week 1

 

Alle lezers een gezond en barbeelrijk 2014 gewenst!!

 

Hebbes !

 

Één van mijn gekoesterde wensen was om in januari een barbeel te kunnen vangen op de Waal. In de beginperiode dat ik me op de barbeel stortte heb ik 2 winters lang elke week wel 1-2 x ergens op de kribben gezeten, soms alleen maar vaak in gezelschap. We waren zoekende en wisten nog niet veel van het leefgedrag van de barbeel. Gaandeweg het tweede jaar kwam daar verandering in en konde we vaststellen dat er voor de grote diepe rivieren andere wetten gelden, zeker voor barbeel. Zodra er echt diepere gedeeltes zijn in een rivier waar barbeel zich ophoudt dan trekt hij daar naar toe. Dit gebeurd ca 6 weken voor de eerste echte vorst toeslaat. Op ondiepe rivieren heeft de barbeel die mogelijkheid niet en is dan ook bereikbaar en vangbaar. Hij moet in dat soort rivieren blijven eten, terwijl hij elders de mogelijkheid heeft om een paar maanden te teren op zijn vet.

 

Omdat barbeel zeer gevoelig is voor temperatuur was het na de tweede winter wachten totdat de kans zich voor zou doen. In mijn ogen waren daar aan de Waal 2 kribben zeer geschikt voor. Beide diep en tot laat in het jaar kon je daar nog barbeel vangen terwijl elders op grote stukken geblankt werd. Ik had in januari een paar dagen een temperatuur van 10 C of meer nodig. Liefst niet na een vorstperiode en ook stijgend waterpeil was zeer welkom. Zakkend water was niet een echt probleem leek me, het meest ideale was dan wel de 2e of 3e dag zakkend water na een stijging. Vind die periode maar eens in januari.... 5 jaar lang ( achteraf nog vrij kort) kwam die periode niet. In 2008 lukte het me om op 3 februari een barbeel te vangen en tevens in dat jaar ook op 26 december mijn laatste. Daarna sloeg de vorst toe en haalde het niet uit. Mede ook omdat ik in het januari 2009 de kans kreeg me meer toe te leggen op de Ardense rivieren. Daar was het vangen van barbeel vrij eenvoudig en wisten we mooie aantallen te realiseren, dus waarom jezelf pijnigen op de kribben en steeds te blanken....

vrij spannende dril

Afgelopen december kregen we al een indicatie dat de vorst nog wel een tijdje uit ons land zou blijven. Net voor kerst steeg de temperatuur zelfs tot ca 10 C en ook de nachten werden niet echt koud. Nu maar bidden dat dit weertype ook de eerste week in januari nog staande hield. Net na de kerst steeg het water van de Waal in enkele dagen net geen 2 meter. Alle kribben verdwenen onder water en ik zag mijn mogelijkheid in rook opgaan. De waterstijging zou tot zeker 2 januari aanhouden en daarna pas zakken. Ik had de eerste week nog vrij en zodoende een paar keer de mogelijkheid om er op uit te gaan. Toen het water in de Waal steeg konden we uitwijken naar de Ardennen en wisten we daar enkele barbelen te vangen. Sommige stekken beginnen daar ook taaier te worden en het is niet meer even 10 barbelen vangen... De Grensmaas was in die periode geen optie. Zeer slechte vangstberichten en even later een flinke stijging van het waterpeil maakte het daar ook na genoeg onmogelijk om barbeel te vangen.

Ik houd einde jaar het waterpeil van de Waal steeds in de gaten en de laatste twee dagen laten geen stijging meer zien. Op 1 januarie zou het peil gelijk blijven waarna het langzaam zou gaan zakken. Met temperaturen van boven de 10C, en een watertemperatuur die richting de 7 C ging waren de omstandigheden ideaal. Er zou alleen veel regen kunnen vallen.... De eigenlijke planning was om het 2 januari te gaan proberen samen met Harold. Dat plan werd voor mij op oudjaarsavond gewijzigd... in een citytrip. Als op 1 januari de afspraak in de middag ook al niet doorgaat besluit ik om het dan even snel te gaan proberen. Het is op dat moment stralend zonnig weer en nagenoeg geen wind. De termometer geeft 11 C aan en binnen een uur heb ik alles bij elkaar gegrist en naar de beoogde stek gereden. Net voor 14.00 uur liggen er 2 lijnen in het water, voorzien van een pellet. Het wachten kan beginnen..

