diverse soorten kaas, niet allemaal even geschikt.
Mijn gebruikte aassoorten
In één van mijn eerste artikelen is te lezen dat ik met een reepje kaas op de kop van de krib zit te vissen. Ik heb een verleden als wedstrijdvisser, wat dus inhoud dat je gewend bent te voeren tijdens het vissen. Zolang ik me kan herinneren ben ik zonder voer nooit van huis gegaan. Het is dan ook niet te omschrijven met wat voor gevoel ik die eerste keer naar het water toe liep. Ik had echt zoiets van, wat ga ik toch beginnen! Ik had één geluk, het was prachtig weer. Op één of andere manier geloofde ik helemaal niet in deze missie. Maar goed, met voeren en vissend op witvis had ik daar op die plekken ook niet echt veel succes gehad. Ik wilde het een kans geven…Daar lag dan dat blokje kaas op de bodem van de Waal. En daar moest ik vis aan vangen?! Hoe dat verder gelopen is, is wel duidelijk.
Wat neem je op een dag aan aassoorten mee?? Vaak te veel..en toch geldt wat je niet bij hebt, kun je ook niet proberen. Ik ben begonnen met een stukje kaas….en nu, sjouw ik made, maïs, lunchmeat, jonge en belegen kaas, pellets in diverse soorten smaken en diameter, worst en hondenbrokken mee…..nog net geen complete winkel..
Soorten kaas
De grote vraag die gesteld kan worden, is of het uitmaakt welke kaas je gebruikt. Er is immers jonge, belegen, oude kaas. Wat te denken van boerenkaas, geitenkaas, biologisch kaas. Of dat nog niet moeilijk genoeg is, heb je kaas van de Aldi, AH , Edammer, Maaslander, en zo kan ik nog wel een volle winkel doorgaan. Ik heb er de afgelopen jaren diverse geprobeerd, en ik moet heel eerlijk zeggen, dat er voor mij niet veel verschil is. Natuurlijk zijn die er wel als je puur naar smaak en ingrediënten gaat kijken. Maar om nu te zeggen dat ik meer vang met belegen kaas van AH, dan met de jonge kaas van Aldi, nee dat kan ik niet. Mijn voorkeur gaat uit naar belegen. Zit mooi tussen jong en oud in, snijd goed, blijft goed zitten, scheurt niet snel. Alleen in de wintermaanden wil ik nog wel eens een stukje jonge kaas meenemen. Het water is kouder, en dikker, en dan is de zachtere jonge kaas voor mijn gevoel beter. Belegen wordt dan sneller hard en taai in het water dan de jonge.
voerblokjes.
Ik kan me voorstellen dat bovenstaande teleurstellend is voor je. Misschien had je hier het alles vangend merk tussen willen lezen. Helaas kan ik je dat niet geven. Ik kan je alleen mijn bevindingen geven. Jonge is voor mij te zacht, behalve in de wintermaanden. Om het als voerblokje te gebruiken snijd het niet fijn, en plakt te veel. Oude kaas scheurt en vind ik te snel hard worden.
Ook de diverse andere soorten kaas heb ik geprobeerd. De echte zachte kazen bleven niet aan de hair zitten, en op de haak scheurde ze meteen in. Lukte het dan eens , dan was de kaas er binnen no-time af…het smolt in het water. Dus vielen brie, geitenkaas, witte kaas en meerdere zachte soorten al snel af. Smeerkaas daarin tegen gebruik ik wel vaak, vooral in de wintermaanden. Ik smeer deze om mijn blokje kaas heen. De smeerkaas lost vrij snel op in het water, en daarvan hoop ik gebruik van te kunnen maken in de vorm van een geurspoor. Ook smeer ik er kiezelstenen mee in die op de krib liggen. Die gooi ik dan in het water, ook voor een geurspoor. Tja, helemaal zonder voer…ik kan het echt niet….
Ik denk persoonlijk dat wanneer je bewust bezig bent en blijft vissen, er telkens nieuwe deuren opengaan. Je kunt er bijvoorbeeld voor kiezen om steevast dezelfde soort kaas te gebruiken omdat je hiermee aardig vangt. Daarom ben ik ook gaan experimenteren met kleuren, want zo'n barbeel heeft niet voor niets ogen. Misschien trekt een roodgekleurd stukje kaas wel meer aandacht. Tijdens de diverse praktijksessies merkte ik dat het werkte om telkens van aassoort te veranderen.
