week 3

Het blijft zeer zacht

 

Ook de afgelopen 2 weken bleef het weer onwinters... bijna lenteachtig. De watertemperatuur blijft hierdoor vrij hoog, het Waal water meet nu meer dan 7C. Dat maakt het nog steeds mogelijk om in deze periode barbeel te vangen. Afgelopen zaterdagmiddag zou het zelfs 14 C kunnen worden. De hele ochtend scheen de zon volop en zodoende stuurde ik net na de middag de auto naar de Waal. Tegen half 2 lagen er 2 lijnen tegen de mosselbank aan. De eerste lag er voor de andere er overheen. Ook nu was het zeer rustig met de scheepvaart. Wat dat betreft gaat de Waal steeds meer op de IJssel lijken....

Tegen twee uur is de blauwe lucht geheel verdwenen en schuift een groot wolkendek voor de zon. Het koelt daardoor snel af en de wind die er al stond wordt nu ook een stuk kouder en gemener... Als de twee montages, beide met pellets net geen uur in het water liggen trek ik beide een meter of 5 terug. Een kleine 20 minuten later begint de hengeltop ineens te stuiteren en wordt helemaal krom getrokken. Een klassieke barbeel aanbeet. Bij het aanslaan voelt het ook meteen goed.... barbeel! Zware weerstand wordt geboden aan de andere kant van de lijn. De vis komt maar moeizaam mee en blijft tegen de bodem liggen. Ook dat is een herkenbaar gevoel voor me, zo reageert een 80+ barbeel.

De gehele dril blijft de vis diep liggen en geeft veel weerstand. Tegen het einde van de dril probeert hij zelfs naar de stroomnaad te zwemmen. Ook dat doen meestal de grote.... Door nog verder van de kop van de krib weg te lopen kan ik de barbeel uit de stroomnaad houden en even later geeft hij het ineens op. Zonder verder nog weerstand te bieden kan ik de barbeel kort daarna scheppen. Een erg dikke barbeel ligt in het schepnet. Geen 80 tiger maar dat maakt het gevoel erom niet minder. Het is een mooie 70 plusser die er heel gezond en dik uitziet. Eentje die zich de laatste tijd tegoed heeft gedaan vet voedsel. Na een paar foto's verdwijnt de barbeel al weer snel in het water en duikt meteen de diepte in.

In de twee uur die volgen krijg ik geen tikje meer te zien. Ik ben ervan overtuigd dat er meer vissen liggen. Toch heeft geen daarvan nog interesse in mijn aangeboden aas. Net als twee weken geleden ook nu één enkele aanbeet. Heel anders dan de week ervoor toen we viste in de Ardennen.

Vissen is ontspannend.... dan kom je tot rust... natuurlijk is dat in veel gevallen zo. Maar het kan ook wel degelijk erg frustrerend zijn waarin je soms tot het uiterste gedreven wordt. Het scheelt dan niet veel of je breekt alles in stukken en goot het zo in de plomp....Zeker in de Ardense rivieren kan het de ene week enorm verschillen met de andere. Ik heb het dan niet over de vangsten of de aantal keren dat je een aanbeet krijgt maar in dit geval over de materiaalslag die het soms kan zijn. En dat terwijl je op dezelfde plek vist waar je de ene keer fluitend de dag doorkomt met slechts een paar keer lijnbreuk en de week erop de economische crisis ineens lijkt op te lossen. Het heeft alles te maken met waterstand en de snelheid van de waterafvoer denk ik.

