week 28

nieuwe mijlpaal

 

Ook afgelopen week waren de vangsten op de meeste plekken/ stekken goed. Waal, Grensmaas en Roer blijven momenteel beter dan de IJssel qua vangsten en blanken verhouding. Het mooie weer zorgde voor ideale omstandigheden en ik moet er nu helaas bijzetten als je op de goede stek/ krib zat. Helaas geldt niet voor iedereen dat ze nagenoeg altijd wel een barbeel vangen als ze gaan. Ik krijg soms wel eens een mail dat de betreffende persoon al bijna 1,5 jaar een poging doet om barbeel te vangen. Ik had werkelijk het idee dat het een stuk eenvoudiger was. Natuurlijk beschik ik over een ruim arsenaal aan goede stekken. De kans om dan steeds barbeel te vangen is dan relatief groter. Toch zou ik iedereen voor de gek houden als ik nu zeg dat ik nooit blank.. natuurlijk overkomt mij het ook. Zie het verslag van vorige week waar ik twee dagen opeen keihard blank.

Afgelopen week ben ik naar de grensmaas gereden om daar een sessie te doen. We hebben daar een stek waar het erg mooi vissen is als de waterstand 3800 Borgharen is. De afgelopen weken was de stand 3850 of meer. Het is dan niet prettig vissen daar omdat je dan steeds naar de kant gedrukt wordt in een bepaalde stroming. Zware korven van zelfs 240 helpen dan niet. Ze blijven wel redelijk goed liggen maar zodra ze ook maar even gaan rollen ben je meteen de hele montage kwijt. De ervaring van de afgelopen 2 jaar heeft geleerd om er alleen te vissen met 3800 of iets minder....

allen aan de Belgisch kant een kleine stroomnaad

Op maandag gaf de waterstand vaak 3800 te zien, op dinsdag en woensdag was het erg stabiel en kwam zelfs bij de pieken niet boven de 3800 uit. Dus reed ik op donderdagmorgen naar de stek met de verwachting een mooie dag te gaan beleven. Achteraf werd het een mooie dag. Maar ook een memorable waarbij de vangsten zwaar tegenvielen en ik toch zeer blij terugreed naar huis...

Aangekomen in Borgharen besloot ik eerst wat foto's te maken van de lage waterstand. Bij de sluis krijg je dan een mooie impressie van de grilligheid van de bodem. Niet alleen van boven neem ik wat foto's ook een eindje verderop aan het water. De stand is ongeveer 3750 en vanaf de stuw hoor je nagenoeg geen geluid van het vallende water. Ik heb mijn waadpak aangetrokken om vanuit het water overzichtsfoto's te maken. Ik voel aan mijn benen dat de waterdruk toeneemt en ik hoor het water nu ook vallen..... Ik kijk naar een paar stenen die uit het water steken om te zien of er een stijging is. Het is met geen pen te beschijven wat ik dan meemaak. In amper 10 minuten tijd stijgt het water een kleine 75 cm. Het rustige riviertje ter plekke veranderd in een kolkende watermassa in zeer korte tijd. Waar ineens het water vandaan komt is me een raadsel. Al ruim 4 dagen is de stand stabiel. De stand van de stuw is niet veranderd. Ergens moet een bak met water losgelaten zijn. Als het water op zijn hoogtepunt is blijft dat daar ca 15 minuten zo staan waarna het ook weer in rap tempo zakt..Ik had deze verhalen van Leon Haenen en Gyan Hageman wel eens gehoort maar nog nooit live meegemaakt. Een belevenis op zich...

een lage waterstand die.....

