Hond in de pot??

 

Zoals de meeste trouwe lezers wel zullen weten wordt ik tijdens mijn vistrips op barbeel vergezeld door mijn trouwe viervoeter. Eigenlijk viervoeters, want sinds een jaar gaat mijn nieuwste aanwinst ook mee. Als ik bij de koelkast neerkniel, en ik mijn kaas wil pakken, beginnen ze beide al vrolijk te blaffen, en rennen ze naar mijn gereedstaande foedraal.

De eerste weken dacht ik verder niet na, en liet ze in de auto springen. Ze vinden het altijd een feest als ze mee mogen. Ik merk ook zeker de laatste tijd dat de jongste hond steeds meer leert van de oudste. Prachtig om te zien hoe twee honden elkaar opleiden.

altijd vol belangstelling.

De ene gaat al vele jaren met me mee, en dank zij hem heb ik eigenlijk het kribhoppen geleerd. Maar ook anno eind 2008 kan ik blindelings op hem vertrouwen. Als hij zenuwachtig op en neer trippelt en licht begint te piepen ( janken) dan duurt het geen 10 tellen meer of mijn top slaat uit. De jongste begint dan te keffen….

Zoals ik al eerder zei, vlug in de auto en wegwezen. Maar na een paar keer wist ik ook wat ik vergat. Mijn kaas raakte steeds sneller op! Ze kregen op den duur honger, en zijn kaas heel lekker gaan vinden. Trouwens ook de pellets zijn niet veilig voor ze. Een beaasde haak moet ik veilig wegleggen, anders kost me dat weer 65 euro bij de dierenarts om een haak te laten verwijderen…..

 

hondenvoer

via een plastic ringetje vlak op de haak.

 

Daarom zorgde ik ervoor dat ik vanaf die tijd een zakje hondenvoer in mijn vistas had. Tja dan is de link al snel gelegd waar ik naar toe wil..mijn honden lusten kaas, zou dan de barbeel honden voer lusten? Omdat je tijdens een visdag altijd een periode meemaakt van weinig beet, monteerde ik een gedeelte van de brok aan mijn hair. Gewoon voor de lol, wie weet. De brokken die ze eten zijn rood van kleur ( Frolic), en bevatten nogal wat mais. Ze ruiken vrij aardig, zijn zacht en makkelijk te monteren op de hair. Ik weet inmiddels ook dat ze vrij goed op de hair blijven zitten. De buitenkant van de brok wordt in het water week en geeft op die manier een heel goed geurspoor af. Dit is zeer belangrijk voor het succesvol vissen op barbeel.

een 70+er heeft de frolic te pakken.

 

Omdat de brok zacht is, laat hij zich ook gemakkelijk verkruimelen, zodat je het kunt verwerken in je voer. Maar ook de volledige brok is heel goed te voeren. Toch breek ik ze altijd middendoor. Gewoonweg om meer stukken te krijgen. Het is dan ook al meerdere keren voorgekomen dat de honden niets van hun brokken hebben kunnen eten. Ze verdwenen in het water….

resultaat

ook bij het terugzetten zijn ze in de buurt.

 

Dan is nu iedereen natuurlijk ook benieuwt naar de vangsten van mij met hondenvoer. Het is geen altijd vangend aassoort. Van de kaas, pellets, mais en made kan het niet winnen. Maar in de groep die daarna komt doen ze toch heel goed mee. In het begin dacht ik dat ik er alleen de grotere barbelen mee zou vangen, maar neem maar van mij aan dat een barbeel van rond de 40 cm een hondenbrokje niet uit de weg gaat. Zelfs winde en brasem lusten deze lekkernij ook goed. Soms zelfs meer dan goed! Het duurde overigens een paar sessies vooraleer ik mijn eerste beet aan de hondenbrok kreeg. Tijdens een paar moeizame sessies had ik het al geprobeerd, en op deze dag waren de barbelen goed los. Ik ving ze gemakkelijk, en op die momenten zet ik altijd andere of vreemde aassoorten in, om te kunnen achterhalen wat ze lekker vinden. Na enige aarzelende tikjes kreeg ik een paar mooie tikken op mijn top. Aanslaan was niet meer nodig ( eigenlijk nooit als je met een hair vist) het was duidelijk dat de vis zich gehaakt had. Helaas was het geen barbeel maar een winde die ik moest onthaken. De tweede aanbeet was wel een barbeel, en met 62 cm werd er meteen een mooie maat neergezet voor mijn nieuwe aassoort. Na een paar sessie was in overtuigd van de vangkracht van de hondenbrok.

 

Het mooie van mijn systeem is, dat door op dergelijke manier mijn aas te testen, ook meteen een goed vertrouwen krijg in mijn aas. Door op deze manier te vissen heb ik al veel aas kunnen uitsluiten als barbeelaas. Maar…ook verrassend aas kunnen toevoegen in mijn vistas!