Vorige week was zo'n week. Samen met Harold bezocht ik voor het eerst dit jaar weer de Ardennen. Zaterdag middag kwam ik er ineens achter dat ik de vergunningen helemaal nog niet geregeld had. Snel via internet alles besteld en betaald waarna ik de bevestigingen uitprintte. Op die manier kon ik aantonen de vergunningen betaald te hebben en kon er weinig gebeuren volgens zeggen... Aangekomen aan het water zag het er zeer goed uit. Een mooi waterpeil en een redelijke stroming. De stroomnaad lag ongeveer halverwege de rivier en goed bereikbaar. Vrij snel waren we aan het vissen. Tenminste wat er voor door moest gaan.... Harold had wat dat betreft meer geluk en kon wat langer genieten van zijn onderlijnen, maar bij mij was het die zondag echt hopeloos. Bij de eerste paar onderlijnen kunnen we iedere keer nog lachen zo ook nu. De eerste 2 worpen van mij zit ik meteen vast en kosten me in een paar tellen ook steeds de haak. We zijn nog maar net begonnen als er een auto stopt en de betreffende man komt de papieren controleren. Bij Harold zijn er geen problemen maar bij mij blijft hij moeilijk doen. Niet de goede papieren, ik had op de vergunning moeten wachten. Voor hem zijn de uitgeprinte papieren waardeloos, zo ook de vergunningen van de afgelopen jaren en maakt ook steeds een beweging om ze in het water te gooien. Hij blijft volharden in het Frans en ik in plat brabants al kan ik duidelijk merken dat hij me verstaat. Uiteindelijk gaat hij toch overstag en vertrekt nadat hij al onze gegevens heeft opgeschreven.

In het verdere eerste uur blijf ik elke inworp meteen vast te komen zitten, waar ik ook ingooi. Het kost me al mijn 15 thuis gemaakte onderlijnen. Het lachen is me dan allang vergaan, ingooien, lijn strak laten lopen en voelen dat je vast zit. Los proberen te komen.... lijnbreuk, indraaien en een nieuwe onderlijn monteren. Ingooien en de riedel begint weer.... dat gaat zo tot net voor het middaguur. Ik ben op dat moment al bijna 40 haken kwijt en heb nog geen 20 tellen fatsoenlijk kunnen vissen. Dubbel frustrerend maakt het dat de enige keer dat ik niet meteen vast zat en even kon vissen er een paar tikken op de top voelbaar waren. Te zacht om te slaan...

Harold komt beter weg vandaag en krijgt twee mooie aanbeten die beide verspeeld worden. Soms kan hij een half uur ongestoord vissen om dan een half uur aan één stuk ook snel vast komt zitten en de onderlijn kwijt raakt. Na de middag gooien we beide het roer om. Harold gaat meer statisch vissen en gebruikt zijn steun, terwijl ik blijf volharden in het vissen uit de hand, maar nu met het lood in een buis. Beide komen we nu minder vast te zitten. Tegen half 2 pakken we beide koffie en staan beide hengels in de steun naast elkaar. Terwijl we nog maar net zitten krijgt de hengel van Harold een paar flinke tikken en dreigt zelfs over de steun getrokken te worden. Slechts een paar seconden heeft hij plezier van zijn dril....lijnbreuk net boven de haak. Zijn 4e aanbeet, waarvan 3 x lijnbreuk. Terwijl we beide stevig staan te balen roept hij dat mijn hengel ook wil gaan zweven en dreigt ook over de steun getrokken te worden. Een dikke kopvoorn heeft mijn pellets gepakt.

Die middag kost het ons nog een paar keer een complete montage of alleen maar haken. Het zit me niet mee en in totaal ben ik 47 haken kwijt tegen de 17 van Harold. Samen zorgen we er toch weer voor dat de hakenproductie weer gestart kan worden.... Maar ook bij Harold wil het niet lukken. Hij krijgt 6 aanbeten, slaat 1x mis en de andere zijn lijnbreuken.... ook zijn hengel krijgt uiteindelijk vliegles richting de struiken... Niet alleen wordt er soms ontzettend veel lood verspeeld, zeker ook het aantal haken dat de bodem van deze bronrivieren bedekt is op sommige plaatsen enorm. Wonderlijk is wel dat al is soms het kookpunt in je lijf nog zo hoog van frustratie, je de keer erop toch weer richting die streek rijd.....

Net voor dit weekend kreeg ik de Waalse vergunning binnen. Dit jaar is er weer gewoon een gesloten tijd, die al vanaf 1 maart ingaat. De proef van vorig seizoen is blijkbaar niet bevallen.... Dit jaar zit er voor het eerst bij de vergunning een boekje met de voornaamste wetregels voor de visserij. Gelukkig ook nog vertaald in het Duits en Nederlands. De vertaling zorgt soms voor een lachje.... zo heet de sneep een neusvoorn.... De gesloten tijd is van 1 maart tot en met 16 juni.

De komende twee weken weer voorspelling laten nu zien dat er geen vorst te verwachten is. De temperatuur blijft hoog met gemiddeld 7-10 C.... voorlopig nog geen winterweer....