Waterstanden om van te watertanden

 

In het bestaan van elke sportvisser bestaan er dagen die diezelfde visser jaren later, tijdens het bekijken van foto en filmmateriaal, herbeleeft …en herbeleeft…en herbeleeft. Zondag 16 Januari jl. was zo'n dag. Ik weet zeker dat ik namens elke deelnemer spreek als ik zeg dat we een memorabele dag beleeft hebben. Op alle fronten.

De waterstanden hebben ons de laatste weken enorm bezig gehouden. Als gevolg van de smeltende sneeuw en de hevige regenval van afgelopen week steeg het waterpeil aan het eind van de week weer richting kritische omstandigheden. We wilden ons echter niet zomaar tegen laten houden…. Helaas, toen ik op vrijdag op de radio hoorde dat de inwoners van Borgharen wederom het advies hadden gekregen om de auto's alvast op veilige hoogten te gaan parkeren, zag ik onze visdag van zondag langzaam in rook opgaan…..

het hoge water zette een deel van de fietspad onder water

We spraken af dat we op zaterdagmiddag zouden beslissen wat we zouden doen. Het verlossende mailtje van mijn kant kwam laat, maar niet te laat. Ik kreeg sterk de indruk dat iedereen in de startblokken stond. Het duurder dan ook niet lang voordat ik wist dat we met 5 man aan de slag zouden gaan. Rik en ik zouden op de Ourthe onze heil zoeken. Frans, Tim en Harold togen richting de Amblève.

16 Januari 06.50 uur: Het is nog donker als Rik met zijn nieuwe auto onze oprit oprijdt. Zijn nieuwe volkswagen Touran is een geweldige wagen. Ruim, compleet, glimmend zwart en als het ware gemaakt voor onze sport. Rik noemt zijn auto gekscherend de “ barbelmobiel”….ik begrijp direct waarom. Met gemak wordt alle materiaal in zijn bolide geladen. Voordat we er erg in hebben, passeren we Luik. We starten vandaag op een nieuwe stek, maar die laat zich bij deze waterstanden niet gemakkelijk vinden. In het donker bekijken we een aantal potentiële stekken , maar er is vrijwel geen beginnen aan. Alle staat onder water. We zoeken onze heil op een strook water met een redelijk fijne grindbodem. Een stek waar we enigszins in de luwte van de enorme stroming kunnen vissen. 100 Gram rolt als een gek over de bodem……we krijgen zware papieren. We besluiten vol te houden op de stek tot half elf. Al snel zien we dat dit niks wordt. We pakken in en rijden richting onze andere drie kameraden te rijden. Een snelle sms wisseling met Tim brengt ons op de hoogte. Ook zij hebben nog geen aanbeet gehad. We gaan gewoon ff kijken , al is het maar voor de gezelligheid. Na aankomst zien we dat de drie redelijk dicht bij elkaar staan te vissen in de binnenbocht van de Amblève. Daarna volgt een recht stuk rivier. Het doet me deugd dat ze alle drie met de hengel in de hand staan te vissen. Ik vind het stoer dat ze bewust hiervoor kiezen. Zij zijn inmiddels bekeerd voor wat betreft deze techniek in de Ardennen. De verwelkoming voelt als een warme douche. De sfeer zit er direct goed in.

een oude bekende....captain éénoog..

Wij ( rik en ik)besluiten onze blokjes lunchworst op het rechte stuk in te werpen en gaan redelijk dicht onder de kant vissen. Wat heet redelijk…de stroming drukt het lood op een meter of vijf van de oever vandaan. We staan op dezelfde strook water als tijdens het artikel “ streetfishing”. Het grote verschil met toen is dat het water nu tot op het fietspad staat. OP HET FIETSPAD!! Waanzinnig wat een hoeveelheid water door de rivier dendert. We zijn er echter allemaal van overtuigd dat het hier zou moeten kunnen….ook al stopt vrijwel elke voorbijganger om te kijken wat we aan het doen zijn. Aan de vertwijfelde blikken op de Waalse mensen kun je zien dat ze denken….”die Ollanders zijn geschift”

Ik mag de Belgen heel erg, dus ze krijgen vrijwel allemaal een vriendelijke goedemiddag toegewuifd. Vlak voordat we beginnen roept Frans van ver dat degene die de eerste vis vangt, op gebak moet trakteren…..ik wil graag trakteren, de rest denk ik ook. We zullen zien.

65 cm barbeelgeweld en dat voor de januariemaand...

We staan nog geen 10 minuten te vissen, als ik een onvervalste aanbeet krijg. Ik kan er niet op slaan, maar meldt het aan Rik. Deze aanbeet blijkt het startsignaal van een visdag die ons nog lang zal heugen. Het is dan tien voor twaalf.