Het kleuren van kaas kan effectief zijn. Kaas heeft bijvoorbeeld altijd dezelfde kleur, maar waarom zou rode kaas niet werken? Of groene? Om kaas groen te kleuren gebruik ik Pandan, een vloeibare pasta die afkomstig is van de pandanboon en te verkrijgen is in Chinese toko's. Ik meng de kleurstof 1 op 1 met water en doe dit mengsel met de kaasblokjes in een goed afsluitbaar potje. ( fotorol kokertje) Ik schud voorzichtig zodat het geheel wordt gemengd. In deze verhouding trekt de vloeistof erg goed in de kaas en ontstaat er een fraaie kleur. Als je de gekleurde kaas vervolgens in een afsluitbare bak bewaart, blijft de kleur behouden. Maar let op; meng je de vloeistof niet goed, dan wordt de kaas binnen no time weer geel. Ook heeft pandan een fijne zoete geur, waar de barbeel in combinatie met de groene kleur gek op zijn. Een ander natuurlijk kleurwonder is Singh, een rode kleurstof. Ook deze trekt goed in de kaas en het rode eindproduct heeft mij ook reeds de nodige barbelen opgeleverd. Het blijkt in de praktijk dat beide kleuren een grote aantrekkingskracht hebben op barbeel!
Er kleeft één klein nadeeltje aan deze kleurstoffen; niet morsen op kleding en/of je handen, want het gaat er zeer moeizaam vanaf.
Smac/lunchmeat
Vis ik met smac, en zeker op de waal, dan controleer ik nog vaker mijn aas. Zeker na het rollen van mijn montage, na een zuiging van een passerend schip, draai ik steevast mijn montage in. Vaak was mijn haak leeg. Smac is soms heel moeilijk op de hair te houden. Dit kan zeer zeker per blik schelen. Mijn voorkeur gaat uit naar Smac van Unox. Deze Smac is de compactste die ik tegen ben gekomen, met de minste vetbrokjes. Hoe meer vetbrokjes, des te meer kans op scheuren en smelten.. Ik gebruik bij smac altijd een heel dunne boillenaald om zo weinig mogelijk scheuring te veroorzaken. Sinds eind december 2008 gebruik ik speciale stoppers van Fox,
stopper van Fox.
die heel geschikt zijn om smac goed op de hair te houden. Op de IJssel en de Waal blijft smac nu al veel beter op je hair zitten. Gewoonweg omdat daar veel minder scheepvaart is . smac kun je aanbieden op de hair, met een goede stopper, maar ook op de haak. De beste methode om smac op de haak te brengen is van bovenaf het stuk vlees over je onderlijn te laten zakken. Hierdoor heb je de minste beschadigingen en insnijdingen. Duw vervolgend de haak in het vlees, zodat hij helemaal verdwijnt. Let er even op hoe de haak zit. Snij nu ter hoogte van de haakpunt een reep van de blok af, totdat je de haakpunt raakt. Deze kun je dan een mm vrijduwen. Daarna snij je de rest van de lunchmeat tot een acceptabel blokje. Op deze manier blijft het lang op je haak zitten, ook op de Waal! Daarna snij je de rest van de lunchmeat tot een acceptabel blokje. Op deze manier blijft het lang op je haak zitten, ook op de Waal! Op de hair gebruik ik 2x2 cm blokken, op de haak schroom ik niet om nog grotere te gebruiken.
Van één van mijn lezers ( martijn Krop) kreeg ik de tip om de lunchmeat even om en om aan te braden, zodat er een hard korstje ontstaat. Volgens Martijn heeft het bakken geen nadelig effect op de aanbeten.
