Wintertenen, winterbanden, winterbarbelen

Conform afspraak staat mijn Brabantse maat om half acht op de stoep. Hij heeft vandaag Harold meegenomen. Eindelijk ontmoet ik die man ook eens. In het seizoen zie ik zijn kop vrijwel wekelijks op de site van Frans verschijnen met de meest prachtige barbeelvangsten. Dat hij barbeel kan vissen, dat is me wel duidelijk. Dat het een visser is die zich weinig tot niets aantrekt van de “ elementen” dat wist ik ook….vandaar dat hij er vandaag ook bij is. Na een korte verhuizing van alle spullen in mijn auto, vertrekken we gebroederlijk naar onze vakantiebestemming.

Harold helemaal in zijn element.

Vakantiebestemming….. zo voelt het wel elke keer opnieuw. Ik heb telkens echt het idee dat we ( ondanks dat het voor mij net 35 km rijden is) op vakantie zijn. Heerlijk wat een gevoel. Vandaag is het een hele speciale reis. Nadat we Luik uit gereden zijn en uit de laatste tunnel gedoken komen, doemen de Ardennen in al haar pracht voor ons op. Het ziet er uit alsof we een skigebied binnen rijden. Fenomenaal mooi. Er ligt een echt pak sneeuw en het contrast met de kale bomen oogt sprookjesachtig. Het vriest slechts 3 graden als we aan de Amblève arriveren. De aanblik van de lage waterstand en de helderheid van het water doen mijn enthousiasme enigszins verstommen. Ik spreek het niet uit, maar denk het wel. Dat wordt een taaie winterse dag. Voor Frans wordt het niet alleen een taaie dag, hij gaat vandaag ook een echt survivalgevoel over zich heen krijgen. Onze Frans heeft om onverklaarbare redenen zijn winterlaarzen vergeten en zal vandaag, gehuld in zomerse instappers, op jacht gaan naar de winterbarbeel. Het ziet er wel grappig uit. Frans, gehuld in een professioneel winterpak van Korum, met daaronder de modieuze stappers van een bekend merk. Nu kan ik er weer mee lachen, maar toen ik hem gisteren door 40cm sneeuw zag ploeteren, zag ik de visdag langzaam verdampen. Over “ diehard” gesproken.Achteraf kan hij zich vasthouden voor een anekdote die hem nog tot in lengte van dagen zal achtervolgen. Hij kan er zelf ook wel smakelijk mee lachen als er al gesproken wordt over zwarte tenen die als houtskooltjes naast het bed liggen. De relaxte Brabander reageert koeltjes met de opmerking: “ aaah, ik ben wel gewend een en ander te missen”. We liggen met zijn drieën in een deuk.

Een dik pak sneeuw maakte het natuurplaatje compleet.

Frans en Harold starten vandaag op een stek waar ze beiden niet eerder gevist hebben. Ik geef aan dat ze het beste naast elkaar kunnen gaan vissen met 1 hengel. De stek waar zij staan, is een redelijk vlakke stek met een fijne grindbodem, wel wat obstakels links en rechts, maar een goeie plek.

Ik ga zelf ruim 50 meter verderop staan. Zoals altijd start ik met de hengel in de hand. Het stroomt niet zo hard. Vandaag begin ik met 50 gram lood. Een redelijk lange onderlijn van 80 cm en het aas op een hair. De hair kies ik uit gemakzucht. Hierop blijft het aasje langer zitten. Het lange wachten kan beginnen. IK vis in een geultje tussen twee grote stenen in. Hier zal nu een dikke meter staan. De stenen komen bij deze waterstand net niet boven water. Uit ervaring weet ik dat deze stek wel goed kan zijn voor een paar vissen…maar dan staat het water bij voorkeur een halve meter hoger. Het is half tien als ik plotseling een aanbeet uit het boekje krijg. Ik sla aan, maar sla in het luchtledige. Dat is jammer.Fucking hair….ik monteer een nieuwe onderlijn en vis de rest van de dag met het aas op de haak. Ik weet dat de aanbeten in deze omstandigheden dun gezaaid zijn. Geconcentreerd vissen is een vereiste. Maar blijf maar eens geconcentreerd als je al anderhalf uur met het hengeltje uit het handje staat te vissen en er gebeurt niets