11.58 uur: uit het niets zie ik dat de hengel van Rik krom staat. Een harde aanbeet verraadt de aanwezigheid van barbeel. Ervaren slaat Rik aan en binnen een tel giert de shimano molen het uit. Ik krijg kippenvel van het geluid. Binnen een mum van tijd staan we met zijn vijven om Rik heen, gewapend met camera's en schepnet. Een heerlijk dril eindigt in het net. De eerste van de dag is binnen. Moddervet, 59 cm. Rik heeft al een aantal weken niet kunnen vissen. Hij straalt van oor tot oor…en wij met hem mee.

weer een nieuwe barbeelsoort?? de drievinnige rondzwemmer....

12.06 uur: een tweede aanbeet sla ik zelf mis. In opperste concentratie sta ik met mijn hengel in mijn knuist. Ik zie aan Rik dat hij ook in de startblokken staat. Er hoeft alleen nog maar een vis aan te kloppen. Dat gebeurt! 8 minuten na de eerste haakt Rik zijn tweede van de dag. Een korte, maar zware dril volgt. Wederom heeft iedereen zijn hengel op het fietspad gelegd. Als een stel indianen die verzameld staan om een kampvuur, staan we met zijn allen om de onthaakmat. Een oude bekende ligt op de mat. Rik heeft dezelfde 62 cm lange barbeel gevangen met 1 oog. Deze ving ik zelf eind december 2010. Duidelijk is dat de vis niet lijdt onder de vangst. Hij ziet er kerngezond uit. Vol trots staat Rik met zijn trofee op de foto.

12.37 uur: terwijl ik ( net als de anderen) mijn uiterste best doe om een barbeel te vangen en het maar even niet wil lukken, kijk ik tijdens een praatje met Rik naar zijn hengel. Weer krijg ik de aanbeet live mee. En wat voor een aanbeet! Een hele felle wegloper die ik vooral gezien heb op het filmpje van Gert Broeze trekt de hengel heerlijk krom. Whow man! Zijn derde vis van de dag. Binnen een uur. De vis zorgt voor een spectaculaire dril, geholpen door de enorme stroming. We staan allemaal mee te genieten van dit geweld. Vanaf vandaag is de 16 e Januari St Riks day. Ik besluit mijn techniek aan te passen aan die van Rik. Beter goed gepikt dan slecht verzonnen…Ik viste tot nu met een zinklood van 90 gram. Rik vist met een zware ( 100 grams plus) voerkorf.

alle 14 kerngezond en lekker dik

12.49 uur. Het zal toch niet waar zijn. Onze Rik haakt weer een barbeel. Niet te geloven, wat is dit vet. Direct is te zien dat dit een echte zware vis is, voor Ardeense begrippen. De dril duurt lang, de vis blijft diep. Mijn maat glundert. En niet te zuinig. De vis dendert stroomafwaarts, Rik moet meelopen tot aan het eind van het fietspad …de rest staat allemaal onder water. Fietsen zit er hier vandaag niet in. Er zit niets anders op dan de vis langzaam stroomopwaarts te drillen. Dat duurt wel even. De vis blijft onzichtbaar tot aan het schepnet. Het is meteen duidelijk dat dit een serieuze vis is. Het meetlint blijft steken op 65 cm. Groter heb ik ze hier nog niet zien vangen. Wat een mooie, ongelofelijke winterbarbeel. Rik geeft aan klaar te zijn voor vandaag en steekt voldaan een sigaretje op. Ik heb jeuk, ik ga gedreven verder, net als de anderen.

nummer 5 dient zich aan.

13.01 uur. Een heerlijke aanbeet doet mijn geliefde beastmaster eindelijk eens echt krommen. Ik vang mijn eerste vis van de dag. Blij als een klein kind poseer ik met mijn trofee. Ik wordt vanaf dat moment gepest om het feit dat deze vis eigenlijk niet telt. Als je goed naar de foto kijkt, dan kun je zien dat deze prachtvis een borstvin mist. Volgens de anderen kan deze alleen maar rondjes zwemmen en is eigenlijk tegen mijn haak aangezwommen. Ik kan er wel mee lachen. Het is een zeer herenbare vis. Mocht ie nog eens een keer bijten, dan herkennen we hem in elk geval. Liefdevol als altijd wordt de vijftiger teruggezet. Voor zover dat niet al het geval was, is mijn dag nu helemaal top. Het winterzonnetje draagt hier een extra steentje aan bij. Heerlijk wat een dag! De jas gaat uit.

