week 36

 

Stabiel

 

Ook deze week blijven de vangsten wat achter. De laatste jaren was september vaak een hele goede maand, vooral op de IJssel. Maar deze rivier lijkt overspoeld te zijn met grondels. Dat probleem had de Waal de laatste 2 jaar. Nu worden er beduidend minder van die kleine monsters gevangen. Het waterpeil van de Waal en IJssel steeg afgelopen week, de watertemperatuur zakte wat en met de vangsten was het een beetje wisselvallig. Plaatselijk wordt nu soms goed gevangen. Zo zijn de barbelen tot iend juli goed te vangen in de regio Lobith tot Nijmegen. Dit is al een jaar of 4 zo. Na die tijd lijkt het wel of de barbeel zich massaal verplaatst naar het stuk Tiel - Varik. Na juli wordt er op dat stuk weer goed gevangen en lijkt het andere gedeelte vaak uitgestorven. Op papier een vreemde gewaarwording, juist naar het gedeelte Tiel- Varik wordt de Waal ondieper. Maar juist in dat gedeelte maken ze zich op voor de winter. Het natuurlijke voedselaanbod zal daar wel beter zijn...

dit beeld hadden we bij aankomst rond half 8....

Ook de Roer en Grensmaas waren afgelopen goed om te bevissen. Op beide rivieren was een lage waterstand te noteren, al kan het ook op beide heel snel veranderen door een flinke bui of lozingen elders. Dat laatste kon ik afgelopen zondag zelf ervaren op de Grensmaas. Een lang geplande trotsessie samen met Leon Haenen kon eindelijk doorgaan. Steeds was er wel iets, vaak een verkeerde waterstand zodat het uitgesteld moest worden. Begin dit jaar hadden we al en poging gedaan op een ander stuk. Het was toen nog vrij koud en we stonden toen amper een meter uit de kant te vissen.

meteen bij aanvang was het al raak voor Leon

Deze keer moesten we naar het midden van de rivier. Met de heersende waterstand stonden we tot net onder ons middel in het water. Het grote verschil tussen de kennis van de rivier was meteen duidelijk. Leon stond in een mum van tijd op de plek terwijl ik langzaam naar het midden schuifelde. Steeds voorzichtig een voet verzetten, niet wetende wat er komt en of je wegschuift. Alle stenen zijn bedekt met een laagje algen en sommige zijn vrij glad. Dat Leon daar al ruim 25 jaar rondwaad was goed te zien. Ik was al blij dat ik halverwege was toen hij al riep Raak!! ik heb er al één. Ik kon gelijk weer terug om foto's te maken....Op amper 80 cm water had Leon de eerste al te pakken. Dat beloofde wat !! Dit zou mijn eerste echte trotsessie worden. Vissen met een dobber in de volle stroming is toch heel wat anders dan vanaf de kant met een voerkorf.

elke barbeel is weer opnieuw genieten...

Al snel kwam ik erachter dat de stroming toch heftiger was dan ik verwachtte. Ik moest in het begin even wennen en me goed zetten. Al te veel over de dag zelf kan ik niet vertellen, Leon heeft een rubriek op Totalfoshing genaamd witvisperikelen daar daar zal hij verslag doen van deze sessie. Ik kan nu alleen een beetje mijn beleving vertellen... Vissen met een matchhengel heb ik goed onder de knie, veelal op stilstaand water of een kanaal met een beetje trek. Deze manier van vissen is heel anders, dat had ik begin van het jaar al een keer ervaren... Ik zag er dan ook niet tegen op ik had alleen niet veel verwachtingen voor mezelf... Achteraf gezien viel alles reuze mee. Ik had de slag snel te pakken en ook de dobber kon ik al meteen goed sturen, tegenhouden, lijn geven, alles in een gelijk tempo zodat het leek alsof ik met een vaste stok bezig was. het is een zeer intensieve visserij waarbij je steeds 1 hand op de open spoel hebt en met de andere hand steeds de lijn door je vingers laat gaan en zo mooie driften makend. Na een kleine 20 minuten vissen mocht ik de eerste barbeel gevangen met een dobber beleven. Op dik 40 meter afstand voelde ik de dobber ondergaan en meteen had ik contact met de vis. Een hele aparte gewaarwording, een aanbeet te voelen op de lijn tussen je vingers.... Pas halverwege de drift werd het ook pas duidelijk dat het barbeel was. Toen ook brandde de strijd pas echt los. Na een paar minuten kan Leon de barbeel scheppen met zijn handnet. We gaan even naar de kant om dit vast te leggen zegt Leon.... Ik raak wat in paniek en met geen stok komt er nog beweging in me.... Doen we strak wel zeg ik nog maar Leon huppelt al naar de kant om een toestel te halen... De rest van de dag verloop vrij hylarisch. Gelukkig heeft niemand er iets van gezien...... Ik ben bang dat donderdag op TF hierop nog wordt ingegaan.......:))