Het gedeelte wat ik gebruik voor stoppers staat momenteel op de pagina montage's. Tijdens een rustige periode zal ik dit hierbij toevoegen ( winter)
Met een boille of een pellet kun je wat langer op één plaats vissen. Deze aassoorten geven langer een geurspoor af. Ze zijn dan ook beter bestand om langer in het water te liggen zonder te verversen. Ik laat dan mijn pellet of boille wel eens 3 kwartier op één plaats liggen. Soms levert het net die ene beet op, maar ook vaak werkt het niet. Het hele barbeelvissen berust op niets anders dan veel variëren. En dat geldt voor alles!! Veel variëren van neringen. Dan weer in de stroming gaan liggen, maar evengoed even later een stille kant van de nering opzoeken. Dan weer ingooien op 20 meter vanuit de krib, dan weer 50 meter . Variëren in aassoorten, lengte onderlijn, soms ook in dikte van onderlijn. Dan weer een korf van 40 gram gebruiken, om deze 10 minuten later te vervangen door een gripper van 180 gram Een gripper is een lood met aan weerszijde gegoten punten. Deze zijn een paar mm lang en zorgen er voor dat je lood als het ware in de bodem vast grijpt. Dit lood wordt minder makkelijk meegenomen door de stroming en de zuiging van een passerend schip. Op deze manier kun je wat langer je aas in de volle stroming aanbieden. Ook dit is soms nodig om net die ene barbeel te kunnen vangen. Goed beschouwd kun je barbeelvissen gewoon vergelijken met werken. Zeker bij sessies van minder dan 5 uur vissen, kom ik vaak niet toe aan bepaalde veranderingen. Dit en de steeds terugkerende prachtige gevechten met deze vissoort maken voor mij het vissen zo compleet. Dit heb ik altijd gezocht in deze sport. Sinds ik het barbelen ontdekt heb, is het witvissen voor mij helemaal verleden tijd. Eén keer per winter wil ik me nog wel eens een dagje wagen aan het vissen op voorn in de haven van Huizen. Gewoon lekker op stuks vissen en meer dan 100 voorns vangen in een paar uur. Maar voor de rest is mijn interesse in witvis helemaal verdwenen. Ik ben sinds mijn eerste aanbeet helemaal besmet met dit virus. Dit is pas vissen!!
Inactief vissen op barbeel ( het lang laten liggen van je aas zonder in te draaien) werkt eigenlijk maar zelden. Maar ook hiervoor geldt, als je het niet probeert, zul je het resultaat ook niet weten. En toch heeft deze variant me al diverse grote barbelen opgeleverd. En dat geldt in zeker zin ook voor keuze van blijven zitten op één krib, of kribhoppen. De juistheid van je keuze zul je nooit kunnen achterhalen. Voor mij geldt maar één ding, met een voldaan gevoel naar huis gaan. Het liefst natuurlijk met een paar mooie barbelen. Maar als ik naar huis ga zonder vangst, en ik weet dat ik er alles aan gedaan heb om ook maar één enkele aanbeet te krijgen, ook dan heb ik een voldaan gevoel. Prettig is anders, maar voldaan zeer zeker. Als je dat voor ogen houdt, is je visdag altijd geslaagd, met of zonder vangst.
Denk maar aan het volgende als je weer gaat vissen/barbelen;
Barbelen is een leuke bezigheid en vraagt om heel wat creativiteit,
Maar bij alles denk om de barbeel zijn veiligheid.
Haal plezier uit je dag, niets gevangen? Eindig je dag met een schaterlach,
en denk....beter blanken dan een werkdag !!
Kaas op de hair.
Als ik met kaas op de hair vis, gebruik ik altijd het harde gedeelte van de rand. Het middenstuk versnipper ik en dat gebruik ik als voer. Normaal vis ik met de harde rand naar beneden, en daar borg ik hem. De grootte van mijn aas is tussen de 1 en 2 cm . En ook daar varieer ik in, want soms snij ik ze tot 1x1 cm en even later snij ik ze net zo gemakkelijk 3x3 cm. In een warme periode had ik tijdens het vissen steeds een lege haak na een paar minuten. Door de warmte werd de kaas zacht en sneed het stukje van de hair gemakkelijk uit de kaas. Dit komt natuurlijk door de stroming en het vele rollen. Zelfs bij wat oudere kaas was dit het geval. Om dit euvel te verhelpen draaide ik het blokje om, en de zachte kant werd geborgen. Doordat de harde rand nu binnen zat sneed de lijn er niet zo gemakkelijk door. Het was precies de juiste hardheid ik die nodig had! Vissend op deze manier bleef de kaas makkelijk 15 minuten of langer op de hair zitten. Sedert die tijd laat ik ook vaker het plastic van de rand aan de kaas zitten, op deze manier heb je nog meer stevigheid. De lijn wordt nu helemaal niet meer ingesneden. Ook met warm weer kan ik op deze manier met zachte kaas vissen.