13.11 uur. Op zijn gemakje heeft Rik zijn peuk opgerookt en zich zelf getrakteerd op een bakje thee. Hij heeft een blik in zijn ogen die boekdelen spreekt. Ontspannen monteert hij voor de verandering een paar pellets aan een hair en werpt in. Gebroederlijk staan we naast elkaar. HIJ met pellets, ik met worst. Lang duurt de rust echter niet, want Rik slaat in een impuls aan en gaat beginnen aan het drillen van zijn vijfde winterbarbeel van de dag. Joehoe, het is Januari!!! Inmiddels hebben we de anderen uitgenodigd om eens wat dichterbij te komen proberen. Het is natuurlijk wel de bedoeling dat we allemaal barbeel vangen vandaag. Een paar snelle foto's en de vis mag terug. Rik maakt plaats voor Tim die het eens wat dichterbij komt proberen. Even later komt Frans en Harold gelukkig ook . het lijkt wel of de barbelen zich verzameld hebben op deze strook water….het lijkt wel, wat zeg ik, dat is zo!

alleen de voetzolen stonden in het water....

13.17 uur. Gespannen staat Tim met zijn Korum hengel in zijn handen. Hij weet net zo goed als wij dat hij elk moment die langverwachte aanbeet kan krijgen. En gelukkig gebeurt het ook zo. Met geweld wordt zijn stok kromgetrokken door een enorme bundel barbeelspieren. Zijn eerste dril van de dag kan beginnen. Enthousiast als we zijn volgen we zijn verrichtingen op de voet. De vis vecht voor wat hij waard is en laat Tim zien hoe sterk de barbelen van de Amblève zijn in combinatie met deze waterstanden. Geweldig. Glunderend staat onze benjamin even later met zijn trofee bij de onthaakmat. Meten is weten. Een hoge vijftiger wordt even later netjes teruggezet.

13.21 uur. It's Frans time. De ervaren rot staat nu op de ”hotspot” van Rik. Lang stil staat ie niet want ook zijn hengel staat al snel in de gevechtshouding. Ik heb dit soort dagen niet vaak mogen meemaken en roep in mijn enthousiasme dat we het aantal van 9 stuks eens ff gaan verbreken met zijn allen. De blikken die ik terugkrijg van de anderen zeggen voldoende…..eerst zien vriend…….een korte maar venijnige dril maakt een einde aan de vluchtpogingen van de vis. Nummer 8 van de dag mag weer zwemmen.

een prachtig Ardennen record...67 cm !!

13.31 uur. Frans strikes again. Zonder iets te zeggen staat onze brabo ( 040) zijn tweede barbeel van de dag te drillen. Aan pellets dit keer. Frans had twee kleine pallets aan een hair gemonteerd. Hij was van mening dat als de vis “ zo los” is, de pellets ook uitkomst zouden moeten kunnen bieden. Een waarheid als een koe, zo blijkt. Zonder veel poespas wordt de vis teruggezet. Er treedt gewenning op, want iedereen blijft eigenlijk stoïcijns doorvissen tijdens deze vangst….te gek voor woorden.

13.47 uur. Eindelijk heeft onze relaxte Harold een aanbeet die verzilverd kan worden. In alle rust slaat hij aan en drilt de vis. Hij heeft er lang op moeten wachten, maar de vis die hij nu heeft gehaakt doet wel echt zijn best om zichzelf te verlossen van de haak. Een heerlijke run stroomafwaarts stuwt de adrenaline naar een heerlijk niveau…..mmmmm. Na een paar minuten ziet de barbeel in dat hij van Harold niet kan winnen. Harold vist, net als ik, ,met de shimano beastmaster. Een super stok voor deze klus. 1. 75 LB. Als de vis even later geland wordt, ontspant Harold volledig.. Zijn gezicht verraad dat hij zijn doel voor vandaag bereikt heeft. De barbeel van precies 60 cm ligt doodmoe op de onthaakmat. De hatelijke nul is weg. We hebben nu allemaal gevangen. Nummer tien wordt vrij gelaten. Ongelofelijk.

de laatste van de dag...weer een onvergetelijke dag...

