Deze had een poginge gedaan om te trotten op de Grensmaas maar de waterstand daar maakte dat haast onmogelijk. Snelle stijgingen en dalingen van het waterpeil zorgde ervoor dat er meer met de dobber werd geschoven dan gevist... En dus ondernam hij een poging op de Roer. Al bij de tweede drift was het raak en ving hij een barbeel van ca 15 cm. Daarna werden er alleen maar witvissen door hem gevangen.

Op zoek naar de barbeel liep ik wat rond en vond even later een klein open stukje tussen twee struiken. De overhangende takken maakte het dat je op deze plek moest vissen met de slip nagenoeg dicht. Een hit en hold plek dus....Dat houdt in dat als je beet krijgt moet aanslaan en direct de vis moet tegenhouden zonder dat hij lijn kan nemen. De kop van de barbeel moet je omdraaien zodat hij uit de takken gehouden kan worden. Een beetje uit verveling en ook omdat ik daar wat schaduw had ondernam ik een poging. Alleen wat geweekte pellets in de korf en als aas een pellet. Even uit de zon.

De hengel licht in deze situatie tussen mijn benen en de lijn staat strak gespannen emt een licht gebogen top. Zo afgesteund zie je meer bewegingen op de top dan dat deze rechtop staat net de stroming mee.. Het duurde dan ook niet lang of ik kreeg hele kleine tikjes op de top. Ik ging uit van witvis. Twee weken geleden ving ik hier op de Roer een voorntje van amper 15 cm aan een haak 8 met daarop een pellet... Ik verlegde het aas een beetje want het konden ook waterplanten zijn die de lijn beroerde. Maar de kleine tikjes kwamen weer vrij snel terug, toch een visje dacht ik nog....en meteen werd de hengel hoepelrond getrokken!! Duidelijk barbeel! Een werkelijk schitterend gevecht volgde. De hengel bleef helemaal rond staan en slecht moeizaam wist de barbeel toch de zwaar afgestelde slip te doorbreken...Het maakte het geheel bloedstollend en meteen waren de warme beetloze 5 uren vergeten. Dit maakte heel de dag goed. Na een paar minuten kon ik de barbeel scheppen en stapte ik uit de film....Dit was een barbeel aanbeet en dril ten voeten uit..Dit is waarom ik de laatste maanden steeds meer kleine rivieren bezoek om de barbeel te belagen....Zo ultiem...

Gelukkig was Richard in de buurt om een paar mooie foto's te maken. En natuurlijk ondernam ik nog een poging...Die duurde welgeteld 5 seconde...Het aas raakte de bodem amper als mijn hengel weer wordt kromgetrokken. Ditmaal gevolgd door lijnbreuk. Het grote risico van deze manier van vissen op barbeel.... Even later komt Richard polshoogte nemen. Hij is gestopt en gaat richting huis. We praten wat na en ondertussen verleg ik af en toe het aas een beetje door de hengel een beetje terug te trekken, stroomopwaarts. Vrijwel direct na de 4e poging krijg ik een niet te missen aanbeet ook weer gevolgd door een mooie dril. Niet zo spectaculair als de eerste maar deze mag er ook wezen. De barbeel is duidelijk meer versuft na het snelle omdraaien van zijn kop dan de eerste en onderneemt niet veel vluchtpogingen. Na een korte dril kan ik hem al scheppen..

Richard gaat naar huis en de volgende 1,5 uur krijg ik nergens meer een aanbeet. Het lijkt wel of het nog steeds warmer wordt op die plek en rond 18.00 uur besluit ik ook te stoppen. Het is mooi geweest voor vandaag. Ik wacht de misschien mooie avond niet meer af. Ook niet of het vele voeren van made en hennep van Richard nog vis opleverd. Met deze twee aanbeten op zak kan ik er weer en tijdje tegen....alhoewel dit is pas echt verslavend!!

 

Ondertussen krijg ik diverse smsjes van Patrick, deze heeft in de afgelopen uren 3 delen van Ways&days zitten bekijken. Hij heeft de dvd's bekeken, voor mij was het alsof ik in die film meespeelde....

