Wat een bezoekje al niet kan doen..

 

Na drie jaar vissen op barbeel leekt het soms of ik vastgeroest zat in bepaalde systemen en gedachten. Veelal viste ik op de automatische piloot en dan wil het wel eens misgaan. Onnodig blanken is dan het gevolg. Het was dan ook een verademing toen ik in contact kwam met een Engelse barbeelvisser. Ade Kiddell is een gerenommeerde barbeelvisser in zijn land met een meer dan 20 jarige barbeelbagage. Ook van oorsprong komt hij net als mij uit de wedstrijdwereld en zo hebben we dus veel raakvlakken. Qua techniek zitten we dicht bij elkaar, en vaak weten we ook meteen wat de ander bedoelt als we weer eens zitten te chatten. Over vissen natuurlijk..

het observeren is heel belangrijk en leerzaam!!

 

Na zijn bezoek

 

Na zijn bezoek aan de Waal begin mei 2009, heb ik veel van Ade geleerd en gezien, en daarna drastisch mijn roer omgegooid. Ik heb nu veel minder voorbereiding thuis en speel nog veel meer in op actuele omstandigheden aan de waterkant. Nam ik voorheen 5-6 rollen foam met onderlijnen mee, nu maak ik mijn onderlijn terplekke. Nadeel van deze manier van werken is dat je minder relaxed aan de waterkant zit. Tenminste in het begin. Nu ben ik er aan gewend. Doordat je nu tijdens het vissen na lijnbreuk meer werk hebt, mis je weleens een aanbeet of los je een vis halverwege de dril. De manier van werken bevalt me steeds beter, het was even wennen, maar nu heb ik alles goed onder controle.

alles bij en toch compact.

 

Mijn veranderingen

 

Nadat we aan de waterkant plaats namen en Ade zijn tassen opende, waande ik me in het hengelspullen walhalla. Vliegensvlug maakte hij een montage. Gezien de handelingen die hij moest verrichten, bestond de montage toch maar uit twee knopen. En zoals bekend is, je montage is zo sterk als je zwakste knoop. Dat is altijd je eerste breekpunt. Het was goed voor me om een andere manier van monteren te zien, en belangrijker met ander klein materiaal. Qua opzet was onze montage hetzelfde, de afwerking scheelde nogal. Vier dagen lang heb ik zijn manier van handelen bekeken, deze beviel me zo goed, dat ik die nadien ook opgepakt heb. Dat bracht wel wat veranderingen met zich mee. Mijn gewoonte was om klein materiaal bijeen te houden in één aparte doos, de kleine tackle box van Korum. Daardoor lag er veel bijeen en leek het rommelig. Na zijn vertrek ben ik twee dagen lang op pad geweest om het benodigde materiaal bijeen te krijgen. Alles is nu verpakt in drie ruime tackle dozen van Korum, en mijn vistas heeft een ware metamorfose ondergaan. Het geheel is nu veel beter georganiseerd, wat ook meer rust aan de waterkant met zich mee brengt. Ook met kribhoppen heb ik alles vlug ingepakt en ben ik weer snel aan het vissen op de volgende krib.

altijd in kunnen spelen op de actuele situatie.

 

Feederlus versus vrije loop montage

 

Zoals bekend vis ik vrijwel altijd met een feederlus montage op de barbeel. Ik ken de montage, deze is sterk genoeg voor deze tak van visserij. Toch heeft deze montage één groot nadeel. Bij het binnendraaien tijdens de dril hangt het lood of de korf altijd onder de vis. Zolang je boven een schone bodem bent is dat geen probleem. Je vist tijdens het barbelen op de Waal vanaf een krib, en dus haal je de barbeel naar een gevaarlijker gedeelte. En hoe gevaarlijk! Als een barbeel stenen ontwaard zal hij altijd een poging doen deze te bereiken. En daarin zat mijn zwakste gedeelte van mijn montage. Omdat mijn gewicht altijd onder de barbeel hing, gebeurde het wel eens dat ik zodoende vast kwam te zitten. In 90% van de vastzitters brak mijn lus open, was ik mijn voerkorf kwijt en kon ik de barbeel veilig landen. Van die andere 10% was ik de rest van de dag behoorlijk ziek, dan was ik alles kwijt.

veranderingen aanbrengen als de situatie dta vraagt.

 

Daarom had ik al vaker een vrije schuifmontage geprobeerd. Dit is een montage waarbij de voerkorf vrij over de hoofdlijn kan schuiven. Ook hier zat een hele grote maar aan..mijn onderlijn beschadigde al bij de eerste inworp omdat hij helemaal rond mijn korf kwam te zitten. Ook na gebruik van een rolling swivel had ik dat probleem. Mijn Engelse vriend viste altijd met deze montage…en hij kende dat probleem niet. Hij gebruikte net wat meer onderdelen, wat er tevens voor zorgde dat de montage vrij soepel kon bewegen. Dezelfde montage en toch net anders…Om eventuele problemen meteen adequaat de kop in te kunnen drukken was de reden dat hij zoveel verschillend klein materiaal bij had. Had hij problemen met een bepaalde montage op een stek dan kon hij dat proberen meteen op te lossen. Daarvoor is wel enige kennis nodig , want je moet ten slot van rekening toch weten wat je nodig hebt om een bepaald probleem op te kunnen lossen. Alle klein materiaal uit de karperwereld komt daarbij goed van pas. Daarin krijg ik nu ook steeds meer zicht op. Daardoor kan ik me nu nog meer verbeteren.

de vangsten zijn sterk verbeterd.