13.51 uur. Het is om er gek van te worden, maar er klopt weer een barbeel aan een hengel. Tim is wederom de gelukkige. Met verwoestende kracht rukt een vis meters lijn van zijn molen. Voor de zekerheid loopt hij zo ver als hij kan mee stroomafwaarts. Ik voorspel weer een goede vis, want de kracht waarmee deze dril gepaard gaat is werkelijk fenomenaal. Wat een kick. De vis blijft op grote afstand van Tim, maar komt plotseling op een afstand van zeker 25 meter bovendrijven. Het blijft echter vechten voor elke meter, want van opgeven weet ook deze barbeel niet. Rik is snel ter plaatse met een schepnet en niet veel later wordt de vis “genet”. De onthaakmat was voor de zekerheid ook al mee stroomafwaarts genomen zodat we niet helemaal met de vis terug hoeven te lopen. Als de vis op de mat gelegd wordt, zie ik dat het wederom om een grote barbeel gaat. IK adviseer toch ff de meetlat er langs te houden, want ik zie een vis van boven de 60 cm liggen. Droog reageert Tim met de woorden…” dat lijkt me een goed plan”. Als het meetlint langs de vis wordt gehouden denk ik even 67 cm waar te nemen. Ik kijk naar Tim en die roept gelijk…”ja,ja, ik zie echt wel 67 cm….”weer meet ik de vis en kan niet anders constateren dan dat hier de langste ardennerbarbeel ligt die ik ooit in de Ardennen op de kant heb zien komen. Tim kijkt alsof hij de straatprijs gewonnen heeft. 67 cm. We raken er met zijn allen niet over uitgepraat. Rik roept dat hier geschiedenis wordt geschreven…..we zijn maar aan het vissen, maar toch. Dit is waar we het allemaal voor doen. Dit soorten giga krenten in de pap. Tim schudt handen alsof hij zijn jubileum bij de BAM viert. Alsof we een staande receptie aan de Amblève hebben. Wat is dit voor een knotsgekke dag.

gebroederlijk wachten op de volgende aanbeet...

14.05 uur. Terwijl we eigenlijk nog aan het natrillen zijn over de vangst van Tim en onder het genot van een warm drankje zitten de keuvelen over de dag, heeft Frans zijn hengel nog maar eens ingeworpen. Hij staat vlakbij me. Niemand slaat acht op hem tot dat hij vanuit zijn ooghoek droog roept: “doar is ter weer een”.. nummer 12 meldt zich. De twaalfde barbeel van de dag, in Januari….

Ik weet het, we hebben de weersomstandigheden mee, de buitentemperatuur is 13 graden, een vaal zonnetje, weinig wind, redelijk gekleurd water. Maar toch, de waterstand is ongelofelijk hoog, de visomstandigheden lastig. Stekkeuze en het weer is hier van essentieel belang geweest, kan niet anders. Gezien de erbarmelijke omstandigheden van eerdere sessies vinden wij het dan ook terecht dat we een echte succesdag hebben…..zonder dat we de elementen eens moeten trotseren. De jas en het warmte pak zijn vandaag zelfs in de auto gebleven.

no 13.....vals gehaakt, maar niettemin welkom

Dan wordt het even stil, bijna een uur krijgen we met zijn vijven geen enkele aanbeet meer……maar dan..

15.13 uur. De aanhouder wint. Harold is in het afgelopen uur steevast blijven staan op de eerste stek van Rik. Iets in hem moet hem het vertrouwen en het geduld hebben gegeven om voet bij stuk te houden. Zijn aasje wordt met de regelmaat van de klok opnieuw in de stroming geworpen en dat doorzettingsvermogen wordt dan ook beloond. En terecht! Niet veel later mogen we met zijn allen zijn tweede vis van de dag verwelkomen. Nummer dertien in het totaal. Knap gedaan.

15.39 uur. Terwijl de meesten van ons eigenlijk de dag al hebben afgerond en langzaam aan de terugreis aan het denken zijn, is het weer Harold die voor het slotakkoord tekent. De kracht die vrijkomt bij deze dril geeft duidelijk aan dat het weer een vis is die niet met zich laat spotten. Aan twee pellets wordt de laatste vis van de dag geland. 61 cm schoon aan de haak. Hiermee wordt de teller op 14 gezet.

Die zelfde avond gaan de foto's per mail heen en weer en worden alle emoties nog eens dunnetjes per mail en sms boven water getoverd…..we hebben onwaarschijnlijk genoten.

Grappig detail is dat we gecontroleerd werden door de Waalse politie. Een omstander had ons aangegeven. Wij stonden met onze voeten in het water en dat mag op dit stuk van de Amblève niet,. Dat wist ik wel, maar ik had niet gedacht dat er zo gevoelig mee omgesprongen werd. De vriendelijke politieagenten attendeerden ons er op dat het niet mocht…..het fietspad stond echter gedeeltelijk onder water, vandaar dat onze zolen nat werden..meer niet. Onze papieren en legitimatiebewijzen werden gecontroleerd in de politiewagen….we kwamen er met een waarschuwing vanaf…..aardige gasten.

Tot volgende week

het vergeten schepnet.....

 

Leon Haenen