week 10

Elke week wordt het beter

( de eerste IJsselbarbelen zijn gemeld )

Zoals voor bijna iedereen wel geldt moet je soms keuzes maken. Zo ook voor mij. Wetende dat het op zondag een graad of 4 - 5 warmer wordt, maar dan niet de mogelijkheid hebben om te gaan vissen, ga je op zaterdag. Zo was het ook afgelopen weekend bij mij. Het verschil tussen die twee dagen was groot. In deze periode misschien wel net genoeg om wel of niet te vangen. De barbelen komen langzamerhand uit hun winterslaap en plekken. Elke dag na nu wordt het beter en zullen ze meer en meer gaan zwemmen en weer gaan eten. De watertemperatuur wordt steeds beter en gaat al naar de 10 C. De vangstmeldingen zullen ook elke week beter worden. Vorige week was het een paar keer bijna raak op de Waal. Alleen dat telt niet....Deze week heb ik van de Waal niets vernomen maar kwamen er wel vangstmeldingen van de IJssel binnen. Daar zijn de eerste van 2012 al weer gevangen.

Dat ik dit weekend alleen op zaterdag zou kunnen wist ik al langer. Moeilijker was het een keus te maken in het water. De Waal zou kunnen...zo ook de Roer. Het liefst was ik naar de Ardennen gegaan. Sowieso omdat je daar meer zekerheid hebt in deze tijd om er een paar te vangen. Maar de tijdsruimte die we deze dag hadden was niet voldoende. Om voor een paar uur ruim 350 kilometer te rijden was te veel van het goede. Het leek ons daarom een mooie uitdaging om het op de Roer te proberen, ondanks dat daar de watertemperatuur in een dag tijd met 2 C zakte. Op deze rivier kun je het hele jaar door vissen op barbeel onder alle omstandigheden. De laatste weken zijn er al enkele gevangen tijdens elke sessie.

mooie korte bochten met hoge uitgesleten buitenbochten

De Roer ken ik nu bijna drie jaar en telkens heb ik er statisch gevist vanuit de steun. Omdat deze rivier veel weg heeft van de Ourthe en Ambleve is het de bedoeling om het komend jaar dan ook te vissen zoals we op die rivieren doen. Met de hengel in de hand en een licht loodje wat al rollend zijn weg moet vinden over de bodem. Het statische vissen leverd te weinig aanbeten op en de manier van vissen zoals we doen in de Ardennen moet daar ook mogelijk zijn. Als we zaterdag bij de Roer aankomen zie ik toch een duidelijk verschil met de Ardense rivieren. Een stuk smaller, een hardere stroomnaad, die ook smaller is, en naar later zal blijken veel meer obstakels in het water. De rivier de Roer slingert veel meer met zijn kortere bochten. Daar waar de Ourthe en Ambleve nog vaak ruime en lange bochten hebben heeft de Roer beduidend meer en kortere slingers. Dat zal ook te maken hebben met het niveau van hoogte verschil. Ondanks dat het waterpeil niet veel hoger is dan in de zomer stroomt het beduidend harder. Het hoge water van de maand januari heeft ook zijn sporen achter gelaten aan de oevers. Naast veel drijfvuil zijn er ook vele bochten afgekaveld. Op sommige plekken zijn complete struiken en bomen omgevallen doordat het water de grond eronder wegspoelde. Niet heel erg overigens, het zijn of worden allemaal hotspots voor de barbeel...

Vandaag vissen we uiteindelijk op drie plekken. De eerste is een diepe buitenbocht met veel grind. In het midden van de bocht plaatsen we een steun en daarin zetten we een hengel waarmee we het statisch proberen. Als aas gebruiken we een pellet en in de 60 grams korf duwen we een geweekte mix van pellets die als geurspoor moet dienen. Links en rechts van de steun vissen we met de hengel in de hand met ook hier als aas een pellet en lunchmeat. Vandaag heb ik gezelschap van Rico Jan Roering. Rico heeft aan de Waal en IJssel al diverse barbelen gevangen en voor hem is deze kleine rivier een nieuwe uitdaging. Ook de manier van vissen is voor hem nieuw. Net als ikzelf in het begin moest wennen, moet ook Rico Jan even het gevoel krijgen. De eerste keren dat ik met de hengel in de hand viste was het altijd de onzekerheid of je de beten er wel tussen uit kon halen. Het rollen van het lood geeft kleine schokjes door. Wat is rollen en wat is een aanbeet. Dit is iets wat je niet kunt uitleggen dat moet je gewoon voelen....

kleine aardverschuivingen

Het is duidelijk wennen in het begin voor Rico en ik herken zijn twijfelend gezicht. Met een gewicht van 60 gram kunnen we het lood vrij stil op de bodem houden als we net buiten de stroomnaad vissen. In de stroomnaad heb je op sommige plekken meer dan 100 gram nodig. In deze bocht ligt veel puin en het waterpeil maakt het niet mogelijk alle brokken te zien. Toch kunnen we redelijke driften maken op sommige stukken. Binnen het half uur voelt Rico het verschil tussen rollen een een aanbeet. Een duidelijke tik maakt hem zichtbaar zekerder. Na ruim twee uur pakken we in en rijden een stuk verder naar een andere ruime bocht. Gelukkig zijn het niet allemaal haakse bochten in de Roer en zijn er een paar iets ruimere. Toch deze tweede bocht herbergt beduidend minder grind. Wat heet, geen grind en alleen maar klei. Toch is dit een goede barbeelstek. Het is in deze bocht niet mogelijk om uit de hand te vissen en we kunnen niet anders dan de steunen erbij te pakken. Ook hier vissen we met pellets en geweekte pellets in de korf. Na een kwartiertje vissen ga ik aan de wandel. Dit stuk van de Roer ken ik niet en ik loop een stuk stroomopwaarts. Twee bochten verder ligt er alleen maar grind. Het is hier ondiep en in de zomer zal er hier amper water staan. Met de katapult schiet ik kleine pellets en maak zodoende een lang spoor in de bocht. Een uur later lopen we samen naar deze bochten proberen het hier nog even. De tweede stek leverde niets op en hier kunnen we wel weer uit de hand vissen. Het is er nog ondieper dan ik vermoedde. Er zijn wel lange driften mogelijk maar aanbeten blijven uit. Dat ene tikje aan het begin van de dag was de enigste kans van vandaag. Ondanks de grijze grauwe dag met ook nog een half uurtje regen hebben we genoten van de mooie natuur waarin we zaten. Een roedeltje reeën kom je niet elke dag tegen.....

Aankomend weekend wordt er 20 C voorspeld. Dat zal automatisch meer vissers naar de waterkant trekken. De vooruitzichten zijn goed, hopelijk werken de barbelen ook mee en hebben ze er net zoveel zin in als wij...