 

hoi die frans 

zoals belooft een vangstberich van dinsdag 31-07-2012

Vandaag wezen vissen op de waal gevist met 2 hengels gevist van 6 uur smorgens tot 14:00 uur pellets waren vandaag de favoriet  op kaas geen tikje gezien  op de pellet 6x en die waren goed voor 3 barbelen 55-56-70 cm 2 dikke windes 50-55 cm en een dikke kolblei  .

lekker weertje gehad zwaar bewolkt af en toe een spatje maar vooral vis 

groeten 

jan endevoets  en rodney bakker

 

 

dag mensen vanmorgen was weer eens vroeg op ! dacht wat zal ik eens gaan doen ??hahahaha

1 brasem en barbeel van 65 cm .
ps : weer een vraagje voor je : wat mij op die plaats opvalt is dat de barbeel vanaf het begin heel rustig
is maar zodra de vis bijna aan de kant is hij zeg maar volgens mij schrikt van schepnet of de mens.
of is er een andere redenen voor ?

mvg patrick (the barbelhunter )

 

Patrick, dit is een normale barbeelreactie. Zodra hij stenen of obstakels ontwaart zal hij proberen daar achter te komen. Als de stenen pas an de kant liggen zoals daar op je stek dan zal hij dan pas in actie komen....

 

Hallo Frans,

Net weer terug van een paar weken volop genieten van veel zon en warmte aan de Cote d'Azur.

In de weken voorafgaand aan mijn vertrek toch nog enkele keren naar mijn bekende stekken geweest aan de Waal.

Tijdens deze sessies echt boven mijn gemiddelde gevangen. Een keer 7 stuks en andere keer 5, maar deze keren waren het supervissen!! Ik heb ze niet kunnen meten, maar er zat er volgens mij wel eentje bij van omstreeks de 80 cm .

Kijk maar eens naar de vis vergeleken met mijn onthaakmat….Genoeg actie en vrijwel allemaal met pellets.

Ben benieuwd wat de komende weken gaat gebeuren. Ik hou je op de hoogte.

Graag tot dan en groeten

Rene van Doornum

 

Hoi Frans,

Gisteren een taaie dag aan de IJssel gehad. Ik heb 1 grote barbeel aan de kant verspeeld door lijnbreuk.

Pas 4 uren later kreeg mijn vader een run. Na een flink gevecht met verschillende runs kon uiteindelijk een barbeel van 78cm geland worden.

Mijn vader heft daarmee zijn PR op scherp gesteld! Later in de middag heeft mijn vader nog een barbeel van 68cm gevangen. Ik moest het uiteindelijk doen met een brasem van een centimeter of 50.

Groeten,

André

Toch weer een IJsselbarbeel

 

 

Barbelenavontuur aan de IJssel

 

Voor de zomervakantie heeft de speurtocht van vrouwlief dit jaar een camping bij Hoenderloo opgeleverd. Zoals altijd treedt dan meteen mijn geheime agenda in werking; wat zijn ter plaatse de vismogelijkheden? Snel de landkaart erbij en tot mijn grote vreugde ontdek ik dat we slechts 25 kilometer van de IJssel af zitten. Ik heb altijd al graag eens in één van de grote rivieren willen vissen. Om één of reden is het er nog nooit van gekomen maar dit is mijn kans om enkele nieuwe vissoorten aan de haak te slaan en met heel veel geluk wellicht een barbeel te vangen. Eerst heb ik via Sportvisserij Nederland het boekje “Visstekken langs de Gelderse IJssel” aangeschaft. Wat me opvalt, is dat het grootste deel van de (oevers van de) IJssel niet toegankelijk zijn . Of er gelden geen looprechten of de oevers zijn simpelweg niet te bereiken. Eigenlijk blijven er voor mij tussen Dieren en Zutphen maar een paar plekjes over om de IJssel te bevissen. Verder is het vissen op barbeel voor mij één groot vraagteken maar gelukkig hebben we tegenwoordig internet. Veel bruikbare informatie vind ik op de site barbelen.nl van Frans Vogels en in zijn rubriek “Koning van de Stroming”. De tweede vakantiedag krijg ik het gezin zover om een toertochtje te gaan maken waarbij we niet geheel toevallig steeds langs de IJssel komen. Indrukwekkend is de (in mijn ogen) forse stroming alhoewel ik natuurlijk niets gewend ben als visser van de Friese kleivaarten. Maar de stek is al snel gekozen en twee dagen later is het dan zover. Om zes uur s'ochtends sluip ik de muisstille camping af. Ik heb twee zware feeders bij me. Eentje opgetuigd zoals thuis op het kanaal dus 8/00 dyneema en een 80 cm onderlijn van 18/00 nylon. De haak 8/0 wordt beaasd met worm en maden. De andere feeder is helemaal opgetuigd volgens de aanwijzingen van Frans Vogels: een molen met 30/00 nylon met een onderlijn van maar liefst anderhalve meter, eveneens 30/00 nylon en een 8/0 (karper)haak met een hair waar een blokje kaas aankomt. Aan beide hengels komt een voerkorf van 80 gram. Op de stek liggen de kribben vlak bij elkaar. Puur op gevoel kies ik voor een bepaalde krib. De onzekerheid is groot.

