Barbeel; altijd strijdlustig !

 

Deze barbeel laat mooi zijn kractige vinnen zien

 

In dit stukje van Witvistotaal wil ik wat vertellen over mijn visie op het voeren en de nabehandeling van de barbeel, nadat je hem gevangen hebt. Twee niet onbelangrijke aspecten van het barbelen dacht ik zo.

De rivier de Waal, met al zijn scheepvaart en stromingen, is op sommige tijden van de dag zo woest, dan blijft er van je voerplek weinig heel. Deze woeste stromingen zijn er meerder malen per uur, zodat je je vaak afvraagt heeft voeren wel zin?? Ikzelf heb een verleden als wedstrijdvisser. Voer speelt daarin een grote rol. Ik vis momenteel al 39 jaar, en nog nooit ben ik van huis gegaan zonder voer. Het is voor mij onmogelijk te kunnen begrijpen dat je zonder te voeren toch wel vis kunt vangen. De meeste onder ons weten heel goed wat ik bedoel. Ik heb dus al vaak nagedacht wat ik dan toch wel kan voeren tijdens het vissen op barbeel, op de waal. Want geloof me er is géén één water in Nederland te vergelijken met de Waal. Uiteindelijk kwam ik uit bij kippenvoer, verkrijgbaar bij de Boerenbondwinkels. Dit voer herbergt tarwe, gerst, gebroken maïs en een soort zonnepitten. Al deze ingrediënten kwam ik in de literatuur tegen als zijnde goed barbeelaas. Dit goedje kook in partijen en laat het daarna in het kokende water afkoelen. Om de paar uur wel wat water toevoegen omdat het kokende water verdampt en de bovenlaag dan één zachte drab kan worden. Hierbij voeg ik gekookte hennep toe, en vries het daarna in. Op een zak van 5 kilo kippenvoer doe ik 1 kilo hennep. Uit deze partij haal ik ongeveer 14 boterhamzakjes, goed gevuld met voer. Aan de waterkant doe ik dan op 2 boterhamzakken voer, 1 blikje maïs erbij. Dit voer kan mij nog het meest bekoren. Gebruik ik het in de korf, dan voeg ik wat paneermeel toe, dit zorgt voor een klevende werking. Op deze manier vliegt niet al het voer tijdens het inwerpen uit de korf .Ik kan het dan ook wat steviger aandrukken, zodat het merendeel ook op de bodem aankomt, bij mijn aas. Ik heb het idee dat ik dan toch voer, of het al dan niet blijft liggen is een tweede. Wel heb ik al diverse barbelen gevangen die in hun ontlasting maïs, en tarwe weergaven. Ze eten er in ieder geval wel van!!

 

 

Helpt het ook?

Daar is iedereen natuurlijk nieuwsgierig naar. Niet iedereen geeft zomaar zijn voer prijs. Voor mij in die 39 jaar altijd een onbegrijpelijke zaak geweest. Nooit heb ik voor wie dan ook verzwegen wat ik gebruikte, hoe ik het gebruikte, hoe ik het klaarmaakte. De persoon achter de hengel vangt de vis, en niet zijn voer, of zijn hengel of wat dan ook. Vaak genoeg heb ik meegemaakt dat mensen een bepaalde hengel kochten, omdat een ander die ook gebruikte. Helemaal fout! In het begin van mijn wedstrijdperiode heb ik vaak op gesloten deuren geklopt, maar niemand gaf ook maar het kleinste van zijn kennis bloot. Ik heb me vanaf dat moment voorgenomen dat nooit te doen .Ervaring is moeilijk over te brengen, dus je opgebouwde voorsprong houd je toch wel, maar voor de rest ben ik een open boek.

Om nu terug te komen op het gebruikte voer en de vraag of het ook helpt, ik weet het echt niet!!!! De dagen dat ik zonder voer goed barbeel vang zijn net zo veel als met voer. De dagen dat ik met voeren niets vang, zijn ook net zo veel als zonder gebruik van voer op die momenten. Nog begrijpelijk?? In goed Nederlands, het maakt niet uit of je voert of niet, je vangt er niet meer of minder om. In mijn optiek ( lees ervaring, op de Waal!!) maakt het helemaal niets uit. Misschien kom ik hierop nog eens terug in de toekomst, maar tot die tijd bepaald wel of niet voeren niet of je barbeel vangt.

Barbeel en zijn strijd.

De barbelen die je over het algemeen vangt geven een hevige strijd. Ze zullen alles in het werk stellen om het je zo moeilijk mogelijk te maken. Zeker de exemplaren van boven de 60 cm zorgen voor echte topsport. Het begint al vaak direct na het haken. Omdat de barbelen zich ophouden tegen de stroomnaad is het voor hen een koud kunstje om direct de volle stroming op te zoeken nadat ze aangeslagen zijn. Diverse runs zijn vaak het gevolg. De slip van mijn molen heb ik zo afgesteld staan dat bij een minimale weerstand de vis voldoende ruimte ( lijn) krijgt om zich helemaal uit te leven. De vele stromingen in de Waal, de scheepvaart en de barbeel zorgen voor een spectaculaire dril. Deze proberen te omschrijven heb ik al vaak gedaan. De meeste superlatieven kom ik hiervoor te kort. Het is gewoonweg niet te omschrijven. Je moet het een keer ervaren hebben wil je weten wat een dril van een waalbarbeel inhoud. Van de vele collega vissers hoor ik hetzelfde. Het is een unieke vissoort, met een unieke dril.