Leon voerde een speciaal wintermix

. Zeker in deze omstandigheden. Ik heb er vandaag voor gekozen om de oude vertrouwde fox duo barbel lite weer eens van sta; te halen. Bij deze waterstanden is een 1.5lb stok zwaar zat. De zwaardere hengel ligt stand-by in de auto. Rond 11 uur geef ik het op bij deze stek en ga eens buurten bij de twee anderen. Nog geen teken van leven, luidt het antwoord op mijn vraag. Ik blijf een paar minuten kijken en vraag me af wat er loos zou zijn. IK vraag Frans de watertemperatuur eens op te meten. De meter blijft staan op 2,6 graden. De watertemperatuur is dus in de afgelopen twee weken bijna 3 graden extra gezakt. Ik kan me voorstellen dat de barbelen niet echt actief zijn.

Frans heeft plaatsgenomen op een onthaakmat. Hierdoor staat hij een stuk droger en wellicht ook iets warmer. Geen enkele beweging in het water te zien. Om ons heen is wel het een en ander te beleven. Zeker als je er oog voor hebt. Ik kan de hele dag genieten van alle prachtvogels die ik zie. Het scala aan soorten is enorm. Behalve de standaard watervogels zie ik vandaag weer eens de waterspreeuw een duik nemen aan de overkant van de rivier. Ik heb een paar keer de ijsvogel zien langs flitsen. Het mooiste “vogel”moment van de dag is als ik aan de overkant een sperwer op volle snelheid achter een klein vogeltje zie aan vliegen….het vogeltje wint. Ongelofelijk hoe wendbaar beide zijn in de lucht.

die ene aanbeet die uiteindelijk komen gaat......

Ik neem het besluit om een meter of 40 stroomopwaarts van Frans en Harold te gaan staan. Ik heb vandaag weer een bak gekiemde hennep, aangevuld met pellets en blokjes worst bij me. Ik ga voeren. Baat het niet, dan schaadt het niet……met mijn katapult begin ik de hapjes het water in te schieten. Uit nood geboren, want dit deed ik voorheen eigenlijk niet snel. Ik sta echter geen tien minuten of de trillende hengeltop verraad de aanwezigheid van een barbeel. Ik sla in een reflex aan en voel dat het raak is. De fox pook geeft aan dat er contact is. Whhhhhaaaaaaaa!!! Ik geef een brul richting de anderen. Terwijl ze aangesneld komen zwemt de vis zich vast. Niet los te krijgen……Op advies van Frans geef ik lijn. Ik voel dat er nog contact is, maar krijg de vis niet los. Dan wel weer een stukje, maar uiteindelijk wordt deze potentiële trofee door mij verspeelt. Balend monteer ik een nieuwe haak. Ik sta nog een uur, maar er gebeurt niets meer. Bij de andere twee gebeurt er ook niets. het winterse zonnetje laat zich maar heel even zien. Er volgt een plotseling opstekende wind die even later ook weer verdwijnt. Ik zie dat Harold mijn eerste stek gaat innemen. Ik besluit om even bij Frans te gaan staan vissen. Omdat ik er van uit ga dat we niet meer zolang blijven, maak ik ballen van mijn particles en gooi alles midden in de rivier. Ik verkas richting Frans, stroomafwaarts.

dit is de ultieme foto voor de barbeelvisser.

Ik vraag Frans hoe het met hem gaat. Hij geeft aan dat zijn tenen gevoelloos geworden zijn. Hij heeft ijskoude voeten. Ik vind het knap dat hij zolang heeft volgehouden. We besluiten dat we nog heel even vissen en dan stoppen. Het is dan half twee. Ik monteer een nieuw aasje( smac) en gooi het geheel midden in de rivier. Het duurt geen vijf tellen of ik voel een duidelijke aanbeet. Bam! Ik sla aan en voel dat het prijs is. Er hangt zowaar een barbeel aan de lijn….en een goeie ook nog! Frans vloekt hardop. Aan de toon hoor ik dat het goed zit. Hij is net zo blij met het resultaat als ikzelf. Hij vraagt zich af hoe dit nou mogelijk is, hij staat hier de godganselijke dag en er gebeurt niets. ik gooi in en vang een vis…..Hij weet net zo goed als ik dat dit toeval is, maar het is wel grappig. Niet veel later staan we met zijn drieën te genieten van het beeld van een uitgedrilde winterbarbeel. Een paar snelle foto's en terug met de vis. Nog nagenietend werpen we weer allemaal in. Ik voel weer leven in mijn hengel……..niets…..

