Test grondvoer

 

Van de winter heb ik op een heldere sloot bij me in de buurt gekeken hoe het voer zich gedraagt. Het bestaat uit tarwe, hennep en maïs. De sloot is ongeveer 1.25 meter diep en er zit een behoorlijke stroming op. Het water is kraakhelder en op de bodem bevinden zich wat stenen en in de zomer vooral planten en draadalgen. Na het ingooien van mijn gebruikte grondvoer zigzagde het voer naar de bodem. De laatste 5- 7 cm echter zakte de korrels loodrecht naar beneden. Daar aangekomen bleven de korrels ook goed liggen zeker 80% bleef op de plaats liggen, het overige 20 % rolde een beetje tot een obstakel en bleef dan ook liggen. Dit was in de meeste gevallen niet verder dan 1 meter . Op alle plaatsen waar ik het probeerde was het resultaat hetzelfde. In de sloot zwemmen veel voorns rond die de maat 15- 22 cm makkelijk halen. 5 dagen op rij heb ik bijgehouden wat het voer deed. Op de plaatsen waar de voorns geweest waren was het meeste na 1 dag al verdwenen. Op 7 plaatsen bleef het 5 dagen liggen, en verplaatste het voer zich nog geen 50 cm stroomafwaarts.

De theorie dat de laatste centimeters tegen de bodem geen stroming heeft blijkt hieruit wel. De stenen en planten zijn hier de oorzaak van.

Met deze wetenschap op zak hoopte ik dat mijn grondvoer op de waal ook een tijdje zou blijven liggen. Momenteel heb ik ruim 2 maanden met dit voer gewerkt, en heb al diverse barbelen gevangen met tarwe en maïs in de ontlasting.

 

Paasweekend 2007

 

Eindelijk heb ik de mogelijkheid om 4 dagen aaneengesloten te vertoeven op de waal. Mijn verwachting is hooggespannen, zou het nu lukken om een paar keer beet te krijgen en de barbeel aan het azen te krijgen. Ik heb ruim voer bij in de vorm van tarwekorrels, maïs en hennep. Het geheel heb ik eerste een paar dagen geweekt, en daarna een kwartiertje doorgekookt. Het is nu mooi gekiemd en zacht. Dit is mooi zwaar grondvoer, makkelijk te werpen met een werppijpje. 4 dagen later van bijna 12 uur vissen per dag ben ik al heel wat wijzer geworden.

Tijdens het vissen van de winter, en trouwens in het najaar ook wel, werd mijn 3 pootsteun vaak omver geworpen door de wind. Dit alles leverde niet alleen ergernis op, maar ook drie afgebroken ogen. Nadat ik voor de derde keer mijn hengel ter reparatie aanbood, kreeg ik van een toevallige bezoeker een waardevolle tip. Aan de onderkant van de bovenzijde van de driepoot zit een open gebogen schroefoog. Eerlijk gezegd was het me nog niet eens op gevallen. Als je aan dit oog een plastic zak hangt met daarin een steen, dan is omvallen verleden tijd. Door de neerwaartse druk blijft de driepoot staan. De laatste 7 weken stond mijn steun als een huis.

 

 

Paasvrijdag

 

Op deze eerste dag krijg ik tot 16.20 uur 2x beet. De eerste levert een kopvoorn op van ruim 42 cm en de tweede een kolblei van 38 cm . De hele dag door heb ik regelmatig gevoerd. Het is mijn favoriete krib, op deze heb ik al vele barbelen gehaakt. Na 16.00 uur probeer ik zo ver mogelijk in te gooien om eventueel optimaal te kunnen profiteren van mijn eventuele voerspoor. Het komt vaak voor dat na een paar uur ver achter je voerspoor grote barbeel vangt. De gehele dag door heb ik in de 4 e nering last van een obstakel op de bodem. Het is iets waar de lijn onder blijft haken, na het rollen van de korf. Om 16.20 krijg ik een paar korte rukjes, gevolgd door een run. Aanslaan was niet meer nodig, de vis had zichzelf gehaakt. Ik heb besloten om deze 4 dagen te vissen met een hairsysteem, aan een onderlijn van 70 cm .

Ik voel meteen weer weerstand, en mijn bange vermoedens worden bewaarheid, de lijn zit weer vast. Ik voel de vis wel trekken aan de andere kant en kan nog ruim 20 meter lijn binnendraaien. Maar dan zit ik ook ineens muurvast. Nog wel vlug de lijn los gegooid en gepoogd door naar links en rechts te lopen om de lijn los te kunnen krijgen. Maar ook van de vis krijg ik geen medewerking, hij kan waarschijnlijk ook geen kant meer op. Er zit na een minuut of 5 niets anders op om de lijn stuk te trekken. Jammer maar helaas. Ik zal in de 3 dagen die volgen nog diverse korven en onderlijnen op die plaats verspelen. Ik ben toch zeker geen ezel….. die stoot zich geen 2 x aan dezelfde steen……..

