week 21

hoge waterstanden

Halverwege de week steeg het water van de Waal en IJssel in een dag met meer dan een meter. De kribben stonden al niet te ver boven water, vissen daarvandaan is nu onmogelijk. Slechts een enkele krib is nog bereikbaar. Tot zeker vrijdag stijgt het water nog volgens de prognose. Aankomend weekend kan er vanaf kribben dan ook nog niet gevist worden. Mocht de waterstand wel veranderen en toch zakken kun je die raadplegen op txt pag 720. Bij een stand van Lobith 1010 zijn de kribben tot Nijmegen bevisbaar en van Nijmegen tot Zaltbommel is de stand 920 nodig. De huidige stand is 1150 momenteel...

Ook de Grensmaas staat nog redelijk hoog. Barbeelvissen kan er altijd al zijn de omstandigheden nu niet optimaal Op vele plekken zo niet nagenoeg alle, wordt de montage ver naar de kant gedrukt, vaak in of tussen het struikgewas en grote stenen.

vorige week kon het nog net aan de waal

Daar waar Leon Haenen altijd bid voor water in de Grensmaas, daar lig ik al enkele maanden op mijn knieën voor een flinke stijging van de Roer. Tijdens een lage waterstand heb ik een groot gedeelte van de Roer bewandeld en kwam daarbij een fors grindbed tegen. Ook nog eens in een buitenbocht. Het grindbed is zeker 250 meter lang en de waterstand toen was ca 40 cm. Het betrof een bodem met alleen maar kiezel, geen enkel obstakel en wel een geul. Het paradijs voor een barbeelvisser. Op die dag heb ik geen enkel teken van leven in het water gezien. Dat was toen kraak en kraakhelder. Vanaf die dag hoop ik op een flinke stijging. Slechts een paar keer steeg het water tot 70-80 cm maar op de dagen dat er er heen kon was het peil alweer gezakt.

Afgelopen vrijdagavond steeg het water ineens tot 120 cm. De zaterdag zou tot een uur of 3 droog blijven met weinig wind. Laat op de avond maak ik mijn spullen voor de Roer klaar. Ik heb ruim een kilo hennep, wat kleine pellets als voer bij. De wekker op vroeg en op naar de "ideale" stek. Allereerst nog op internet gekeken voor ik vertrok naar de waterstand. Die was inmiddels al weer zakkende maar met 95 cm nog hoog genoeg vond ik..

Aangekomen op de stek ontwaarde ik meteen dat ze me voor waren. In de klei waren verse sporen te zien van herten...Van de auto naar de stek is er ca 70 meter, normaal een tochtje van een paar seconde...maar door de vele regenval was de rode limburgse klei zacht geworden en zakte ik bij elke stap tot over mijn enkels in de modder. Had ik mijn laarzen maar aangedaan.... Het water is bruin van kleur en de stand is nog redelijk goed. De stroming is ook niet te hard, met 40 gram is er mooi te vissen. In de buitenbocht huizen vele zwaluwen die af en aan vliegen met voedsel voor hun jongen. De kant is zeker 3 meter hoog. Dat wordt lastig scheppen...

Vrij snel liggen er twee lijnen in het water. Kaas en pellets als aas. Het kan niet lang duren voordat de eerste tikken komen. Voor de zekerheid heb ik meteen bij aankomst een halve kilo hennep tegen de stroomnaad geschoten en ook een paar handjes pellets. Vanaf het moment dat mijn lijnen in het water liggen is het paniek bij de zwaluwkolonie. Ze vliegen niet voorbij de lijnen en kunnen niet bij hun jongen. Ik steun alles zo laag mogelijk af maar dat helpt niet. Andersom wordt ook niet gezien als hulp, de hoogste stand is ook te beangstigend voor hen. De paniek behelst een hoge fluittoon en ongecontroleerd vliegen van ca 60 zwaluwen. Ik voel me schuldig. Na 50 minuten stilleven gezien te hebben van mijn toppen besluit ik in te pakken. In die tijd heb ik op diverse plekken gevist in de stroomnaad en krijg nergens een aanbeet. Ook voor de roer geld de regel als je binnen een paar minuten geen aanbeet van barbeel krijgt liggen ze er niet. Ondanks het ideale barbeelplaatje op de bodem is er naar alle waarschijnlijkheid geen één aanwezig.

deze zaterdag was het takkevisserij....

