week 33

Bloedheet en bloedstollend weekend

De eerste werkweek zit er voor een deel van Nederland weer op. Na een lange herfstvakantie breekt nu dan eindelijk de zomer aan. Meteen schieten de temperaturen omhoog en reiken zelfs tot ver boven de 30 C. Het waterpeil zakt overal, de verlaagde kribben van de Waal zijn nu allemaal goed bereikbaar. De watertemperatuur blijft hoog met waarde boven de 22C Hierdoor zal de meeste vis loom ergens gaan liggen en pas tegen de avond actief worden. En die worden langzaam maar zeker weer korter. Eind van deze maand is het alweer om 21.00 uur donker....

iedereen had het heet en zocht verkoeling...

De vangstmeldingen deze week komen maar mondjesmaat binnen. Einde vakantie, mooi weer, mindere vangsten en al weer kortere avonden, allemaal oorzaken. Toch wordt er links en rechts nog goed gevangen. Soms grote barbelen en ook best mooie aantallen. Maar ook blanken komt weer veelvuldig voor. Gelukkig zijn er nog enkele maanden te gaan dit jaar op de grote rivieren voordat de barbeel zich weer terugtrekt...

Afgelopen zaterdag stond er eindelijk weer een trip samen met Harold naar de Ardennen op het programma. De lage waterstand zou mooie beelden op kunnen leveren en de zon zou zichtvissen mogelijk maken. Toch krijgen we een flinke verrassing bij aankomst. Het water is bruin. Veel bruiner dan verwacht. Maar ook de bodem is bedekt met een bruine smurrielaag waar naast het lood ook het aas steeds in wegzakt. We vissen er even maar het is duidelijk dat de vis niet veel zin heeft. Of moeite heeft het aas te vinden?? In een paar uur krijgen we slechts 3 aanbeten en tegen de middag als de zon al flink steekt besluiten we te verkassen.

We rijden binnendoor door de prachtige Ardenner bossen over smalle wegen langs de rivier en ontwaren links en rechts diverse vissers, zwemmers en kanoeërs... Een half uurtje later staan we voor een andere rivier. OOk hier wordt gevist, zelfs een heuse wedstrijd...de betere plekken zijn zodoende bezet en zo worden we gedwongen naar een geschikte plek te zoeken. Tussen de bossen vinden we een redelijk beschutte plek maar de bodem is vrij ruw. Dit is vragen om moeilijkheden. Een eindje verder lijkt het minder erg en ontwaren we zelfs een dieper gedeelte. Maar ook hier is de bodem ruw en kost het ons enkele montages en haken. Na een uurtje haken we af en rijden weer een stuk door. Bij een bushalte is een flink stuk grasland en daaraan sluitend meteen een mooie stuk rivier. Het water komt vrij glad langs, dat duidt of op een gladde bodem of een dieper gedeelte. Tegen de rivier staan bomen en vanhieruit kunnen we in het water kijken...

op kleinere rivieren zijn de barbelen nog strijdlustiger!!

 

Wat we dan zien hebben we zelfs in de beste barbeeldromen niet gezien. Een grote groep barbelen recht onder onze voeten... en een eindeje verderop weer en weer en als we een paar bomen verder gaan kijken liggen er nog meer....zeker een 40 tal barbelen waarvan enkele zeker over de 70 cm gaan...maar niet alleen barbelen ook kopvoorntjes, hele scholen, en ook hiertussen enkele giganten...zeker over de 60 cm...Ik heb nog nooit zulke grote kopvoorns gezien, zo'n machtige vissen met impossante lijven... Hier gaan we wat beleven zeg ik tegen Harold. We lopen terug naar de auto en halen een bak met droge kleine pellets. De vissen reageren direct als we ermee voeren. Ze komen allemaal in beweging en eten er gretig van...... Dit wordt onze dag.... Tussen de bomen is niet te vissen en we rijden om zodat we vanaf de overkant kunnen vissen. Daar is genoeg ruimte met een groot deel ondiep water. We kunnen zo mooi in de geul vissen en blijven een beetje onzichtbaar voor de vissen.

in de pellets zit enorm veel olie zoals hier te zien is

kopvoorntje......

Binnen een paar tellen staat Harold al met een kromme hengel en even later is de eerste barbeel een feit...Dat wordt feest zeggen we nog... En inderdaad het werd een feest! Een waar knoopfeest. Elke volgende inworp waar dan ook zorgde meteen voor een vastzitter. Soms kostte het de hele montage, meestal een haak... De temperatuur liep ook nog eens op richting naar later bleek 40 C. Tenminste dat gaf de auto aan die half in de schaduw stond. Later in Maastricht was het gelukkig maar 36 C...........

het duurt wat langer maar ze komen uiteindelijk wel binnen handbereik

De bodem blijkt onbevisbaar. Ik loop nomaals om naar de overkant om in een boom te klimmen. Van daaruit probeer ik een overzicht te krijgen van de bodemstructuur...Het diepere gedeelte is niet zichtbaar, de strook ernaar toe wel.Deze loopt sterk trapsgewijs naar beneden, van ons af. Telkens als we de montage bewegen zal deze vast komen te zitten. Vissen vanuit de hand is niet mogelijk en de steunen worden te voorschijn gehaald. Maar ook deze bieden geen soelaas vandaag. De gewichten van ons lood ( 20-40 Gram) blijven goed liggen dat is het probleem niet. We blijven steeds met de haak ergens achter hangen... popup zal hier misschien de oplossing zijn. Dat wordt ook de uitdaging bij het volgende bezoek.... Het is erg frustrerend om te weten dat er enorme grote vissen liggen die niet bereikbaar zijn. We kunnen onze montage niet rustig laten liggen en elke paar minuten moeten we nadat we weer een onderlijn geknoopt hebben opnieuw ingooien. De onrust die we daarmee veroorzaken heeft duidelijk effect op de barbelen...ze trekken zich terug in de gaten die onder de bomen ontstaan zijn. Ik kan niet één vis ontdekken als ik naar de overkant ben gelopen.... Deze dag krijgt zeker een vervolg....

een mooie bak onder de bomen uit gehaald

vanuit de bomen hadden we een adembenemend uitzicht van wat er onder ons lag......