de waterstand rond half 12

 

Nummer 2 liet niet lang op zich wachten. Ondertussen was mijn buikgordel een aantal keren helemaal gevuld met water en had ik onbedoeld een mooi voerspoor aangelegd. De bedoeling was om tijdens de drift steeds een beetje te voeren. Alleen kwam van dat plan niet veel terecht... je bent zo bezig met de drift en hebt daarbij beide handen nodig. Leon heeft die slag beter te pakken en voert wel elke drift. 2 missers kort na elkaar helemaal op het einde van de drift is het teken om het waterpeil nog wat te doen laten stijgen.. De stroming wordt nog harder en met moeite kan ik me staande houden. Het is een hele belevenis om op deze manier te vissen. Ook de harde stroming steeds in je rug, het steeds in de gaten houden van je buiktas... en met de regelmaat voelde ik een steen langs mijn voet rollen. Ik moest duidelijk wennen aan de situatie. Ik heb al vaak tegen de stroming aan gevist, staande in het water, maar op deze manier in de volle stroming is toch hele andere koek.... Toch heb ik de volle sessie genoten. Ook het gemak waarmee ik de techniek onder de knie had maakte het ook bijzonde leuk om te doen. Dit smaakt duidelijk naar meer.... Rond 11 uur ga ik naar de kant en wil het even statisch proberen. Leon gaat nogmaals terug maar een kleine 20 minuten later moet hij er ook uit. Het peil stijgt een dikke 50 cm in amper een half uur...

een dikke 70+ er met de korf

Ook statisch volgen al snel een paar aanbeten. Mijn onderlijnen van 24/00 zijn te dun en beide malen breken ze al snel. Ik schakel over op 30/00 en daarna kan ik de aanbeten wel verzilveren. Als het water op zijn hoogste punt staat, raast de stroming kort langs de kant. Op de plek waar wij gestaan hebben lijkt op dat moment de stroming wat af te nemen. Tussen de 2 stroomnaden ontstaat een grote driehoek waar helemaal geen stroming is....een hele aparte gewaarwording!! En niet alleen dat.... ook de barbelen en andere vissen hebben die driehoek gevonden.... het lijkt er een groot feest te zijn. Constant springen diverse barbelen in die driehoek en tuimelen weer in het water. Steeds als ik in die driehoek mijn montage aanbied krijg ik aanbeten. Steeds kleine tikjes en soms gevolgd door een felle klap. Ook de drillen die de barbelen geven zijn een waar genot. Ze blijven steeds in de stroming hangen en met moeite krijg ik ze naar de kant. Het ware barbeelgevoel!! Later als het water weer met dezelfde snelheid zakt als het opkwam, zie ik de school vissen al springend stroomopwaarts trekken. De beten vallen meteen weg en even later rijd ik weer naar huis. Het is ondertussen ook bloedheet geworden. Weer een hele ervaring rijker maakt de sessie weer geslaagd.

Als het water zakt komt er ineens een zonnebril boven water. Waarschijnlijk op sterkte. Op de zijkanten staat +2 . Diegene die zijn bril herkend en hem terug wil hebben..... mail even.....

wie is de eigenaar??

 

ook deze dolk uit de Romeinse tijd kwam boven....