Zodra de lijnen uit het water zijn en mij steun in de foudraal ligt kan het voeden weer beginnen en wordt er weer normaal gevlogen zonder geluid.... Op naar een andere stek. Een mooie hit en hold stek. Dat het snel kan gaan bewijst die plek wel. 3 minuten nadat mijn aas in het water ligt meld de eerste barbeel zich al. Hij heeft er helemaal geen zin in en een paar tellen na de aanbeet schep ik hem al. Een kleintje voor Roer begrippen, ca 40 cm.

Mijn aas lag onder een struik en na het onthaken kan ik met dezelfde pellets doorvissen. Dat is ook meteen mijn laatste restje geluk van die dag op die stek. Al mijn andere pogingen haak ik steeds een tak bij het indraaien en verspeel ik minimaal de onderlijn en een paar keer zelfs de hele montage. Na ca 2 uur krijg ik nog wel een mooie aanbeet. De barbeel is niet te houden en neemt van de bijna dichte slip toch zeker 25 meter lijn mee. Ik kan de kop niet draaien en uiteindelijk zwemt hij zich muurvast in een omgevallen boom. Ik houd nog een tijdje de lijn strak maar al snel daarna voel ik helemaal geen weerstand meer. Rest niets anders dan de zaak kapot trekken. Op stek 3 krijg ik geen beet en de paar keer dat ik nog terugloop naar de 2e stek zit ik steeds vast. Halverwege de middag geef ik het op, dit is niet leuk meer. Zodra het water weer laag staat eerst maar de takken van de struik bewerken....

 

Hoi Frans,

 

Ik wilde je mijn vangst van afgelopen zaterdag (18-5) nog even laten weten. Mooie vis weer. 80 cm pure power. Wat is het toch een mooie sport.

Na wat klein aanbeetjes volgde rond 19:30 een snoeiharde aanbeet zoals we die van Barbeel kennen, de top van de Catana sloeg bijna tegen de basaltblokken. Daar heb ik bijna een jaar op gewacht. Kicke!! De baitrunner giert het uit en snel schiet ik uit mijn klapstoel. Snel maar voorzichtig pak ik de hengel op, nu is het de beurt aan de slip om te gaan gieren. De vis zit zeker op 70 meter afstand en pakt zo nu en dan tijdens de drill aardig wat lijn terug. Na een minuut of 5 is de vis te zien. De barbeel wil maar wat graag terug naar de stroming en klapt met zijn staart hard op het water en zet de slip weer aan het werk. 

De drie Russen die verderop zaten te feederen komen een kijkje nemen. Ze zien mij de Barbeel drillen. Bij deze hoge waterstand op de Waal is het moeilijk manouvreren op de krib. Een van de Russen is zo vriendelijk mij te helpen bij de landing van de Barbeel en het maken van wat foto's. Tijdens de drill realiseer ik me dat ik mijn onthaakmat thuis heb laten liggen!! Ingehouden vloekend besluit ik mijn foedraal tijdelijk in te zetten als onthaakmat. Nog altijd veel beter om de Barbeel hier op te onthaken dan op de harde basaltblokken.

Na wat foto's te hebben gemaakt de barbeel in het landingsnet in het water op adem laten komen en weer teruggezet. Heerlijke vis! Eenmaal een Barbeel aan de haak gehad en je bent verslaafd. Wat een power! Spasibo!

Groetjes,

Martijn

van de 80 mag zeker 82 cm gemaakt worden volgens deze foto. Op zich niet belangrijk het blijft een mooie bak van een barbeel.