 

Mijn vrije loop montage heb ik nu als volgt opgebouwd. Over de hoofdlijn schuif ik een rubberen ring waaraan ik een rapid clip kan bevestigen. Hieraan kan ik mijn voerkorf monteren. Na de ring schuif ik een sleeve over de hoofdlijn. Deze heeft aan de ene kant een grote opening, en de andere een hele kleine, net voldoende voor je hoofdlijn. Aan het einde van de hoofdlijn knoop ik ook een rapid clip. Deze rapid clip schuif ik in de sleeve . De ring komt daardoor tegen de sleeve, die als een afhouder werkt. De knoop is door de sleeve beschermd. De sleeve is een 4 cm lang rubber buisje wat stijf is. Daardoor kan een lijn ook moeilijker kinken. Ook mijn onderlijn is nu iets anders. Nog wel een karperhaak maat 6-8 met een hair. Op de onderlijn schuif ik nu een shock bead ( knoopbeschermer) en aan het uiteinde komt nu een swivel maat 8. Een maat 8 is een standaardmaat in het karpermateriaal. Deze maat 8 past in alle openingen. De shock bead schuif ik nu over de swivel, die daarna in de rapid clip kan worden gehaakt. Deze manier van werken heeft het oordeel dat je snel en gemakkelijk kunt wisselen van onderlijn, ook als je het aas op de haak wilt schuiven, kan dat snel vanaf de bovenkant. Deze manier van montage gebruik ik nu enkele maanden, en kinken is uit den boze..De aanbeten zijn nu ook wat anders. Voorheen met mijn lus systeem had ik meestal een schokkende top. Nu heb ik steeds een run. De baitrunner van mijn Shimano 6000 maakt tegenwoordig flink wat overuren.

niet alleen in Nederland, ook in Engeland ving ik goed barbeel.

Tijdens de dril hangt mijn lood nu altijd boven de barbeel. Het vastzitten tijdens een dril wordt nu tot een minimum beperkt. Dubbele winst dus. De montage is zeer betrouwbaar, en heeft maar twee knopen.

1 running ring ( tevens safty clip ) 2 sleeve 3 rapid clip 4 swivel maat 5 sleeve

 

Temperatuur

 

In Engeland wordt veelal gevist in smalle zeer ondiepe stromende riviertjes, waar je alles kunt observeren. En dat laatste wordt heel veel gedaan door de barbeelvissers aldaar. Dat maakt het mogelijk om precies te weten wat er onder water gebeurd. Dat zal altijd ons grote gemis zijn in Nederland. Ade wist tijdens één van de sessies precies aan te geven wanneer er een bijtmoment kwam, waar de barbeel zich bevond op dat moment, en waar hij het aas zou nemen…Alles klopte tot op een paar minuten en een halve meter….Hij kon zijn bevindingen van Engeland overbrengen door naar de neringen in de Waal te kijken, en de temperatuur in de gaten te houden. Later tijdens de sessie maakte hij gebruik van een digitale temperatuurmeter. Hierop kon je meteen zien wat de buitentemperatuur was, en de watertemperatuur. Het was een bewolkte dag, en toen de zon even dreigde door te breken kon je dat meteen voelen. De bewolking werd dunner, de temperatuur werd meteen aangenamer. In een paar minuten schoot het kwik met bijna 4 graden omhoog. Watch now , zei Ade. Ook de watertemperatuur steeg met 0,2 graden. Een kleine tien minuten later konden we een barbeel scheppen. Door de kleine temperatuursverandering werd de barbeel aangezet tot azen. Zo belangrijk is temperatuur. In de Engelse rivieren zien ze wat er gebeurd, daarom wist hij nu ook precies te zeggen wat er ging gebeuren. De eerste keer zonder hulpmiddelen, de tweede door middel van de temperatuurmeter. Op die manier leerde hij me goed steeds de temperatuur in de gaten te houden. Zo kan ik nu ook steeds zien wanneer er een mogelijk bijtmoment gaat komen.

typisch Engelse rivier, met foto onder zicht op 11 barbelen....

 

Kleine dingetjes, maar o zo belangrijk, dat leerde ik tijdens onze vier daagse trip. De barbeel is familie van de karper. Er wordt hier verondersteld dat daarom de barbeel ook vrij slim is. Ade wist met zekerheid te vertellen dat de barbeel juist heel dom was..en lui. Als het niet nodig is, zal hij niet bewegen. Wanneer hij dus uit de stroming kan gaan liggen zal hij dat meteen doen. Alleen om te eten beweegt hij, zwemt hij even naar het voedsel, waarna hij zich weer laat terugzakken naar zijn ligplaats. Hij zal ook niet gemakkelijk zelf voedsel gaan zoeken. Hij houdt andere vissen in de gaten, en als hij die ongecontroleerd ziet bewegen weet hij dat die voedsel gevonden hebben. Dan pas zal ook de barbeel in actie komen, en gaan eten. Zomaar wat wetenswaardigheden over de barbeel, die je alleen kunt leren door te observeren. Jammer dat we dat hier in Nederland niet kunnen.

 

 

1 volle stroom 2 t/m 7 neringen 8 tegenstroom/ rustige gedeelte

9 visstek x vangplaats barbeel( gele kruisje tussen de 9 en de 2)

De neringen zijn te herkennen aan de oppervlakte door hun gladde structuur. Op de plaats waar de stroming en het rustige gedeelte van een rivier elkaar raken ontstaan neringen. Ook onderwater obstakels veroorzaken neringen. Neringen zijn een soort van draaikolken, tussen de kribben liggen er ongeveer 7 achter elkaar.

 

 

Uitleg foto klein materiaal

1 rapid clip komt korf of lood aan 22 running ring 3 sleeve gaat over de rapid clip, voorkomt kinken

4 rapid clip 5 swivel maat 8 6 shock bead7 haak

 

vaak meerdere grote barbelen op één avond.

 

samen kwamen we tot een goed systeem.