week 38

Herfstbarbelen

 

De herfst heeft zijn intrede gedaan, de bladeren verkleuren en vallen al massaal van de bomen. De nachttemperaturen zakken al richting vriespunt. Ook de avonden worden nu snel korter/ langer net hoe je het invult. overdag is het nog lekker weer, zeker als de zon schijnt en de wind niet te hard aantrekt.... kortom lekker barbeelweer... Er wordt nog redelijk massaal op de barbeel gevist. Diegen die vangen hebben ook vette tot moddervette barbelen aan de haak. maar ook het blanken neemt weer toe. Ook dat hoort bij de herfst... Op de Waal blijft het redelijk goed, op de IJssel is het plaatselijk en op de Roer en Grensmaas worden ook nog de nodige barbelen gevangen. Samengevat; het kan nog steeds, de barbelen hebben zich nog niet teruggtrokken.

mooie waalplaat....

Afgelopen zaterdag trok ik na lange tijd weer eens naar de Waal. pas tegen de middag arriveerde ik en er waren op dat moment twee kribben bezet. Ik had de keuze uit een nog gewonen krib of een verlaagde te pakken. Omdat de gewone makkelijker te bereiken was koos ik voor die optie, de weg ernaar toe was een heel stuk korter....

De neringen liepen ver de rivier in voor mij een goed teken. Kort bij viste ik met een korf van 240 gram en in de derde nering koos ik voor een korf van 150 gram. Ik begon met kaas en pellets. Na een half uur had ik geen stootje gezien en besloot ik over te gaan naar voer in de korf ( grondvoer en kleine droge pellets) Beide montages verdwenen nu naar de derde nering en binnen 10 minuten hing de eerste barbeel al. Na een minuut of 40 volgde de tweede aanbeet, welke log aanvoelde. Ondanks dat de barbeel niet graag meekwam had ik hem redelijk snel in het net liggen. Alleen kort aan de kant was de strijd even hevig mt een paar felle korte runs. Een dikke 70tiger was het resultaat. De barbeel was al duidelijk winterklaar..... Dat was ook meteen het laatste wat ik die middag zag. Alleen een korte maar hevige bui zorgde voor een dik minpunt. Het koelde in de bui zeker een graad of 10 af en nadat de zon erna weer snel doorbrak droogde alles toch nog vrij snel weer op. Toch kreeg ik vandaag weer de bevestiging waarom ik dit jaar mijn heil toch meer ben gaan zoeken op de kleinere ondiepe rivieren. De beleving daar is toch heel anders. De strijd veel feller en langer. De barbeel zwemt daar van je af en kan niet veel kanten op, zeker als het niet dieper is als een meter. dan is het op de Waal toch een heel stuk minder... dat ligt ook voornamelijk aan mijn manier van drillen. Doordat ik meteen naar halverwege de krib loop, trek ik de barbeel meteen uit de stroming. Zodra de vis in het stille gedeelte komt geeft hij het op en komt heel rustig mee. Alleen kort aan de kant bij de stenen is er nog wat strijd. Ongeacht de afmeting duurt een dril bij mij niet langer dan een minuut of 2. Reanimeren komt bijna niet voor, het is onthaken en terugzetten. Wel laat ik de barbeel een seconde of 30 bijkomen voordat ik hem onthaak. Deze manier van vissen heeft me wel de nek omgedraait wat spanning en sensatie betreft. Dat is niet te vergelijken met de drillen die je te verwerken krijgt op die kleine rivieren. Dat is zo anders!!

Zondagmorgen vroeg zit ik al weer in de auto voor een ritje naar de Grensmaas. Ik wil er eigenlijk voor de schemer al zijn maar de drukte op de weg verhinderd dat. Het WK wielrennen trek ook al vroeg mensen naar het zuiden... Toch ben ik net voor half 8 op de plaats van bestemming en zodra ik mijn spullen op de plek heb voer ik wat kleine pellets en hennep in de stroomnaad. Deze loopt op amper 10 meter van me vandaan. De rivier is daar een meter of 50 breed en de stroomnaad is ca 10 meter breed. Het waterpeil is erg laag en ik schat dat er nu amper 60 cm water staat. De stroming is fel en omdat ik van me af vis blijft een korf van 30 gram goed liggen. Wat de Grensmaas mede uniek maakt zijn de springende barbelen. Ik heb ze nu twee keer op rij kunnen aanschouwen, het blijft een machtig mooi gezicht.... Geen ochtend schemer of mist, maar hele peletons ganzen verwelkomen me. Later op de dag komen er ook nog zwanen, eenden, reigers en zelfs een handvol ooievaars landen aan de overkant op de oever.

smalle stroomnaad....

De Grensmaas staat al een paar weken erg laag. Volgens de site waar het waterpeil te volgen is wordt er halverwege de ochtend een stijging verwacht van ca 70 cm. Dat was zaterdag al te zien, vandaar mijn keuze naar hier te gaan. Naarmate het water stijgt komt de stroomnaad naar de kant toe, dus ook de barbelen.... Een twintigtal minuten na het voeren begin ik te vissen en al snel giert de eerste molen het uit. Na een prachtig gevecht kan ik even later een mooie groene barbeel landen van ca 60 cm. Deze snelle aanbeet had ik niet verwacht en maak snel een foto vanuit de hand.

Daarna slaat alles ineens om...elke inworp zit ik meteen vast en in de meeste gevallen moet ik steeds alles kapot trekken. De keren dat ik gok en de montage meteen laat liggen krijg ik felle aanbeten gevolgd door lijnbreuk. Een stukje van me af is de bodem veel beter bevisbaar en het grind veel fijner. Probleem is alleen dat ik daar geen beet krijg. Gooi ik de montage meer in het ruwe gedeelte dan volgt er al snel een aanbeet en steeds lijnbreuk omdat de korf vast zit. Als ik de montage verander van vastlood naar schuiflood veranderd er niets. Het lood blijft vast zitten... Omdat er veel alggroei is op de bodem besluit ik al na een goed uur vissen over te gaan naar een pop-up systeem. Dat is de juiste beslissing. De aanbeten zijn werkelijk fenomenaal. Snoeihard en fel.... en steeds maar weer lijnbreuk op een vastzittende korf. Ik haal vandaag werkelijk alles uit de kast, zwaar lood, licht, grote korven om het oppervlakte te vergroten, tempex in de korven voor een snelle tocht naar boven, maar wat ik ook bedenk en uitvoer, de korven of lood zitten steeds vast. En steeds maar weer als ik op het veilige gedeelte vis wordt mijn aas niet genomen.... Het is om stapelgek van te worden... niets helpt vandaag. Ook de voorspelde waterstijging blijft uit. Het peil zakt zelfs nog eens een cm of 15 en de stroonmaad wordt alsmaar smaller. Mijn korvenvoorraad alsmaar kleiner. Uiteindelijk hoef ik niet veel mee te nemen huiswaarts... 16 x heb ik lijnbreuk op een pop-up montage omdat het lood geklemd zit. Vis ik voor of achter de stroomnaad blijven aanbeten uit. Toch ondanks al die pech/ materiaal verlies is het een prachtige dag. Alle aanbeten zijn zo snoei en snoeihard, alleen dat is al genieten.....

Komend weekend staat er weer een bezoek aan de Po op het programma. Van donderdag tot maandag gaan we daar de barbelen weer belagen. Heel anders dan hier in Holland.... kleibodem, zachte lippen, vastloodsysteem en hopelijk veel en grote barbelen. Volgende week is dus de update een dag of twee later......