Ik rijd snel door naar mijn stek en als ik daar aankom is het water wer rustig en ca 3800. Een mooie stroomnaad kan ik waarnemen en in notime liggen mijn twee lijnen in het water. Een montage met smac en de andere met pellets. Beide hebben een korf van 50 gram en onderlijnen van 150 cm. Het water is vrij helder en vanaf het begin schiet ik regelmatig hennep en kleine pellets naar de stroomnaad. Nu is het wachten. Een half uurtje later krijg ik mijn eerste aanbeet en vang ik een barbeel van eind 60 cm. Een mooi begin..... het water blijft ondertussen zakken en zelfs de stroming ter plekke wordt minder en minder. Lager dan 3750 is niet waarneembaar via internet en deze is beduidend lager. Tot mijn verbazing komt er een punt dat het water nagenoeg niet meer stroomd. Ik probeer een stroomnaadje te ontdekken maar kan die niet vinden. Op de plek waar ik de eerste barbeel ving stroomt het water nu helemaal niet meer en zal er niet veel meer staan dan 40 cm. Ik leg op die plek een montage met een grote homp smac en met de ander hengel probeer ik diverse stroken te bevissen uit de hand met slecht 15 gram lood. Deze wil uit zichzelf niet rollen....

in zeer korte tijd veranderde....

Dan uit het niets begint van mijn andere hengel de molen te gieren. Daar lijkt geen einde aan te komen en terwijl ik eerst de andere hengel moet wegleggen en dan pas de andere kan pakken loopt de draad nog steeds van mijn molen. Voor de zakerheid sla ik toch nog maar een keer aan en voel meteen een zware weerstand. Ik kan vrijwel direct de barbeel stoppen en hem al weer binnendraaien. Het voelt log aan maar toch kan ik vrij gemakkelijk 50 meter lijn terugnemen. Korter bij me neemt de barbeel weer enkele runs maar veel lijn krijgt hij niet van me. Als ik de barbeel voor het eerst in het vizier krijg zie ik meten dat hij dik is en vrij lang. Na het scheppen kwik ik de vis even snel en besluit hem te wegen en te meten. Dit moet een double zijn.... maar helaas.... 9.95 lb krijg ik op de teller. Slecht een paar grammen. Het meten daarintegen maakt wel erg veel goed. De barbeel gaat net over de 80 cm. 80,2 om precies te zijn. Mijn 10e 80+barbeel die ik vang in mijn barbeeltijd. 9 daarvan komen van de Waal maar deze is ook zeer bijzonder.

de twee "piekmomenteen" van de dag

Omdat ik alleen ben heb ik mijn fototoestel op een statief staan in het water en neem ik enkele foto's. Herstellen van de barbeel is niet nodig, deze zwemt meteen weg als ik hem loslaat. Terwijl ik nog even zit na te genieten op de kant zie ik dat mijn andere hengel staat te stuiteren. Ik sla snel aan maar voel niets.... Wat blijkt, het water is weer aan het stijgen. En wederom met een enorme snelheid. Snel pak ik mijn spullen en als ik tweemaal gelopen heb is er al zeker. Vanuit mijn ooghoek zie ik de camera staan en die staat al behoorlijk scheef. Net op tijd kan ik deze nog pakken en met moeite kan ik de oever bereiken. Al dik 60 cm is er nu bij terwijl er geen 3 minuten tijd verstreken zijn. Ik ontwaar mijn schepnet al een meter of 40 stroomafwaarts, die heb ik uiteindelijk ook weer terug. In amper 15 minuten stijgt het water ruim 1 meter....hetzelfde scenario als bij aankomst krijg ik. na de plotselinge stijging ook weer een daling en een uurtje later staat het water weer stil. Ondertussen is de zon door de bewolking gekomen en is het snel erg warm geworden ter plekke. Ik probeer het nog meer dan een uur en besluit dan veel eerder dan gepland om in te pakken. De situatie is verre van ideaal en wachten op die ene aanbeet heb ik er dan niet voor over. Mijn dag kan toch niet meer stuk. Nog nooit zo blij geweest met slechts 2 aanbeten.....

uiteindelijk een prachtige beloning met deze 80tiger.