het dansmoment

Zoals gewoonlijk valt het weer aan de Waal tegen en er staat een snijdende koude wind over het water. Het is er wel onbewolkt, dat wel.... Geen scheepvaart is er te zien en de neringen liggen vrij diep in de rivier. Ondanks het hoge waterpeil valt de diepte me toch wat tegen. Kort aan de kant vissen is geen optie hier er liggen teveel en te grote obstakels. Na een uur draai ik beide montages in en besluit ook wat grondvoer te brengen met wat pellets. Lukt het bij mij niet dan kan de dag erop Harold er nog van profiteren is de gedachte. Net na 16.00 uur wordt het ineens een stuk kouder en een half uur later pak ik alles weer in en vertek naar huis.De dag erop lukt het Harold ook niet om een aanbeet te krijgen. Het is dan de gehele dag een stuk kouder en een tweede blank is een feit op die stek. Je kunt dan nog zo goed alles bedacht en uitgerekend hebben, de natuur doet wat hij wil en zekerheid van vangen hadden we niet. Het zou zo maar kunnen dat het helemaal niet zou lukken. De Waal is een enorme lange rivier met bijna 750 kribben. Waar zouden er een paar achter gebleven zijn.... en van de 750 kribben waren er op dat moment maar enkele bereikbaar... ook die pech nog.

Gelukkig had ik nog een paar dagen de tijd en met een aankondiging dat het op maandag en dinsdag ook nog vrij warm zou worden werd de verwachte vangperiode alleen maar verlengd en beter. Op zondag 5e januari breekt de zon al vroeg door en wordt het hemels blauw in Brabant. Het is thuis denk ik te zien dat ik enorm baal en deze kans niet kan pakken. Op zich niet heel erg omdat er voor de maandag zelfs 15 C is aangekondigd... Soms is het vervelend als plannen op het laatste moment gewijzigd worden maar deze keer was het geluk aan mijn zijde. Familiebezoek wordt gewoon een paar uur verzet ( toch wel makkelijk zo'n instelling) en zodoende kreeg ik binnen een paar dagen een tweede meevaller. We konden even een paar uur naar het water gaan. Nu zat ik zelfs 45 minuten later al aan het water... alles stond nog klaar en echt veel hoeft er in deze periode niet voorbereid te worden. Wel gokte ik nu op de tweede krib die geschikt zou zijn. Het water was al wat meer gezakt en ook nu waren beide lijnen voorzien van een pellet. De ene met een elipse zalm pellet en de andere met een rode krab pellet. Ook nu weer kon het lange wachten beginnen.

de uiteindelijke beloning...

De ervaring heeft geleerd dat een montage in deze periode van het jaar lang moet blijven liggen. In de eerste 2,5 uur verplaats ik de lijnen slecht één keer. Beide keren ziet het aas er nog goed uit en ook dat vervang ik niet. In de korven heb ik geweekte pellets gedrukt en uit beide korven is nauwelijks iets uit. Ook die verwijnen zonder aanvulling. Het is wel afzien. Niet alleen door de snijdende wind maar ook steeds de gedachte ligt het wel goed... ander aas.. verder erin... toch maar vaker ingooien... na 2,5 uur besluit ik om de ene montage kort achter de krib te leggen en de andere een meter of 20 verder erin. Deze krib heeft naast het feit dat ie diep is ook het voordeel dat er een flinke mosselbank ligt. Met de tweede lijn gooi ik nu net over die mosselbank en het wachten kan opnieuw beginnen. Met de eerste montage is het puur gokken zo kort bij de krib. Ook hier ligt veel puin en de kans is erg groot dat alles vast zit. Het is dan ook alleen ophalen bij een aanbeet of als ik stop.

Na ruim een half uur krijg ik een paar tikken op de top te zien en vliegensvlug ben ik bij de hengel om aan te slaan. Ik voel meteen contact. In ieder geval vis!! Op dat moment kan ik niet achterhalen wat er aan hangt en moet ca 70 meter lijn inhalen. Halverwege stop ik even om te voelen of er nog vis aanhangt. Dat blijkt.... het komt wel heel gemakkelijk mee. Een meter of 10 uit de kant krijg ik de eerste indicaties van de vis. Kopbonken en diep blijven hangen... de adrenaline giert door mijn lijf... het zal toch niet.... harder dan normaal trek ik de vis naar boven om in ieder geval te weten wat het is. Het schepnet in de aanslag.. Zodra ik een glimp kan opvangen van de vis kan ik ook meteen het schepnet eronder duwen en weet is dat ik hem heb. Mijn lang gekoesterde en gewenste januari barbeel uit de Waal. Ik wist dat de kansen erop zeer klein waren en dat de omstandigheden gunstig moesten zijn. Die kans kreeg ik nu en dat niet alleen het lukte ook nog! Het maakte het wachten meer dan waard en ook de ontberingen van de eerste 2 winters zijn allang vergeten....

De komende weken kunnen we weer gaan richten op de Ardennen. Al zal ik ook zeker de Roer niet vergeten mochten de omstandigheden gunstig blijven. Ook daar ontbreekt nog de januari barbeel....