Witvistotaal 54

 

 

De laatste 4 jaar heb ik me helemaal toegelegd op het vissen op barbeel. Sinds die tijd zijn mijn ervaringen en belevingen in dit magazine te volgen geweest. Sindsdien heb ik een hele ontwikkeling meegemaakt wat betreft kennis van de vis, zijn leefomstandigheden en zijn aasgedrag. Hierover heb ik in de diverse artikelen uitvoering over gesproken. Nu een dikke 5 jaar later wil ik niet zeggen dat ik er alles van weet, wel veel.

5 jaar geleden begon voor mij het barbeelavontuur. De enorme klappen op de top en de fantastische drillen die ik van deze enorm sterke riviervis kreeg zorgde ervoor dat ik vanaf het begin helemaal verkocht was. Zelf wist ik niet veel van de barbeel en met de snel nadere wintermaanden kwam daar verandering in. Ik speurde veel op internet en zocht in de beschikbare boeken die ik kon vinden. Tussendoor viste ik wekelijks ook nog op de Waal. In het eerste jaar dat ik me op de barbeel richtte ving ik de laatste begin oktober. Daarna was het ineens gedaan. Wat ik ook probeerde en welke krib ik ook bezocht ik bleef geheel beetloos. Dat bevreemde me erg. Op dat moment stond ik er alleen voor en kende niemand anders die gericht met barbeel bezig was.

een van de eerste die ik ving, alles nog lekker eenvoudig

Via internet en diverse forums kwam ik in contact met andere sportvissers die zich ook op de barbeel gestort hadden. Langzaam maar zeker bouwde ik zo diverse lijnen op naar de Waal en IJssel. De diverse ervaringen werden uitgewisseld en ook nu weer hetzelfde beeld als het jaar ervoor; rond oktober werden de laatste barbelen gevangen. Gelukkig had ik nu meer info vanuit de andere sportvissers, en bij allen gebeurde hetzelfde; niets! Met enkele personen werd een plan van aanpak opgesteld en we besloten de gehele winter door te vissen op barbeel. Niet alleen op de Waal, maar ook op de IJssel.

ook van dit formaat kan ik genieten...

Via Rijkswaterstaat was ik in het bezit gekomen van waterkaarten waarop was af te lezen hoe de verschillende dieptes waren tussen de brug A50 en Ophemert. Achter alle kribben lag een diep gat. Daar waren we zelf ook al achter gekomen…Het stuk bij Dodewaard was vrij ondiep, daar lag veel grind en werden rond mei diverse grote barbelen gevangen. Al snel werd dat door ons als een potentieel paaigebied bestempeld. Via de waterkaarten werd de Waal systematisch afgevist door ons. Soms waren we zelfs op zaterdag en zondag aan de waterkant. Maar ook nu hetzelfde beeld, nergens geen leven te bekennen van barbeel. Er bereikte mij een bericht dat er op de Grensmaas goed barbeel te vangen was in de winter. Via een plaatselijke visser kregen we info over enorme aantallen in de maand februari. Dat sterkte ons in de zoektocht naar barbeel in de koude maanden op de grote rivieren. Maar ook mijn tweede winter bleef ik barbeelloos. Net als het jaar ervoor ving ik de eerste barbelen weer in maart.

in het vroege voorjaar of late najaar is het nog mogelijk op de Waal en IJssel.

En zo begon 2008. De interesse voor de barbeel steeg enorm. Dit bleek niet alleen aan de diverse meldingen op forums, maar ook in mijn mailbox stroomde dagelijks vele vragen binnen. De olievlek van barbeelvissers werd snel groter, net als de verspreiding van de barbeel zelf. Op steeds meer rivieren ( die in verbinding staan met de grote rivieren) werden barbeelvangsten geconstateerd. Omdat steeds meer sportvissers gericht op barbeel gingen vissen groeide mijn netwerk. De groei had ook tot gevolg dat nog meer mensen in de wintermaanden pogingen waagde op de diverse rivieren. Gert Broeze was de eerste die kon melden dat hij in alle 12 maanden van het jaar op de IJssel barbeel had gevangen. Ik miste nog een januari barbeel op de Waal. En nog steeds…want ook de derde winter bleef voor iedereen verder beetloos.

drie winters doorgebuffeld aan de Waal.

Op de grensmaas werden ook deze winter weer barbelen gevangen, en ook in de Ardenner rivieren kon er gericht op barbeel gevist worden bleek uit info op internet en in dit magazine. Ik bleef me verbazen over het feit dat de barbeel zo statisch was in de winter. Het kon niet anders zijn dat deze vis zich terug trok in de diepere gedeelten van de stroomnaad. Navraag bij Rijkswaterstaat leerde me dat er inderdaad grote en diepe kuilen lagen in het midden van de rivier. In augustus van 2008 verdween er een container in de Waal en pas na weken zoeken met sonar bleek deze in zo'n diepe kuil te liggen en waren ze er al diverse keren overheen gevaren..