Om het insnijden nog meer tegen te gaan kun je ook een stukje siliconenslang ( 3 mm ) op je hair schuiven. Op de plaats waar de lijn je aas raakt ( aan de bovenkant) duw je het stukje siliconenslang in het aas. Op deze manier kan de lijn geen verdere uitholling veroorzaken in het aas.
Wat ook funest voor kaas is, is het zweten. Bezwete kaas is onbruikbaar om te vissen. Waarschijnlijk komt er dan een geur vrij waar barbelen niet van houden! Met bezwete kaas heb ik hele slechte ervaringen. Ik gebruik die zelfs niet meer om te voeren. Het bezwete gedeelte snijd ik altijd weg. Het gedeelte wat dan vrij komt gebruik ik dan wel weer gewoon. Om zweten tegen te gaan gebruik ik een klein plastic koeltasje. Onderin leg ik een bevroren koelelement en daarop mijn kaas en eventuele andere aas voor die dag. Telkens snijd ik een reep uit de kaas ( meestal goed voor 2 blokjes) waarna de kaas meteen teruggaat en het koeltasje weer gesloten wordt. Het tasje plaats ik ook altijd in de schaduw, om zoveel mogelijk de warmte te mijden. Zelfs bij een temperatuur van 30 graden houdt ik zo de kaas makkelijk 4-5 uur koel. Dat heb ik thuis uitgeprobeerd hoor. Als de temperatuur naar de 25 graden gaat vis ik doorgaans niet langer dan tot tegen de middag . Het wil niet zeggen dat er boven die temperatuur geen barbeel te vangen is, maar het is voor jezelf geen pretje om met die warmte aan het water te zitten. Ik denk dat iedereen dat wel begrijpt.
Made/caster
Dit alle vissen vangend aas, om het aas maar het beste te omschrijven, is bij iedereen en algemeen bekend. In mijn wedstrijd/witvis periode, moesten deze beestjes optimaal bereid worden. Wassen, schoonmaken, uitzeven, koel wegzetten, op tijd kopen, eventueel een geur geven, je kon het niet zo gek bedenken, het was een hele bezigheid elke week. En daar kwam dan ook nog het maken van casters bij. Op de juiste vochtigheid brengen van fijn zaagsel, elke woensdag de made uit de koelkast laten, en de bak op een redelijk warme plaats plaatsen. Dan vanaf donderdag middag de eerste casters uitzeven, wassen, luchtdicht wegzetten, en dat steeds om de paar uur herhalen…tot je ze op zaterdag en zondag kon gebruiken. De goudbruine casters zijn de beste, met als goede tweede de casters met een rode gloed.
En nu..? Nu staan de made nog wel in de koelkast, en verder niets. Ik koop Italiaanse, puur omdat deze pas heel laat casteren. Het zijn mooie grote made. Ik doe er verder niets meer aan. Hoe meer ze stinken des te beter ik het nu vind. En ik niet alleen!! Ook de barbeel is helemaal gek op deze stinkende made. De ammoniaklucht is soms niet te harden. Voorheen ergerde ik me daar heel erg aan, en nu kunnen ze niet hard genoeg stinken!!
De made is op verschillende manieren als aas aan te bieden. Gewoon op de haak, het liefst zo veel mogelijk. Probeer ze zo te rijgen dat de haakpunt goed vrij blijft. Made, ook op de haak bewegen altijd. Daarom plaats ik altijd een caster tegen de haakpunt, of een dode made, om de haakpunt zoveel mogelijk vrij te houden. Ook gewoon 2-3 made op een kleinere sterke haak pakt de barbeel net zo gretig. Welke de beste methode is? Elke dag is anders, probeer ze desnoods alle drie op één dag.
Een tweede manier is om de made te rijgen aan een maggot rig ( made-ring). Deze ring bevestig ik aan een korte hair. Deze ringen heb ik in twee maten bij; op de eerste en kleinste kan ik ongeveer 7-10 made schuiven. Op de andere en grotere kan ik makkelijk 15 made prikken. Barbelen zijn verzot op zo'n bundeltje friemelende, naar ammoniak stinkende, bewegende maden. Mooier kan ik het toch niet zeggen..!