Paaszaterdag

 

Ik begin die dag anders als de laatste keren. Normaal bevis ik in het begin de 2 e en 4 e nering, maar nu besluit ik om te beginnen in de 1 e en 2 e . Bij aanvang heb ik wat grondvoer gebracht, en wacht rustig af wat er komen gaat. Na een minuut of 25 besluit ik de hengel in de 1 e nering toch maar weer te verplaatsen naar de 4 e . Twee minuten daarna krijg ik 2 tikjes gevolgd door een run. Bij het aanslaan volgt weer een run, en daarna kan het spel van binnenhalen weer beginnen. De barbeel komt na zijn run rustig mee, hij blijft een beetje in de stroom hangen. Tijdens het drillen kan ik de vis naar het rustige gedeelte van de krib loodsen, en hem rustig scheppen. Alweer een mooie barbeel, deze keer 72 cm en 3,3 kg zwaar. De haak zit mooi vooraan in de lip. De barbeel laat tijdens het optillen kuit lopen. Gele eitjes blijven er achter op mijn handen. Snel zet ik de vis terug, ik wil zo weinig mogelijk verlies van jonge vis.

Dat is dan ook meteen mijn laatste wapenfeit voor de komende uren, het blijft roerloos stil in de diverse neringen. Rond de klok van 17.00 uur besluit ik te verkassen naar een krib achter me, stroomafwaarts dus.

Na een half uurtje vissen op deze krib heb ik al snel in de gaten dat deze een andere bodemstructuur heeft dan de andere kribben. Er zit steeds na elke worp, waar dan ook gegooid, vuil aan de korf en de lijn daarboven. Aan de onderlijn zit niets en een enkele keer aan het blokje kaas een klein stukje van een blaadje. Vraag me niet waarom maar ik besluit de dag daar toch maar vol te maken.

Onverwacht succes

Om 19.50 krijg ik warempel toch een tikje. Snel daarna gevolgd door een paar korte rukjes. Het zijn niet de felle klappen die ik ken, en twijfel dus, weer witvis..Bij het aanslaan lijkt het wel of ik vastzit. Moeizaam komt er iets mee. Het voelt aan als een vuilniszak. Langzaam kan ik de lijn binnendraaien, aan de andere kant van de lijn komt iets logs mee. Het idee dat er een hoop vuil aan zit wordt alleen maar sterker, het komt steeds moeizaam van de grond. Omdat de twijfel toeneemt laat ik de lijn vieren, en na een paar seconden voel ik toch een trilling. Er zit in ieder geval vis aan!! Als de vis tot een meter of 10 van me genaderd is volgt een geweldige run, en neemt zo een meter of 20 lijn mee. Eindelijk strijd! Door de laaghangende zon zie ik niets dan schittering op het water. Na weer een gedeelte van de lijn binnen gedraaid te hebben volgt er weer een run, deze is maar kort. Hierna geeft de vis zich ook meteen over en kan ik de lijn weer inkorten. De barbeel komt mooi bovendrijven, maar de schittering blijft me het zicht ontnemen. Ik heb nog niets in de gaten. Als de barbeel in mijn schepnet glijdt merk ik wel dat ie groot is. Dan kan ik ook naar de waterkant lopen en zie hem voor de eerste keer. Hij ligt in de volle breedte van mijn net….Ik probeer het net te tillen en voel dan ook meteen dat dit geen gewone is. Nog voor ik hem onthaak ( sorry) meet ik de barbeel op. Bij de eerste meting gaat het vlot richting 80 cm . De vis heeft een enorme buik, wat hem ook zo zwaar maakt. Vreemd genoeg komt er niets uit, geen kuit, maar ook geen uitwerpselen. Dan meet ik nogmaals rustig en kom uit op 80,7 cm . Dit herhaal ik nog 2 maal, ik wil het zeker weten. Bij de derde keer durf ik eindelijk te roepen een 80-tiger!! Gelukkig is mijn dochter van 11 in de buurt en zij maakt constant een foto. Gewoon doorknippen blijf ik haar toeroepen, dan lukken er vast wel een paar. Ik ga vervolgens de barbeel wegen en de teller stopt bij 5,8 kilo . De tweede weging levert hetzelfde getal op en ondertussen is mijn vrouw ook gearriveerd. Ik vraag haar voor de zekerheid ook nog wat foto's te schieten, zekerheid voor alles. Ze komt al gauw aan 6,40 meter , zo vaak zeg ik ‘n tachtiger……!

