week 44

Veel wind en bladeren

 

Het blijft een rare gewaarwording, tegen beter weten in toch een verwachtingspatroon hebben. Vorige week maandag vertrokken we naar Frankrijk voor een tweede bezoek dit jaar aan de Maas aldaar. Een kilometer of 30 Frankrijk in hadden we in augustus een paar mooie dagen met dito vangsten. Mede dankzij een " Barbeelgids" vingen we toen op zijn aangewezen plekken. Dat goede barbeelgids tussen haakjes staat zal ik verklaren. Op zijn website praat de goede man van vangsten van barbelen van 100 cm alsof het voorntjes zijn. 107 cm is zijn grootst gevangen barbeel. Hij verzorgt visdagen aan de maas en belooft er bijna dagelijks barbelen van 1 meter. Met die wetenschap en de diverse mails die aan de eerste ontmoeting vooraf gingen schep je een hoog verwachtingspatroon. We vingen de eerste 2 dagen in augustus bijna 60 barbelen waarvan de grootste 70 cm. Het gat met 100 cm is dan erg groot. Als je beweert dat 100 cm gemakkelijk vangt zou je ook meerdere vissen van 80 en 90+ moeten verwachten.

herfstbarbeel op en top


De eerste trip viel met die gegevens in het achterhoofd erg tegen. De tweede afgelopen week deed ik op eigen inzicht. Met behulp van google maps de rivier goed bekeken en zodoende een strijdplan gemaakt. Op maandag bij aankomst bleek de maas redelijk hard te stromen, had bruin water, goede ingrediënten voor de barbeel. In het water dreven duizenden bladeren allemaal in de windstrook waar we geen last van hadden. We bezochten twee plekken en moesten erg lang wachten op een eerste aanbeet. Naast een stevige wind was het redelijk koel en soms zelfs lichte regen. Na ruim 2,5 uur beetloos gewacht te hebben besloten we om op te breken en een andere plek te bevissen. Ik draai me om, rits mijn tas dicht en hoor een doffe plons.... hengel en steun in de plomp.....de 3e keer dit jaar dat een explosieve run ineens alles omtrekt. Het was niet dat de baitrunner te strak stond, de ondergrond is ter plekke van steen zodat de steun ook makkelijk omgaat bij een bepaalde druk. Het duurde bijna een uur voordat ik de hengel weer haakte. Deze keer was hij verder afgedreven dan de andere keren. Ook de steun lag een 15 tal meter verder. Het was er aan de kant meteen 3 meter diep vandaar dat alles verder lag dan "gewend" ... Het bleek een barbeel van 70 cm die de steun omver trok en met veel moeite kon de vis en de hengel gered worden...

alles terug en ook de barbeel er nog aan....

Op de tweede plek waren de bladeren wel een ramp. Maar ook het vele gras wat in het water dreef. Alle waterplanten in de Semois laten nu massaal los in deze tijd van het jaar en deze gaan via de maas naar elders.... Elke 2 minuten moesten we de montages indraaien, dat maakte prettig vissen onmogelijk. We vingen enkele barbelen en wat kopvoorn en tegen de avond pakte we in voor een spookachtihe terugreis naar het hotel. De wegen ter plekke zijn smal en onverlicht. Tel dit op bij het heuvelachtige landschap en je waant je in Trollenland....

naast de mooie natuur ook vele roofvogels te bewonderen en te horen


Dag twee begonnen we weer op de eerste plek van de dag ervoor. De plek hadden we flink aangevoerd de dag ervoor. De eerste 10 minuten leverde een paar mooie barbelen op met snoeiharde runs. Daarna bleef het akelig stil. Pittige buien werden afgewisseld met strak blauwe lucht. Het bladerfestijn was toegenomen en ook op deze plek hadden we nu meer last van het Semois gras. Hierdoor werd de montage steeds naar de kant getrokken wat ook veel vastzitters opleverde en materiaalverlies tot gevolg had.

het vele groen van de semois laat deze tijd van het jaar los van de bodem

Een paar uur later op de tweede plek hetzelfde verhaal. Snel een paar barbelen, daarna een akelige stilte. Qua voorvoeren op beide plekken hadden we meer vissen verwacht op de stek. Maar ook nu zorgde het drijfvuil voor teveel onrust op de visplek doordat we elke 2 minuten moesten indraaien. We stopten eerder dan de bedoeling was en gingen de rest van de omgeving verkennen op zoek naar stekken voor een volgende trip. Tegen de avond kregen we een felle onweers bui te verwerken en maakte het de terugreis alleen maar spookachtiger. Niet alleen waren de wegen donker en steul maar ook nog eens nat en bedekt met een dikke bladerlaag. Onvoorstelbaar dat je op sommige stukken in de bergen dan gewoon ingehaald wordt met een snelheid van boven de 80km terwijl je op het bochtige parcours geen hand voor ogen ziet...

op de derde dag werd het zelfs zeer aangenaam


De derde dag besloten we een geheel andere strook te bevissen. In een prachtige omgeving waar je steeds het gevoel had bekeken te worden door trollen visten we enkele uren waarin aanbeten en stille momenten elkaar afwisselde. Na een uurtje of 2 viel het op deze stek helemaal stil . Ondanks dat bleven we op deze stek. Verkassen naar elders was geen optie meer en hier hadden we geen last van drijfvuil en kon de montage zeer lang blijven liggen. Dit keer hielp dat niet en ook deze laatste dag braken we eerder op dan gepland zodat we voor donker ingepakt waren. We hadden ons voorbereid op een nachtelijke sessie maar gezien de weinige aanbeten en de vele regenval zagen we hier toch maar vanaf. Ook tijdens deze driedaagse trip bleef de lengte van de barbeel tegenvallend in de zin zoals ik in het begin omschreef. 74 cm was nu de winnaar, met een gewicht van 4,8 kilo wel een dikkertje. Op de terugweg passeerde we de Ourthe en daar vingen we in een paar uur nog een mooi aantal barbelen. Maar ook in de Ourthe ontzettend veel bladeren wat echt prettig vissen niet mogelijk maakte. Ook hier viel het ineens stil en net voor een fikse bui zaten we in de auto op weg naar huis. Deze week waren het de zwarte pellets die zorgde voor de vangsten. Rode werden helemaal niet gepakt, net zomin als kaas en smac. Met made wisten we kopvoorn, brasem en wat andere kleine vis te vangen. Al met al weer een mooie trip waarbij het zeker vermeldingswaardigs is de harde en lange runs die de barbelen gaven. Op en top barbeelstrijd zoals het hoort. Enorme sterke vissen. Kort maar wel dik. Ik had liever lang en dun gehad....

Op deze plek is het met een beetje zon al meteen warm

De vangsten de laatste 2 weken in de Waal lopen hard terug ondanks dat de watertemperatuur nog redelijk hoog is met 15 C. Wat dat betreft is het veel beter aan de IJssel, maar dat is een jaarlijks terugkerend fenomeen. De kenners weten dit al jaren. Ook de Roer wordt stiller en de Grensmaas is plaatstelijk goed tot zeer goed. Voordeel van de IJssel en Grensmaas is dat er veel vaker gevist wordt ( ook nog op dezelfde plekken) en er zodoende ook regelmatiger gevoerd wordt zodat de vis in die rivieren langer actiever is dan elders. Zo einde oktober alom een bekend gegeven voor de barbeel die langzaam maar zeker weer zijn diepe stukken gaat opzoeken. Op rivieren waar die ontbreken blijven ze vangbaar de gehele koude periode.

 

 

er komen een paar mooie maanden aan.....