Pop-up boillie
Het vissen met een boillie op karper is een algemeen bekend gegeven. Ook de pop-up boillie is daar al ingeburgerd. Het barbeelvissen staat nog niet zo lang op de kaart, tenminste landelijk. Aan de Grensmaas wordt al meer dan 20 jaar barbeel gevangen. Op de waal en IJssel is de barbeel sedert een paar jaar weer terug. Sporadisch zijn er voor die tijd wel wat gevangen, en er werd niet veel ruchtbaarheid aan gegeven door de sportvisser.
zelf aan de waterkant een pop-up maken.
Kaas als aas is een algemeen gegeven op de Waal en IJssel. Luchmeat, made en maïs zijn goede andere aassoorten. En ga je verder dan kom je bij de boillie. Hieraan wordt elders een artikel gewijd.
Ik pak hier even de pop-up boillie erbij als extra aasaanbieding. Je kunt deze soort boillie kant en klaar kopen, in diverse smaken en kleuren. Maak je ze liever zelf, ook geen probleem, ook dat is mogelijk in diverse smaken en kleuren.
een klein stukje foam doet wonderen.
En toch is er naast deze twee mogelijkheden, nog een derde. En die pas ik graag toe! Ik heb al diverse aassoorten bij als ik naar de waterkant ga. Ook boillies, je weet tenslotte maar nooit. Pop-up wil ik ook wel eens toepassen. En die maak ik aan de waterkant! Hoe?.. heel simpel! Mijn dochter speelde graag met letters en cijfers van plakfoam. Deze 2 mm dikke foamcijfers hebben alle kleuren, zijn licht, en dus makkelijk mee te nemen. Met een mesje kun je er makkelijk reepjes van snijden. Met een boilliesteker maak ik een gaatje, zeg maar gat. Daarin stop ik een reepje foam. Precies genoeg om de hele montage net te laten drijven. Mijn haak moet het contragewicht vormen zodat de montage niet gaat drijven. Zo vis ik dan een tweetal cm boven de bodem. En wil ik verder van de bodem? Geen probleem, er gaat dan iets meer foam in de boillie. Wil ik dan vijf cm boven de bodem vissen, dan plaats ik een loodkorrel op vier cm van de haak. Deze loodkorrel is dan mijn contragewicht. En heb ik teveel foam gebruikt? Dan plaats ik twee loodkorrels…
Nog een tip, ik pas het niet alleen toe bij boillies, maar ook bij kaas, maïs en pellets. Het werkt perfect. Ik zeg niet dat het altijd helpt, maar je hebt toch weer een andere aaspresentatie, en dat kan net die ene dag de barbeel over de streep trekken om toch te bijten. En daar doe ik het toch voor!
Pellets
Sinds een paar jaar worden we ( weer vanuit Engeland) overspoeld met pellets. Deze geperste blokjes hebben ondertussen al een weg gevonden in de karper- en wedstrijdvisserij. Eind 2007 kom ik voor het eerst in aanraking met pellets. Op een beurs in Utrecht raak ik in gesprek met een Engelse barbeelvisser. In Engeland is de pellet allang een gemeen goedje in de sportvisserij. Hij adviseert mij het gebruik van een halibutpellet, dit is een pellet gemaakt van vismeel en bloedmeel.
De pellets die hij gebruikt hebben een diameter van 4- 11 mm . De pellets zijn rijkelijk voorzien van olie, ruim 50% meer dan in andere pellets. Hierdoor geeft de pellet een beter voer en geurspoor af. Deze pellets zijn niet voorgeboord en komen van Sonubaits, onderdeel van Preston Innovations. Ook hebben ze van dit merk zachte pellets die je kunt gebruiken op je haak, in de maten 4- 8 mm .
olierijke pellet voor op de haak van Sonubaits.
Wielco heeft ook een zeer goede pellet range in hun assortiment. Niet alleen harde maar ook zachte haakpellets, de zgn Soak pellets. Deze zijn dan weer verdeeld in diverse geuren. Om gek van te worden?? Nee, gewoon genoeg keuze. Mijn voorkeur gaat uit naar Halibut en krabpellets. Zijn de andere niet goed?? Wat ik niet bij heb kan ik ook niet proberen….en bedenk heel goed, wat je bij hebt moet je ook dragen of meesjouwen. Een handig karretje werkt niet naar de waalkribben…helaas….of toch maar goed ook!!??
Zelf gebruik ik vaak pellets van 16 en 25 mm . Deze zijn wel voorgeboord, zijn harder, maar wel beter te gebruiken bij het hairsysteem. ( Sonubaits, Wielco en Pallatrax)
12 mm pellets om te voeren en te vissen.