De dril op zich zal zeker een kleine 5-10 minuten duren, afhankelijk van de grote van de barbeel en de afstand waarop je vist. Maar hoe dan ook de barbeel gaat tot het uiterste!! Telkens weer zal hij proberen te duiken naar de bodem, alwaar hij steevast de stenen opzoekt. Steeds gebruik makend van zijn kracht, zijn stroomlijningen en de heersende stromingen zal hij het uiterste geven om te proberen te ontsnappen. Kleinere doen dat ook wel, maar hierop heb je meer vat. Uiteindelijk ben je als visser veel sterker. Maar een 60+ barbeel van de Waal zorgt voor een topsport, die als je er een paar gevangen hebt op 1 dag, je zeker in je armspieren zult voelen.

goed gevulde korf

 

Als de barbeel kort aan de kant komt, ( of zoals ik dat dan noem “het licht ziet”) dan begint de uiteindelijke strijd pas helemaal. Een meter of drie onder de wateroppervlakte verzet de barbeel zich op zijn vurigst. Hij krijgt dan het licht van het wateroppervlak te zien. De runs en duiken zijn dan op zijn sterkst. Steeds maar weer neemt de barbeel dan enkele meters lijn, en steeds maar weer duikt hij naar de stenen en probeert tevens terug in de stroming te komen. Het lukt hem soms wel eens om helemaal op de kop van de krib in de volle stroming te gaan liggen. Het kost je dan de grootste moeite om de barbeel naar je toe te krijgen. Dan pas merk je hoe veel kracht deze vis in zich moet hebben. Het kost niet alleen hem een grote inspanning, maar vergt ook veel van je materiaal en jezelf. En als je deze gegevens vertaald naar de vis, dan weet je ook dat als de barbeel uiteindelijk in je schepnet ligt, hij dan ook het uiterste van zijn krachten heeft gegeven.Na het scheppen van de barbeel laat ik deze eerst een paar minuten bijkomen in het water.Belangrijk daarna is dan ook om de vis zo snel mogelijk te onthaken, eventuele foto's te nemen, en hem daarna weer direct terug te zetten in zijn element, het water.

goede nazorg duurt even, dat hij was het waard.......

 

Belangrijke nazorg

Maar met het terugzetten in het water ben je er meestal nog niet. Omdat de vis een hele inspanning heeft geleverd zal hij niet meteen terugzwemmen naar zijn stroomgebied. Soms kan het wel een minuut of 5 duren voordat de barbeel geheel hersteld is. Bij de echte grote barbelen van tegen de 80 cm duurt dat zeker 10 minuten. Zaak is het dan om je als een echte sportvisser te gedragen en de vis de tijd en de ruimte te geven om helemaal weer op krachten te komen. Het is niet altijd zo dat het een hele tijd duurt, maar net als bij de mens, is iedere vis anders en gedraagt hij zich ook anders. Als ik merk dat de barbeel moeite heeft om op adem te komen, breng ik hem op de kop van de krib in de stroming. Ik doe hem dan mijn schepnet en met zijn kop duw ik hem dan in de stroming zodat zoveel mogelijk water ( zuurstof ) door zijn kieuwen stromen. Op de kop van de krib is meestal de meeste stroming en zijn ook altijd kolken en niveauverschillen. Dit levert meer zuurstof op het water, dan op een rustig stukje van de krib. Door de stroming heeft de barbeel de ruimte van het bijna 50 cm diepe net. Ik duw dan de steel een meter of twee onder water en laat de vis zo helemaal bekomen van zijn gevecht. Na een paar minuten voel je de barbeel weer goed bewegen. Ik laat dan mijn steel rustig omhoog komen en kijk dan of de barbeel weer op eigen kracht uit het net zwemt. Hiervoor draai ik het net zo, dat de barbeel tegen de stroming van het water kan zwemmen. Zwemt hij weg, is het goed, zoniet dan draai ik de steel weer de andere kant op en duw hem nogmaals onder. Ook een paar minuten rustig heen en weer bewegen van de vis in het water, terwijl je hem gewoon bij de staart vastpakt, werkt ook goed. Dat dat wel eens natte voeten oplevert tijdens het passeren van een schip heb ik er graag voor over. Ik heb zojuist ook een mooie strijd van de barbeel gekregen, dit is dan het minste wat ik voor de vis kan terugdoen. Wie weet krijg ik hem er nog eens meer aan, of groeit hij nog meer, wordt nog zwaarder. Allemaal ingrediënten voor weer een mooie strijd met de barbeel. En tenslotte doe je het daar ook voor. Wel met inachtneming dat het vissport moet blijven. De barbeel geeft je een machtig mooie strijd, gun hem daarom ook even wat tijd van jou, en besteed ook aandacht bij het terugzetten van deze prachtige sportvis. Dan hebben we nog vele jaren meer plezier van deze vis en wie weet kan hij dan wel doorgroeien naar de mooie lengte van 1 meter . En dit gaan we sneller meemaken als menigeen denkt….

ik heb altijd controle...

totdat hij weg zwemt !

 

Dit artikel en nog veel meer is te lezen in de nieuwe Witvistotaal 42 die eind feb 2009 is uitgekomen.