Barbeel is geen wintervis

 

Na een paar jaar alleen maar bezig te zijn geweest met barbeel, kom ik tot deze conclusie. De barbeel houd niet van koude, dat is zeker. In de drie grote rivieren waar momenteel de barbeel goed te vangen is, de Waal, de IJssel en de Grensmaas vertonen dezelfde symptomen in de koude periode van het jaar. Meestal begint dit zo rond half november als zich de eerste nachtvorsten melden in ons kikkerlandje. De aanbeten lopen direct terug. De barbeel trekt zich dan al terug in de diepere gedeelten van de rivier. Voor de Waal betekend dit dat de vis voor de sportvisser vanaf de kant en de kribben niet meer te bereiken is. De echte barbeeljagers beleven dan een zware tijd. Bij voorbaat weet ook ik dan dat de missie al kansloos is voordat ik mijn huis al verlaten heb. Toch heb ik zoiets van niet gevist is zeker niet gevangen, en tegen beter weten in, probeer ik het de hele winter toch wekelijks minimaal één maal per week op de Waal. Dit doorzetten heeft me tot nu toe in elf maanden van het jaar barbeel opgeleverd op de Waal. Er ontbreekt er maar één, januari. Was januari 2008 de te hoge waterstand een grote spelbreker, in 2009 was het de extreme koude, vooral 's nachts, met soms wel temperaturen van – 12 graden. De watertemperatuur zakte naar 1,5 – 2 graden, en dan weet je dat je kansloos bent. Dat bleek ook wel achteraf, er zijn vanaf de kant helemaal geen vangstmeldingen geweest. Éénmaal wist iemand vanuit een bootje op de volle stroming, tijdens het roofvissen, een barbeel te verschalken.

de Shimano Catana classic in actie.

 

Zelf was ik heel laat in december nog succesvol met de barbeel. Normaal kijk ik vaak op internet naar de waterstanden en de temperatuur van de Waal, maar vanaf begin november doe ik dat dagelijks. Een korte flinke stijging van de temperatuur in die periode doet het altijd goed bij de witvis. Zo was er op 18 december 2008 een aankondiging van een temperatuursstijging, die een paar dagen later zou plaatsvinden. De nachten werden op dat moment minder koud (daar zorgde de bewolking voor) en overdag scheen er een zonnetje waardoor de temperatuur kon stijgen tot rond de 10 graden. De watertemperatuur steeg ook een paar graden mee, en zodoende kon ik op 22 december een gerichte barbeelsessie plannen, waarbij barbeelvangst welhaast zeker zou zijn. Vanaf 20 december steeg de temperatuur inderdaad een paar graden, en wist dit ook 's nacht vast te houden. Op 22 december scheen ook zoals aangekondigd de zon overdag, en een temperatuur van bijna 12 graden maakte het heel aangenaam aan de waterkant. Mijn dag werd verrassend snel succesvol. Al 20 minuten na aanvang van mijn barbeelsessie stond ik een barbeel te drillen. In de vijf weken daarvoor was me dat niet gelukt. Ook mede door de te lage buiten- en watertemperatuur. Ik vond het natuurlijk prachtig dat ik voor mijn oplettendheid beloond werd met een late barbeelvangst op de Waal. Precies zoals ik verwacht had gebeurde ook. Ook de dag daarna was er nog een relatief hoge temperatuur van 10 graden. Ook toen werd er nog barbeel gevangen.

de eerste op de grensmaas dit jaar.

 

mooie bijvangsten aan de grensmaas.

 

Toch was voor mij het barbeeljaar nog niet over. Op tweede kerstdag zou ik vlak bij de Waal ons kerstbezoek ophalen, afgesproken was rond 11 uur. Aangespoord door de late vangsten, en geen lage nachttemperaturen, reed ik zodoende een paar uur eerder naar de Waal. Ik wilde het bij hen ik de buurt nog even snel proberen. Ik had een kleine twee uur. Even na tien uur kreeg ik enkele tikken op de top, sloeg meteen aan, en een fraaie barbeel van maar liefst 73 cm was mijn extra kerstgeschenk.

Ik raakte steeds meer overtuigd, dat op deze manier van bijhouden van temperatuur en temperatuursstijging, het toch mogelijk zou zijn om gericht op barbeel te kunnen vissen in de winterse maanden. Zodra deze mogelijkheid zich in de eerste maanden van 2009 zou voordoen, kon ik weer staven of ik het bij het rechte eind had. Ik moest maar liefst negen weken wachten, toen er zich eind februari een flinke temperatuursstijging aankondigde. Op zondag 1 maart stond een Barbeelsessie met Nico Breevaart gepland op de Ourthe. De dagen voorafgaand aan de datum heb ik een druk email en telefoonverkeer gehad of 1 maart nu wel of niet de gesloten tijd begon in de Belgische Ardennen. Niemand kon me zekerheid geven, ook de meeste Belgische collega vissers wisten niet wat de Waalse vergunningen nu precies inhielden. Op vrijdagavond kreeg ik een voor mij verlossend email van Leon Haenen, hij wist met zekerheid dat na 28 februari de gesloten tijd inging.

