week 41

 

grote rivieren weer minder

 

Zoals de verwachting al was/is worden in de grote rivieren steeds minder barbelen gevangen. Het is ook al oktober wat dat betreft mag er niet geklaagt worden. De vangstberichten worden duidelijk minder, enkele blankmeldingen en de meeste hebben de hengels opgeborgen. De komende dagen stijgt het waterpeil van de waal en ijssel gestaag met bijna 1,5 meter. Op zich goed voor de barbeel, de stroomnaad komt dichter bij te liggen. Of hierdoor een opleving te verwachten is weet ik niet. Dat zal sterk van de stekkeuze afhangen. Alle verlaagde kribben staan onder water en vallen sowieso af. De watertemperatuur is ook weer gezakt. Het kaarsje zal op deze twee rivieren langzaam uitgaan...

Blijven de kleinere rivieren als zijnde de Roer en Grensmaas over. Zoals bekend zijn de barbelen hier "gewoon " het hele jaar te vangen. Ook nu zijn de vangsten daar plaatselijk goed en zelfs erg goed. Stekkennis is daarvoor wel vereist. Zeker op de Grensmaas waar op een klein stukje nu erg goed gevangen word en meer dan 10 barbelen in een paar uur mogelijk zijn. Ook daar zijn het dikke exemplaren die nu gevangen worden en ook forse maten met veel 70+ barbelen.

Zaterdagochtend stond Harold al vrij vroeg aan de deur. Vandaag wilde we naar de Grensmaas. Naar de Waal was vragen om een lange dag met waarschijnlijk weinig aanbeten. Dus besloten we te kiezen voor de Grensmaas. Mede ook omdat er nu goed gevangen wordt. Tenminste... als het waterpeil niet te veel zou stijgen. Daarom wilde we er ook vroeg zijn. We hadden twee opties, onze beoogde stek of de plek waar het nu druk is met barbeelvissers. Bij deze laatste moesten we vroeg zijn in verband met de drukte daar. Als we bij de rivier arriveren zien we dat deze flink gestegen is. We rijden eerst naar onze eerste optie. Daar is de stroming vrij hevig...er is nog net te vissen. De watertstand is op dat moment bijna 3950. Ruim twee meter meer dan we gewent zijn op deze stek.

 

We gaan de uitdaging aan en pakken uit. En achteraf pakt het erg goed uit. Niet alleen omdat we een aantal barbelen vangen maar veel meer omdat we steeds opnieuw moesten inspelen op de veranderingen die we meemaakte. Ik had al vaker gehoord en gelezen dat het waterpeil op de Grensmaas snel kon zakken en dalen maar nog nooit zelf meegemaakt. Zoals te zien op de grafiek was het peil om 8 uur nog bijna 3940. Na twee uur was er een meter af en daarna zakte jet peil nog eens een meter in amper een uur. Waarbij het op een bepaald moment wel erg snel ging en het wel leek of de rivier leegliep... Ik begon met een korf van 200 gram en deze werd snel naar de kant gedrukt. Door de lijn druk bleef hij niet liggen. Door schuin van me af te gooien kon ik hem laten liggen op een bepaald punt, net op de grens waar de oever uit gras en struiken begint. Deze stond ruim 1,5 meter onder water toen we begonnen. na een uur kon ik de korf al vervangen door eentje van 100 gram. De stroming nam ineens erg af. Met de tweede hengel probeerde ik het midden van de rivier te bereiken en daar bleef een korf van 80 gram goed liggen.

Maar amper een half uurtje later toen het peil verder zakte, nam de stroming meer en meer toe in bepaalde stroken. De korf van 80 gram bleef al lang niet meer liggen en moest vervangen worden door eentje van 120 gram. Het waren prachtige momenten, steeds te zien hoe de stroming veranderde, en ook de stroomnaden. Het was steeds meteen duidelijk waar je moest zijn en zo konden we meteen inspelen op de actuele situatie. En met het veranderen van de naden gingen de barbelen ook gewoon mee. Ze verplaatste zich meteen mee... Niet alleen begint het rond 3 uur te regenen, ook het waterpeil stijgt weer langzaam. Het regenen stopt gelukkig maar gaat over in gieten. We schuilen beide onder de paraplu en om de paar minuten kijkt Harold of de toppen bewegen ten teken van een aanbeet.