Ik was altijd al heel blij met mijn viervoeters. En nu nog meer sinds ik het voer van hun kan inzetten als barbeelaas!! Daardoor vinden ze steeds vaker de hond in de pot….

mooi resultaat.

een stevige run op een frolicbrok.

 

 

heeft voeren zin?

In het begin stond ik een beetje sceptisch over het voeren, zeker op de Waal. Ik kon het me nauwelijks voorstellen dat er enig voer bleef liggen. Voor de sterke stroming was ik nog het minst bevreesd, de vele verschillende zuigingen veroorzaakt door de schepen baarde me het meeste zorg. Ik heb ook altijd gezegd dat voeren niet veel hielp. Toch ben ik daarvan teruggekomen. Een proef heeft me nu overtuigd dat voeren wel helpt, en niet alleen dat maar ook dat het voer blijft liggen, zeker ook in de Waal. Afgelopen Visma( 2009) kreeg ik van een standhouder enige staven geperst voer mee, met de vraag of ik dat op stromend water tijdens het barbelen wilde uitproberen.

deze afmeting blijft langer liggen dan je denkt...

 

De staven waren in 4 blokken te verdelen, en hadden dan een afmeting van 4x4x4 cm. Ik heb ze enige keren gebruikt op de Waal maar ondervond er geen voordeel van. Ik had de man beloofd om de blokken tijdens één van mijn bezoeken aan de grensmaas te testen. Het water van de grensmaas is vrij helder, en op die manier kon ik de werking van de blokken observeren. Ook wilde ik wat pellets observeren in het water. Ik hield de waterstand van de grensmaas in de gaten via teletext en zag dat het water al enige tijd rond de 3750 Borgharen stond. Dit houdt in dat het water vrij laag staat en dat je heel gemakkelijk kunt waden op de meeste plekken. Ideaal voor mijn proeven. Ik koos een vrij recht stuk uit van de rivier om te kijken wat de uitwerking van voer kon zijn. Ik nam een staaf, brak die in vier delen en liet die voor mijn voeten in het water vallen. Ik stond een kleine 6 meter uit de kant, net in de stroomnaad. De blokken raakte de bodem, rolde door en verbazingwekkend, ze bleven rollen. Met een snelheid die ik na een kleine 100 meter niet meer bij kon houden. Slechts één blok bleef voor een grote steen liggen, de rest was ik al snel uit het oog verloren. Door het grote oppervlakte van de blokken en de kracht van de stroming konden ze nergens blijven liggen.

diverse afmetingen zorgen voor een mooi spoor.

 

Ik was nu ook reuze benieuwd naar de uitwerking van pellets. De pellets waar ik tot op dat moment veel mee viste en voerde ( 22 mm ) liet ik op dezelfde plaats in het water vallen. Ook hier bleven de meeste na aanraking van de bodem rollen. Slechts een heel klein aantal bleef in de eerste 10 meter liggen. Ook de diameter van 22 mm was te groot voor het bodemoppervlak. In de eerste 50 meter stroomafwaarts bleef nog geen 25% liggen. En ik weet dat de bodem van de Waal uit nog fijner materiaal bestaat dan de bodem in de grensmaas. Het blik maïs wat vervolgens te water ging bleef na aanraking met de bodem al veel beter liggen. Maïs is ook veel zachter dan pellets en wordt eenvoudiger tegen de bodem gedrukt. Door de vervorming blijft het ook veel beter ergens achter hangen. Vervolgens ging de inhoud van een plastic zak met gekookte hennep richting bodem. Alles bleef binnen drie meter afstand liggen. Het kleine oppervlakte zorgde ervoor dat het overal tussen kon vallen, en daardoor ook bleef liggen. Hoe kleiner het oppervlakte, des te minder vat heeft stroming en of waterdruk hierop. Natuurkundig misschien wel logisch, toch had ik dit niet verwacht.

bodem van de Grensmaas.

 

Hennep is immers ook vrij licht in gewicht, en zou makkelijk meegenomen worden door de stroming. Dus niet! Als laatste was mijn mix van verschillende diameters pellets aan de beurt. De kleinste was 3 mm en de grootste 12 mm . Ook dit werd een groot tapijt op de bodem van de rivier. De 12mm pellets rolde nog het verst door, al was dat niet verder dan een meter of 10. Ook na enige uren was er nauwelijks waarneembare verschuiving te zien. Hoe kleiner de diameter van het voer, des te beter het bleef liggen. Later heb ik deze proef nogmaals gedaan op een stuk rivier met hele fijne grind. Het effect was precies hetzelfde! Mede hierdoor raakte ik overtuigd dat voeren op de Waal ook mogelijk was. En niet alleen mogelijk, het had ook effect. Enige maanden lang probeerde ik een bepaalde manier van vissen uit, een combinatie van zware korven, voeren en vissen met pellets, lange onderlijn en gebruik makend van een stuggere hengeltop. Het bracht verrassende resultaten die beschreven staan in een ander artikel.

bodem van de IJssel.

 

bodem van de Waal.

 

 

Met zijn drieën gaan we vaak op stap.