een volle herfstbarbeel

Met die wetenschap besloot ik geen vierde winter op de gladde en koude kribben door te brengen. Via Engelse barbeelvissers waar ik ondertussen mee in contact was gekomen kreeg ik de benodigde extra informatie die me ontbrak. In tegenstelling tot mijn 3 jarige ervaring op dat moment hadden ze daar ruim 40 jaar kennis en ervaring over deze prachtige sportvis. Mijn kennis en ervaring reikte al behoorlijk, maar viel toch in het niet bij wat ik daar te horen en later ook te zien kreeg. Want ondertussen viste ik niet alleen in Nederland op barbeel maar ook in Engeland, Duitsland België en Luxemburg. Zo vergaarde ik een enorme kennis van deze riviervis.

i

in de grensmaas zijn ze al vroeger te vangen

Mijn hengelsportmateriaal had een fikse verandering ondergaan. Ook de kaas werd meer en meer thuisgelaten en vervangen door pellets. Ook het voeren met pellets, hennep en made bleek steeds meer vruchten af te werpen. Mijn benadering veranderde, mijn montage paste ik aan en ook de tijd dat ik naar de waterkant toog werd korter en gerichter. Kortom ik specialiseerde me helemaal op deze vis, alleen ontbrak de echte winterbarbeel me. Volgens insiders zou het mogelijk moeten zijn om kort achter de kribben van de Waal en IJssel in de winter barbeel te vangen. Doch ook de keren dat ik er in de vierde winter voor mij pogingen deed, reed ik steeds beetloos huiswaarts. Onder de barbeelfanatiekelingen werd de barbeel ondertussen als seizoenvis bestempeld. Ook ik deed daar aan mee, al bleef ik geloven dat het toch mogelijk moest zijn, gezien mijn kennis ondertussen. Ook vanuit Engeland bleven de vangsten binnenkomen in de strenge en koude maanden.

aan de IJssel is het vaak 's avonds laat nog goed

 

in kleine riviertjes zijn ze makkelijker bereikbaar in de winter

 

onder alle omstandigheden is er gevist en gevangen

Dat sterkte weer mijn drang om de term seizoenvis achter de barbeel vandaan te krijgen. Dat het niet mogelijk was op de diepe, grote rivieren die Nederland herbergt daar was ik volledig van overtuigd. Dus zocht ik het meer en meer in de kleinere rivieren met een barbeelbestand. Want ook die zijn er in dit kikkerlandje. Eind 2009 kwam ik in contact met enkele fanatieke barbeelvissers uit Limburg, t.w Leon Haenen en Rik Lemmens, die wekelijks de Ardenner riviertjes erg succesvol beviste. Met een waterpeil van soms amper 50 cm wisten ze onder alle weersomstandigheden telkens barbeel te vangen. Op deze smalle riviertje was het mogelijk om de dieper gedeelten te bereiken en te bevissen. Iets wat op de grote rivieren onmogelijk is gebleken. Met loodkorven van ruim 400 gram heb ik pogingen ondernomen om mijn montage lang genoeg in de stroomnaad te kunnen houden op de Waal. Maar ook dit gewicht lag binnen enkele seconde op de plek waar ik altijd viste. Prachtig was het dan ook mee te mogen maken dat het ook anders kan.

dankzij Leon konden we deze mooie platen maken

Met slechts loodjes van soms amper 50 gram werd er in de Ambleve en Ourthe gevist. Dit loodgewicht was ruim voldoende om het aas in de barbeelzone aan te kunnen bieden. Want ook daarvan was ik ondertussen bewust van geworden, een echte barbeelzone. Deze is op elke rivier te vinden in het gedeelte waar twee stroomsnelheden elkaar raken. Een van die stroomnaden moet wel de hoofdstroom zijn. Deze zone is vaak te herkennen aan de witte (lucht) belletjes die op het water drijven.

in smalle riviertjes is het goed je montage in het diepste gedeelte te houden...

 

en is het ook mogelijk om met regen door te vissen.....

Doordat ik me nu verplaatst heb in de wintermaanden naar andere rivieren is me duidelijk geworden dat barbeel het hele jaar door te vangen is. Natuurlijk blijft mijn wens overeind staan om nog eens een januari barbeel te vangen in de Waal. Daarvoor zullen de omstandigheden echter welzeer gunstig moeten zijn. Ik weet ondertussen dat het geen meerwaarde heeft, ook zelfs voor mij niet. Misschien dat het eens in de 10 jaar mogelijk zou zijn, daar zit niemand op te wachten. En zeker niet gezien de laatste 2 winters die we gehad hebben. Toch heb ik nu barbeel gevangen onder alle en barre weersomstandigheden die er te bedenken zijn. Met deze wetenschap op zak weet ik nu zeker dat barbeel het predicaat seizoensvis niet verdiend !! Barbeel kun je gewoon het hele jaar door vangen.

 

sneeuwpret

 

een winterse aanblik van de Waal. De barbeel ligt te diep in de rivier.

 

 

 

een ideale winterrivier

 

een lage rivierstand maakt de diepere gedeelten vindbaar

 

barbeel is zeker geen seizoensvis, bezoeken van verschillende rivieren maakt barbeel vangst het hele jaar mogelijk.