Hoe verser de pellet hoe beter, des te meer olie. De olie uit de pellet maakt een lang geurspoor, heel efficiënt op de waal. Er wordt dus vanzelf barbeel aangetrokken, die de geurspoor volgen, en uitkomen bij de pellet. Een goede pellet heeft voor mij een donker bruine tot zwarte kleur. Alle ander kleuren horen er niet in thuis. Er worden ook vaak andere andere ingrediënten gebruikt, zoals maismeel e.d. Je ziet dan kleine gele puntjes in de pellet zitten. Deze pellet zal veel sneller uiteen vallen dan gewenst. Een goede pellet blijft zeker tot 8 uur hard en op een hair zitten. Er zijn diverse soorten pellets, zoals met tonijnolie, makreelolie, visolie. Keuze genoeg, probeer ze gewoon en kijk bij welke je het meeste vangt en vertrouwen hebt. Ook met pellets geldt, varieer in grootte. Krijg je geen beet aan een 22 mm geurbrok, ga dan terug naar 15 mm of zelf 8- 10 mm .
ook 12 mm pellets, deze zijn veel olierijker.
Ook met pellets kun je een mooi en goed voerspoor aanleggen. Breng ze in de korf naar je visplaats, of gooi ze met de hand in en tegen de stroomnaad. Gebruik daarbij diverse diameters. Maak een mooie mix van diverse diameter pellets, diverse kleuren en smaken. Weinig kleine en grote pellets, en meer de diameter die je als aas gebruikt. Hierdoor creëer je wel voedselnijd, maar geen argwaan.
Een droge mix en een geweekte mix om de barbeel zoveel mogelijk te misleiden.
Wisker stick
Surfend op het net kwam ik op een Engelse site terecht, waar diverse mooie foto's op stonden, met daarop afgebeeld enorme barbelen. Als aas kennen ze in Engeland geen kaas, zoals hier, maar vissen daar meer met pellets en made. De laatste jaren is de pellets steeds meer in opkomst gekomen op dat continent. Engelsen zijn op één of andere manier op visgebied overal en altijd de voorlopers geweest als het nieuwe ontwikkelingen betreft. Op die site kwam naast de pellet ook een stick naar voren als gebruikt aas. Opvallend was dat 8 van de top 10 vissen gevangen waren aan de wisker stick van Pallatrax. Na wat speurwerk vond ik al snel de Nederlandse verdeler hiervan en een paar dagen later had ik het aas ook in mijn bezit, en kon ik het ook inzetten op de waal. Gesterkt door mijn ervaringen en de foto's op de Engelse site, wist ik dat ik de stick na de eerste barbeelloze dag niet meteen mocht afschrijven!! De tweede dag dat ik de stick gebruikte kreeg ik er wel beet aan. Na eerst een mooie winde te hebben gevangen aan de wisker stick, was de tweede aanbeet een barbeel. Een mooie 62 cm barbeel had nieuwsgierig gehapt in mijn nieuwe aassoort. Onnodig natuurlijk te zegen dat ik sindsdien de stick altijd bij me heb als 1 van de standaard aassoorten. De stick is makkelijk houdbaar, verliest niet makkelijk zijn geurwaarde, droogt niet uit en is in alle jaargetijde inzetbaar.
De rode wisker stick is gemaakt in een stickvorm van ongeveer 15 cm lang en een diameter van een mm of 8. De stick is makkelijk breekbaar in elke gewenste lengte. De stick geeft een lange geurspreiding in het water en lost niet op. Dit is ook het grote voordeel van de stick wat betreft de boillie. De stick is op elk gewenst punt af te breken. De geurspoor kan dan ook aan twee kanten tegelijk verspreid worden. De stick kan zowel dwars als recht op de hair gemonteerd worden. Ook is de stick makkelijk te verkruimelen, zodat je er wat door je voer kunt doen. Ook na een hele poos in het water te hebben gelegen is de stick nog steeds in zijn originele vorm, en ook dan is er nog voldoende geur te bespeuren. De sticks zijn verpakt in afsluitbare plastic zakjes, en verpakt per kilo. Ik heb steeds een paar sticks in mijn vistas zitten, dat moge wel duidelijk zijn.
tot een volgende keer............