week 24

Alleen de kleine rivieren bevisbaar

 

Ook afgelopen week was er op de Waal niet te vissen op barbeel. Ook de IJssel stond nog erg hoog maar vanaf de kant kan er gevist worden al is het niet optimaal. Toch is het mogelijk om op die manier barbeel te vangen. Aan de waal heb je die mogelijkheid niet. Het water is er zakkende en of er het aankomende weekend gevist kan worden vanaf de kribben is nu nog niet te zeggen. De komende 4 dagen zakt het peil naar lobith 1040. Bij een stand 1010 is er velig te vissen op de niet verlaagde kribben. Vanaf Tiel geldt een stand Nijmegen 720. Tussen Nijmegen en Tiel is dat 620. Voor de IJssel is Deventer 410 een stand waarmee je goed vanaf de kribben kunt vissen. Momenteel staat het daar 450. Mijn verwachting is dat zodra de kribben weer bevisbaar zijn op deze beide rivieren de barbeel ook meteen goed bevangbaar zullen zijn. De watertemperatuur is goed met 17,5 C en ook de paai is achter de rug. Zag ik vorige week maandag aan het kanaal de karper volop paaien over een grote lengte, op dinsdag was het helemaal gedaan en was de rust helemaal wedergekeerd.

De kleinere rivieren in Limburg zijn al weken goed bevisbaar. De waterstand op de Roer is al weken vrij laag met soms een lichte stijging en de stand van de Grensmaas is al maanden rond de 3850. Geen mooi stand om de rivier te bezichtigen wel om te vissen, al is dan stekkennis zeer belangrijk.De vangsten op die rivieren zijn ook al weken vrij stabiel. Nog geen grote aantallen, wel steeds barbeel. Daar geldt al een watertemperatuur van 19,5 C en ook daar zullen de vangsten alleen maar beter gaan worden.

Op zondag reden Harold en ik naar de Grensmaas. Het was even dubben waarvoor we kozen. Aan de Roer kun je barbeel vangen maar aan de Grensmaas zijn grotere aantallen mogelijk. Vandaar de keuze op dat water. De beoogde stek was vrij en de waterstand erg stabiel. Door de dag heen bleef die nagenoeg gelijk. We kunnen hier in een geul vissen waar normaal gesproken barbeel te verwachten is. We starten met smac en pellets als vertrouwde basis en hopen op paar snelle tikken ten teken dat er barbeel aanwezig is. Als die uitblijven weten we het al, het wordt een taaie dag...

Na een half uurtje trekt Harold zijn tas open en naar later blijkt hebben we beide zonder af te spreken diverse verschillende aassoorten bij om te proberen... De vraag is altijd wanneer moet je iets uit proberen...in een slechte periode in de hoop een vis te strikken of in een goede periode om te kijken of de vis een ander aas ook neemt als je in een goed bijtmoment zit. Analiseer ik dat laatste dan denk ik dat als de vis echt los en goed vangbaar is het niet uitmaakt wat je op dat moment aanbied, ze zullen het pakken. Dat is ook een beetje mijn ervaring. Kies je voor de eerste optie en pak je een slechte periode dan is de periode niet helemaal eerlijk. Zou er op dat moment geen vis aanwezig zijn krijg je nergens een aanbeet op... Het blijft dan ook altijd gokken wanneer je iets anders aan moet bieden. De menigen zullen daarover verdeeld zijn.

Nu was het wel mooi om te zien dat we eigenlijk dezelfde gedachte hadden vandaag. Harold had diverse worst soorten bij. Gelderse rookworst, Unox knaks en een pittig bierworstje in blik. Ik had garnalen bij me en gekookte slakken. Ook had ik een portie onbewerkte slakken bij, in leven ingevroren. Daarnaast had ik van 3FT ook een paar Rubby Dubby boillies bij. Het zou een probeer dag gaan worden....

Als dus na een half uur de tikken uitblijven beginnen we de diverse aassoorten aan de hair en haak te monteren. Met de worsten van Harold ondervinden we geen problemen. Met de garnalen lever ik een heel gevecht voordat ik een goede manier heb gevonden zodat ze aan de haak blijven zitten. Bij diverse worpen vliegt het aas meteen van de haak. De garnalen zijn een paar minuten gebakken en daardoor waarschijnlijk te zacht om goed aan te bieden. Ook die de volgende keer maar ruw meenemen.... De slakken blijven wel goed zitten, zowel ruw als gekookt. Geen enkel van deze aassoorten leverd ook maar het kleinste teken van leven op. In het begin heb ik een spoor van hennep aangelegd aangevuld met wat kleine pellets. Op deze strook van de Grensmaas zie en hoor je normaal zeer regelmatig barbeel springen, maar vandaag is het er zeer stil. We horen alleen de wind ruizen en in de verte constant een koekoek roepen. Het lijkt erop dat de vis op deze strook niet aanwezig is. Tussen al het nieuwe aas bieden we ook regelmatig smac en pellets aan maar ook die vertrouwde smaken en geuren blijven onberoerd.

We zijn al ruim 4 uur bezig als we tegen elkaar zeggen wat doen we hier eigenlijk nog. Vandaag wordt een blankdag. De vertrouwde stek geeft niet thuis... wat doen we? Hee... je top beweegd roept Harold en snel draai ik me om en sla aan.... een dikke zo te voelen zeg ik. 10 seconde later weet ik al beter, mijn lood ligt muurvast waardoor het een zware vis leek. Ik loop een 40 tal meter stroomafwaarts om zodoende voorbij mij lood te komen mar ook dan is er geen beweging in te krijgen. Door de jaren heen hebben we dit al vaker meegemaakt en de ervaring heeft geleerd hoe te moeten handelen. Ik geef wat lijn en laat de barbeel zodoende weer wat zwemmen. Ik wacht een halve minuut zodat de lijn weer een beetje strak staat. Dan maak ik een paar opwaartse bewegingen in de hoop het lood los te krijgen. Meteen ook geeft de barbeel een kleine run en voel ik het lood meehobbelen. Even daarna kunnen we de barbeel scheppen. Ca 55 cm en een kilo of 2,5 zwaar. We zuchten beide....gelukkig niet blanken.

De aanbeet was op de elips pellet, eentje die het altijd en overal doet. In notime verdwijnen de andere aassoorten en worden aan de andere hengels ook deze pellets gedaan. Het blijft wederom 2 uur zeer stil....het was een vreemdeling zeker die verdwaalt was zeker..... Even na 15.00 uur beginnen we weer te experimenteren en een klein kwartiertje later giert er ineens uit het niets een molen. De Rubby dubby boillie is gepakt. Ik sta het dichtst bij de hengel en sla meteen aan. Harold neemt niet over en zegt dril zelf maar af ik maak wel foto's... Deze barbeel is iets feller dan de eerste al is het formaat hetzelfde.

Ook deze tweede aanbeet is niet het sein voor meerdere en een uurtje later zijn we weer op weg naar huis. Hopelijk zakt het water voldoende om volgende week weer naar de Waal te kunnen. Gewoon uit nieuwsgierigheid hoe de barbeel zich daar nu gedraagd.... eigenlijk goed beschouwd hebben we hier in ons kleine landje toch genoeg mogelijkheden om op barbeel te vissen.....