Ondertussen zitten we al meer dan een uur naar de stromende regen te kijken en zien op internet dat het tot zeker half 7 aanhoud. Het is op dat moment half 5.... Twee uur wachten is te lang.... dan maar inpakken in de regen.... Niet alle spullen hadden we onder de plu gezet en ik weet nu dan ook dat ook een dichte tas niet waterdicht is....een laagje van zeker 10 cm water stond erin...Alles was door en door nat.... Maar harold heeft de meeste pech... Het waterpeil is in korte tijd erg snel gestegen en daardoor staan zijn hengels en steun onbereikbaar in het water.... tot bijna kniehoogte....

Ondanks het zeer natte einde was het achteraf één van de mooiste dagen die ik heb meegemaakt. Het steeds opnieuw moeten inspelen op de veranderingen, die erg duidelijk waren. De stroomnaden die bijna stilstonden op een bepaalde waterniveau, terwijl als het water dan 20 cm verder zakt de stroming erg toeneemt. Ook als het later weer stijgt en er kort bij de kant weer een stroomnaad komt spelen we meteen in op de komende verandering. Daar waar een andere stroomnaad weer op beginnen staat voeren we snel een paar handen droge pellets nu het er nog niet hard stroomt. Binnen 10 minuten kunnen we er vissen en meteen is het raak met de volgende aanbeet van die dag... Amper een meter achter de plek waar we de pellets gegooit hebben...

Meer en meer kom ik in de ban van de ondiepere smalle rivieren. Zeker ook nu de koude tijd weer aanbreekt en het ook daar moeilijker wordt. Maar gelukkig blijven ze daar wel vangbaar!!

 

Hoi Frans,

Lang niet gesproken, laatste keer was tijdens onze experience met mijn schoonvader.

Sinds 3 maanden is een oude vriendschap met mijn oude vismaat weer tot leven gekomen (na 14 jaar via Facebook) en zijn we dit jaar regelmatig op pad gegaan (voornamelijk trollen).

Na veel verhalen over jou verteld te hebben, zijn we de afgelopen weken in totaal 2x de Ijssel en vandaag de Waal onveilig wezen maken, achter de Barbeel aan.

In de Ijssel 1 aanbeet gemist (onderlijn gebroken), vandaag in de Waal iets heel aparts meegemaakt wat volgens mij totaal tegen de ongeschreven barbeelwetten in gaat. Mijn vismaat Tamil kon altijd al goed vissen, maar is één ding nog niet verleerd; hij is bijzonder eigenwijs ;-) Terwijl ik met mijn montages met de stroming mee de neringen opzocht vandaag, legde hij zijn montage tegen de stroming in, ongeveer 15 meter uit de kant ter hoogte van het midden (!) van de krib.

Ik verklaarde hem voor gek, maar verdomd, 1 mega aanbeet gemist (losgeschoten, waarvan ik zei "onmogelijk dat dat Barbeel is). Maar dan.. 2 minuten voordat we gingen inpakken een keiharde run. Wat bleek, het was gewoon een barbeel van 55cm! Ik vond dit echt heel erg frappant, gezien de locatie van de montage en er kennelijk dus meer Barbeel dan één verdwaalde zat. Heb jij hier ervaring mee?

Je ziet ook daar natuurlijk wel wat neringen en er staat zeker wel een stroming, maar zover uit de hoofdstroom? Of is dit wellicht typisch het najaar? Ik zelf heb trouwens geen tikkie gehad helaas. Mijn maat is uiteraard gelijk Barbeelfan geworden, wat een aktie!

Ik hoor graag van je!

Groet, Sander

 

Hoi Sander,

het is geen onbekend fenomeen wat je beschrijft. Er is in dat gebied stroming en veel voedsel op de rand van stroming/ niet stroming. Dat is het zogenaamde witvisgebied, waar de brasem, winde en voorns zich ophouden. En er zullen ook barbelen komen. Ondanks dat deze strook tussen de kribben ligt vormt zich een soort van grote nering als stil gebied. Je ziet wel je kunt er barbeel verwachten. Dit is zeker niet jaargetijde gebonden.