Zal hier wel barbeel zitten? Vis ik wel op de goede manier? Het begin is in ieder geval weinig hoopgevend. Bij de eerste inworp vlak voorbij de kop van de krib zit ik meteen vast en even later sta ik met het bekende wapperende stukje nylon. Een stukje verder ingooien dan maar. De feeder met worm en maden blijkt al snel kansloos. Na elke inworp krijg ik meteen hele kleine tikjes en elke keer blijkt er een klein grondeltje te hangen. Ik besluit dan ook al snel om alleen met de hengel met kaas door te gaan maar dit aas blijkt keer op keer binnen een kwartier verdwenen. Mijn zelfvertrouwen smelt als sneeuw voor de zon. . Ik besluit na enige tijd mijn vaste stok maar ik stelling te brengen om zo toch nog wat vis te vangen. Ik heb deze nog maar net in gereedheid of ik zie toch duidelijk enkele tikken op de feeder. Een seconde of twee kijk ik vol verbazing naar de top van de hengel om daarna aan te slaan. Het lijkt wel of ik vastzit. Ik houd de hengel goed onder spanning en gelukkig voel ik even later de bevrijdende stompen op de top. Barbeel of misschien iets anders? De vis begint te zwemmen. Heel langzaam, meter voor meter, komt de vis dichterbij. Vlak voor de kant begint ze rondjes te zwemmen. Dan komt ze eindelijk omhoog. Ja, barbeel en ook nog een knappe. Elke keer als ik de barbeel bij de oppervlakte komt, duikt ze door de slip weer naar beneden. Wat een dril, dit is nergens mee te vergelijken. Na wat een eeuwigheid lijkt, glijdt de barbeel in het schepnet. Ik sta te trillen op mijn benen en kan een vreugdedansje niet onderdrukken. 63 cm, wat een vis! Snel een foto met de zelfontspanner en de vis terug in het net om bij te laten komen. De wereld ziet er opeens heel anders uit, de dag kan voor mij niet meer stuk. De uren daarna vang ik met de vaste stok volop grondels, alvers en blankvoorn. Op de feeder niets meer maar ik vind het wel prima. Dan is uiteindelijk het laatste stukje kaas aan de beurt. De laatste inworp en het ongelofelijke gebeurt. De feeder buigt opeens in een hoepel. De dril lijkt veel op de vorige maar deze vis wil maar niet omhoog komen. En als ze omhoog komt, is ze ook gelijk uitgeput. Wat een bak, ze past maar met moeite in het pannet. Ik wordt helemaal gek: 73 cm! Beter kan volgens mij niet. Bijna zwevend van geluk keer ik terug naar de camping. Twee dagen later sta ik om dezelfde tijd weer op dezelfde stek. En wat denk je? Geen enkele aanbeet! Eigenlijk vind ik het niet erg. Dat maakt mijn allereerste barbelenavontuur alleen maar specialer.

 

Ronnie van Beem