Mijn beleving van de grensmaas.

 

bij de stuw in Borgharen begint de grensmaas.

De grensmaas heb ik de afgelopen twee jaar diverse malen bezocht. Deze regenrivier is een prachtig water om de barbeel te belagen. Vanaf de stuw in Borgharen slingert deze rivier zich langs de grens met België naar Maasbracht. Naast barbeel is de kans op kopvoorn ( meun) brasem en sneep ook groot. En niet te vergeten karper. Er wordt op diverse plaatsen regelmatig op karper gevist, op dergelijke stekken liggen meestal diverse vissoorten. Meestal zijn deze stekken te herkennen aan de platgetrapte ruimte, of de verkleuring van gras, nadat er een paar dagen een tentje heeft gestaan.

Wat maakt de grensmaas zo bijzonder?

Het water van de grensmaas kan in een uur tijd zomaar één meter stijgen of zakken, en dat meerdere keren per dag. Evenals zijn serene stilte…de rust. Het grootste gedeelte van de grensmaas ligt tussen weilanden, ver van autowegen. Dit maakt de grensmaas zo uniek. Het is een prachtig stukje natuur. Het water kan er kolken als een razende met ook een typische rood/bruine luss kleur, maar ook rustig voortkabbelen en kraakhelder zijn. Op teletext pagina 720 is de waterstand te volgen.3750 is een lage zomerstand ( ook de laagste stand die wordt doorgegeven) Ik heb de rivier gezien en bevist, terwijl het er amper stroomde en op sommige plaatsen was het nog maar 10 meter breed. Ook heb ik een stand van 4300 gezien en gevist. Logisch dat de laatste stand niet fijn vist…!

dezelfde stek met hoog en laag water....

 

Wil je investeren in je tijd en mogelijkheden, raad ik iedereen aan om de grensmaas een dagje te bezoeken bij een waterstand van 3750 of lager. Er is op zo'n dag erg veel te leren en te zien van de bodemstructuur. Diverse eilandjes die normaal onder water staan zijn dan zichtbaar. Geulen zijn dan zichtbaar en ook de diepere plekken. Één zo'n kijkdag maakt het mogelijk om later steeds gericht terug te gaan, ook met hoog water. Maak foto's, noteer herkenningspunten. Later heb je er erg veel plezier van!! Op zo'n dag kun je een flink eind van de grensmaas op diverse stekken bekijken. Deze kun je van te voren op google earth of google maps opzoeken. Met een hengel en wat lood kun je op diverse plaatsen de dieptes peilen en noteren. Let daarbij goed op versmallingen en stroomversnellingen! Is de waterstand 4200 of meer, bespaar je dan de rit naar het verre zuiden. Met die waterstand zit je meer in de struiken te vissen dan dat je nog in de geul kunt komen. De watermassa drukt je lijn steeds kort naar de kant en veroorzaakt veel ergernis.

bij een lage waterstand zie je de geulen.

De grensmaas is meestal een zeer heldere rivier, waarvan de oevers bedekt zijn met grind. Kom je aan op je stek is het beter dat je minimaal 10 meter uit de oevers blijft met je spullen. Het geluid draagt ver en schrikt de vis af. Zet je steun dan ook niet aan de waterkant. Het vreemde figuur met de opstaande hengels is niet vertrouwd voor de vis. Zet daarom je steun minimaal 10 meter uit de kant, en blijf daar zelf ook nog eens een 5 tal meters achter met je overige spullen. Het schepnet leg ik wel aan de waterrand, daar waar ik de barbeel goed en veilig kan landen. De meeste oevers aan de grensmaas zijn ondiep zodat je met je laarzen aan er een klein stukje in kunt lopen. Het levert altijd mooie plaatjes op. Heb je een waadpak, dan is het helemaal ideaal!!