Lekker relaxt in de sneeuw, zeker als je warme laarzen hebt...

Ik werp opnieuw in. Ik leg Frans uit dat ik na de inworp het aas geregeld verplaats. Ik haal als het ware elke minuut een meter lijn binnen. Terwijl ik het uitleg, hakt er opnieuw een vis aan het uiteinde van de lijn. De tweede vis van dag meldt zich. Van inpakken is opeens geen enkele sprake meer. Een heerlijke zware dril eindigt in het landingsnet. Ik heb mijn tweede sneeuwbarbeel van de dag gevangen. Wederom het bekende tafereel. Ik zie aan Frans zijn gezicht dat hij minstens even blij is als ikzelf. Hij is zijn opkomende wintertenen allang vergeten. Ik vraag Harold om terug te keren naar deze stek. Ik zou het fantastisch vinden als de anderen nu ook gaan vangen. Hij verkast onze kant uit. Vlak nadat Harold geïnstalleerd is, zie ik aan de hengeltop dat het lood van Frans rolt. Vrijwel direct erna krijgt hij zijn zeer zwaar verdiende aanbeet. Hij kijkt me aan als hij contact heeft gemaakt met de vis. Ik zie aan zijn ogen dat hij staat te genieten. Hij heeft zijn eerste echte sneeuwbarbeel binnen. Ik ben volgens mij nog blijer dan hij er zelf mee is. De derde vis van de dag ligt op de mat. 3 vissen binnen drie kwartier. We schieten een hele berg platen van de vis. Grappig om te zien hoe iemand geniet van een vis van ruim 50cm terwijl diezelfde man er in zijn carrière wellicht al duizend van dat type gevangen heeft. Ik doe mijn uiterste best om goeie foto's voor mijn maat te maken, temeer omdat ik weet hoe belangrijk deze vangst voor hem is………Harold en ik waren erbij…hihihi…….

De barbeel nam tweemaal een run voordat we hem konden scheppen.

Vijf minuten later staan we weer te vissen. Geconcentreerd staat Harold met zijn beastmaster uit het handje te vissen….ik hoop zo dat hij een aanbeet krijgt. Ik krijg zelfs een sms van Rik die vanuit Gulpen stiekem met mij mee zit te hopen dat Harold er nog een gaat pakken….

Het is echter Frans die niet veel later zijn hengel uit de steun grist omdat zijn tweede barbeel van de dag zich heeft aangediend. Het moet niet gekker worden. Vier beresterke vissen in deze omstandigheden. Niet te geloven. Ook van deze vis worden enkele kerstkaarten geschoten…leuk voor later. Het blijft bij deze vier. Helaas kan Harold vandaag niet “ ontmaagd” worden in de Ardennen, maar hij vond het leuk. Hij was de volgende sessie al aan het plannen en is er vast van overtuigd de vergunning 2011 ook aan te schaffen. Ik hoop in de toekomst nog vaker met hem aan het water te zitten.

Let ook hier weer op die lekker dikke laarzen....

Terugkijkend spookt er een hoop door de kopjes…..waarom vangen we vier vissen binnen een uur? Een bijtuurtje? Heeft het voeren van mij ertoe bijgedragen? Ik voerde een uur eerder stroomopwaarts een grote hoeveelheid pellets en zaden….was dat het? Frans geeft aan dat ik de vorige keer mijn drie vissen ook ving, nadat ik was gaan voeren. Klopt als een bus! Maaaaar, heeft het daaraan gelegen? Ik geef aan de volgende keer op verschillende plekken te willen gaan vissen. Twee teams van twee man en dan een aantal kilometer uit elkaar gaan vissen op potentieel goede stekken. Eens kijken of er een bijtuurtje is. Eens kijken of dat dan overal zo is en eens zien wat het effect van wel of niet voeren is. Een team voert, het ander team niet….zo hopen we binnenkort meer te weten te komen over het aasgedrag van onze gespierde vrienden.

We houden jullie op de hoogte.

Twee barbelen hadden een aparte witte neus....

 

 

Na een prachtige strijd was dit de eerste van de dag

 

Leon Haenen