mooiere kleur dan de waalbarbeel

 

veel minder gevaarlijk

 

Zondag 1 maart zou er dus niet gevist worden op de Ourthe! Eigenlijk was ik heel blij met dat mailtje, in tegenstelling tot Nico die veel liever naar de Ardennen was gereden. Wat was het geval? Al op woensdag was de voorspelling dat het op zondag een redelijke dag zou worden. Met verwachtte temperaturen rond de 10 graden. Vanaf die woensdag zouden er ook geen nachtvorsten te verwachten zijn, met overdag kans op zon. De watertemperatuur reageerde hier onmiddellijk op door te gaan stijgen. Steeds met een paar tiende per dag. Op donderdagavond had ik nog telefonisch overleg met Nico en vertelde hem toen dat op zondag of uiterlijk maandag barbeel te verwachten was op de Nederlandse rivieren. De verwachting was dat het in het zuiden een paar graden warmer zou zijn, dus schatte ik die mogelijkheid op de grensmaas het hoogste in. Afspraak was, als de Ourthe een gesloten tijd kende, te gaan vissen aan de Grensmaas. De watertemperatuur in het midden van het land bleef die zondag steken op net boven de 6 graden. Mijn verwachting was dat die net te laag zou zijn. Die zondagmorgen stond ik al vroeg te wachten op Nico. We wilde bij het krieken van de dag aan de waterkant zijn. De ruiten van de auto waren aangeslagen, het was net geen vorst geweest die nacht…Op internet had ik nog snel gekeken naar de laatste temperaturen, en de verwachting, en zodoende reed ik even later samen met Nico vol goede moed naar het mistige zuiden. En mistig was het…Daardoor wat later dan gepland stonden we toch nog net in de schemer aan de Grensmaas. Snel maakte we onze spullen in orde en net voor 8 uur lagen onze lijnen in het water. Na twee uur vissen, zonder een aanbeet, was het koffietijd en liep ik richting Nico. Tijdens het tweede bakje zei Nico ineens; “Ik hoor je molen lopen”. Snel keken we mijn kant op, maar de top verroerde zich niet…Ik zat niet meer op mijn gemak en een paar minuten later liep ik toch maar terug om te gaan kijken. Mijn top van de hengel stond krommer dan normaal, maar wel stil. Het leek erop of ik vast zat.

de grensmaas met een hoge waterstand, vist toch fijn.

En dat bleek ook wel…waarschijnlijk was mijn lood tegen een onder water staande graspol gekomen. En dat is het grote voordeel als je vanaf de kant vist, je loopt gewoon naar de plek toe en zo kom je altijd makkelijk los. Op het moment dat ik om de pol heenloop, en verder indraai voel ik ook meteen weerstand van vis..toch!! Ik krijg meteen een run, kan daarop nog reageren, maar de tweede run breekt toch mijn onderlijn. 20/00 is misschien net te dun…Daarom schakel ik over naar 24/00 en vis daarmee verder. Tegen 13.30 uur krijg ik weer wat voorzichtige tikken, gevolgd door een run. Ook nu weer zwemt de barbeel zich vast in een pol, en wederom wordt het op een lopen gezet. Als ik de barbeel los heb van het obstakel ontstaat nog een mooi gevecht van een paar minuten. Een paar maal weet de barbeel enkele meters nylon van mijn spoel te trekken, maar uiteindelijk win ik de strijd. Een mooie sterke barbeel van 67 cm verdwijnt in het gecoate landingsnet. Met een gewicht van ca 3500 gram is het een mooi begin van 2009. Beide aanbeten krijg ik met kaas op de hair als aas. Pellets, lunchmeat, made en mais worden die dag niet gepakt.

Dit is helaas op de Wall en IJssel niet mogelijk

 

weer terug

 

grove kiezel, DE vindplaats voor barbeel

 

Wat voor mij wel belangrijk is, dat we weer gericht op de barbeel konden gaan vissen. Precies zoals ik verwacht had kon er op de Grensmaas al gevangen worden. De Waal werd ook bezocht door een paar barbeelfreaks, maar hier waren ze nog te vroeg. Terwijl op de IJssel weer wel gevangen werd. Dit water warmt ook sneller op dan de diepere Waal.

De kop boven dit verhaal is dan ook juist. Barbeel is geen wintervis. Alleen als alle omstandigheden heel gunstig zijn, een paar dagen met temperatuursstijging met overdag wat zon, een stijging van de watertemperatuur met 1-2 graden, maakt het mogelijk om dan toch een barbeel sessie te plannen. Kies je dan voor de wat minder diepere rivieren, dan is de kans heel groot dat je net als mij met een smile van een breedbekkikker thuis komt, en weet barbeel is geen wintervis, en toch…..

 

boven en onder typische grensmaas kleur