 

Het is een mooie kolossale barbeel. En dat al zo vroeg in het seizoen! Na een paar minuten de vis in het water te hebben vastgehouden beweegt hij een paar keer met zijn staart en zwemt op eigen kracht weg , waarna hij al snel een duik neemt naar de bodem.

Ik wil natuurlijk meteen het resultaat zien van de foto's en bekijk ze meteen terug op het schermpje. De foto's van het opmeten zijn er maar 3…Ik hoop maar dat die gelukt zijn.

Snel zet ik ze over op de laptop, en zoek meteen de foto's op met het meetlint. De eerste 2 zijn te onduidelijk, die zijn vanaf de kop van de barbeel genomen. De laatste is wel in de lengte genomen, maar precies op een moment dat het lint niet goed ligt…Teleurstelling alom, maar toch gelukkig maar even. Om in de toekomst alle risico uit te sluiten heb ik een betere en snellere camera aangeschaft. Ik kan de lengte niet officieel claimen, maar voor mezelf weet ik dat ik goed gemeten heb. Ik heb een barbeel gevangen van 80,7 cm met een gewicht van 5,8 kilo . En dat pakt niemand van me af.

Paaszondag

 

Op paaszondag begin ik uiteraard weer op mijn recordstek! Het is die morgen zeer mistig. Het zicht is de eerste uren nog geen 20 meter . Na half elf lost de mist ineens snel op, maar ook daarna krijg ik geen beet. Om 14.00 uur ga ik terug naar mijn oude stek. Een half uur later is het al raak, een mooie barbeel van 62 cm . Tot nu toe een 100% score aan de hair. Dan om 19.50 uur ( echt maar waar) krijg ik pas mijn tweede beet van de dag. Na een mooie dril glijdt er een barbeel van 75 cm in mijn net. De teller van de weegschaal stopt al bij 4 kilo . Maar 6 cm minder dan de barbeel van gisteren en toch 1800 gram verschil in gewicht. Deze is dan ook mooi slank, zoals ik de barbeel ken. Het is duidelijk een mannetje. De 80er van gisteren was een vrouwtje.

 

Paasmaandag

's Morgens begin ik om 9 uur. Het is de laatste 3 dagen mooi weer geweest, veel zon en niet te veel wind. De temperatuur komt steeds tot een graad of 20. Deze morgen begint niet veel anders, al is er wel meer wind. Voor het gevoel is het toch een graad of 5 kouder.

Na 10 minuten vissen krijg ik op de hengel die in de 4 e nering ligt al een paar tikjes. Ik sla aan en weer raak. Even later heb ik toch weer 54 cm barbeel in mijn handen. Deze weegt 1,2 kilo .

Na 12.00 uur draait de wind meer naar het zuidwesten en wordt ook steeds harder. Op de krib koelt het snel af, mede door de opkomende bewolking en voor mijn gevoel is het nog maar amper 5 graden. Om 15.00 uur eindigt mijn paasweekend. 4 mooie en 1 schitterende barbeel rijker ga ik voldaan en met een goed gevoel naar huis. Niet veel aanbeten gehad, maar wel een 100% score. Ik heb 2 barbelen gevangen die kuit lieten lopen en 2 die hom lekte. De vissen zijn duidelijk aan het paaien. Vreemd genoeg hebben ze helemaal geen paaiuitslag. Ik had nog zo gehoopt enkele foto's te maken van paaiuitslag van barbeel, maar blijkbaar hebben ze dat niet.

 

Veranderingen op komst

De manier en denkwijze die ik in het begin gebruikte van mijn barbeelperiode, heb ik al deels moeten bijstellen. Ten eerste vond ik het hairsysteem maar niets, en in de nazomer heb ik de korf vervangen door een wartelloodje, en soms een gripper. Op het eerste ben ik aan het terugkomen, en het wartelloodje heb ik definitief afgezworen.

Het barbeelseizoen wat mijn bevindingen betreft is pas begonnen tijdens het paasweekend, dus begin april mag je zeggen. Het zal zeker tot eind oktober duren, en in die tussentijd heb ik nog diverse benaderingen op het oog. Één wijsheid kan ik al wel prijsgeven. In april doet de barbeel nog wat ie wil….en in mei maakt hij de visser al een beetje blij…..Ik vang er in 2007 in de maand april 21 en in mei 38 stuks.

Zo ga ik vanaf juni en juli regelmatig kribhoppen. Dat wil zeggen op elke krib die ik bevis verblijf ik niet langer dan een half uur. Als dit een succes wordt, wordt de naam natuurlijk ook gewijzigd in barbeelhoppen…