Bij aankomst op de stek kijk ik waar de meest ideale stroming is. Ik doe dan aan één van de hengels een voerkorf en zorg dat er al wat voer op de stek komt in de vorm van hennep, pellets, mais en grondvoer. Wil ik die dag met made vissen, voer ik alleen met made, casters en hennep. En 15 tal minuten gooi ik een korf of 20 op dezelfde plaats. Daarna laat ik de plek met rust, door de rest van mijn spullen op te bouwen. Vaak ook nog eens gevolgd door een bakje koffie of thee…Het is belangrijk zoveel mogelijk rust te creëren aan de oever van de grensmaas. Mijn steun komt dus een 10 tal meters uit de oever en de rest van de spullen een meter of 5 erachter. Mijn stoel zet k midden achter de steun. Mijn aas en voer en ander materiaal zet ik zo neer dat ik minimaal hoef te bewegen om ze aan te kunnen. Op deze manier beperk je de bewegingen en geluid zoveel mogelijk. Dat kan heel belangrijk zijn aan deze rivier. Op deze manier is het mogelijk om de eerste uren kort aan de kant te vissen. Vis ook een 20- 30 meter van je af en volg na een tijdje je eventuele voerspoor tot 35- 50 meter . Kun je geen grindbed aan de oever gevonden krijgen, houdt er dan rekening mee dat de oevers van de rivier erg kleiachtig zijn en meestal nat. Dit heeft tot gevolg dat in een mum van tijd al je spullen onder de bruine modder kunnen zitten. Vissen op een grondzeiltje is dan geen overbodige luxe…

houd de hengel hoog bij een dril.

 

Met korven van 40 tot 120 gram heb ik altijd goed kunnen vissen. Ook alleen lood of een steen als verzwaring is zeer effectief. Mijn onderlijnen zijn 1- 1,5 meter en als aas zijn de Limburgse barbelen verzot op kaas, lunchmeat en ook de pellet. Als haak gebruik ik de S3 maat 8-14 van Korum. Made vangt altijd vis. Op de grensmaas vis ik uitsluitend op de bodem. Ik maak geen gebruik van een dobbermontage. Ik weet dat er mogelijkheden zijn om met een dobber te vissen, het zgn trotten wordt daar veel toegepast. Mijn voorkeur gaat nu eenmaal uit naar korf/lood montage.

blijf uit de kant en steun hoog af.

Een korte hengel ( 3,60 meter ) volstaat op de grensmaas. Persoonlijk vind ik de Catana barbel en de Beast Master bx barbel van Shimano de perfecte hengels. De Neoteric two tip van Korum is ook heel geschikt met zijn 1,75 tip voor deze regenrivier. Bij een lage waterstand en weinig stroming maak ik gebruik van de dunne quivertippen, zodat de minimale aanbeet toch zichtbaar wordt doorgegeven. Met een hoge waterstand wil ik ook wel mijn langere hengels van 4,50 meter inzetten. Over het algemeen steun ik de hengels vrij hoog af. Dat wil zeggen dat ik ze bijna rechtopstaand tegen de steun zet. Dit om zoveel mogelijk lijndruk in het water tegen te gaan. Op veel plaatsen ligt het diepere gedeelte tegen de overkant. De bodem van de grensmaas bestaat veelal uit grote kiezel, en vaak ook andere grof gesteente. Het komt nogal eens voor dat je daar achter vast zit. Trek niet aan je lijn, maar loop in een bocht stroomafwaart met je lijn mee. Zodra je net iets verder bent dan je aas ligt, kun je meestal gemakkelijk alles loskrijgen, of gewoon indraaien.

Qua vergunningen heb je aan de vispas ruim voldoende. Op vele delen van de grensmaas heb je geen aparte vergunning nodig. Wil je aan het begin van de rivier vissen in Borgharen, dan heb je wel een aparte vergunning nodig en moet je lid worden van de Maastrichtse hengelsportvereniging. En vergeet niet het heet grensmaas…De overkant is België en daar heb je ook weer een aparte vergunning voor nodig. Er is in de Limburgse gebieden vrij veel controle, zorg dat je papieren in orde zijn. Één advies!! Om het water te kunnen bereiken moet je vaak door een weiland lopen. De boeren zijn zuinig op hun gras, loop alleen naast de draad naar het water, en kies dan je stek uit. Het voorkomt een hoop ergernis bij de landeigenaren, en zo kunnen we nog lang genieten van deze prachtige rivier.

de barbelen zijn meestal groot van formaat.

Stekken? Zoek op google Earth of google maps naar buitenbochten en eventuele versmallingen en ga daar net achter zitten. Kijk ook waar je gemakkelijk met je auto terecht kunt, dat zijn in de regel vaste visplaatsen. Plaatselijke hengelsportzaken bellen levert ook meestal veel info op. En mij mag je ook altijd mailen!

 

mooie bijvangsten mogelijk !